بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    اصطلاحات مرتبط با بوم گردی را مرور کنیم (تعاریفی دقیق از طبیعت گردی، گردشگری پایدار، گردشگری سبز)

    درنوشته های قبلی با هم ابتدا مروری داشتیم بر اقامتگاه های بومگردی، سپس تعاریفی دقیق از بوم گردی ارائه دادیم، همچنین تاکنون مقالاتی را در مورد جاذبه ها و فرهنگ گیلان منتشر کرده ایم که می توانید آنها را از طریق لینک های زیر بخوانید.

    جشن ها وسرورهای گیلان 

    چشمه های آب معدنی و آبشارهای گیلان

     

    برات لند در گزارش خود با عنوان آینده مشترک ما توسعه پایدار را چنین تعریف کرده است:

    نیازهای امروز به گونه ای برآورده شود که نیازهای نسل های آینده را به خطر نیاندازد

    اصطلاحات زیادی با واژه بوم گردی پیوند خورده اند که در ادامه مروری براین اصطلاحات خواهیم داشت. با زیتونت همراه باشید

    ♦ طبیعت گردی یا Nature Tourism

    نوعی گردشگری ساده برای بازدید از نواحی طبیعی است. طبیعت گردی، ارتباط نزدیکی با بوم گردی دارد اما همیشه دربرگیرنده ی حفظ محیط زیست یا حفظ پایداری طبیعت نیست، بلکه نوعی گردشگری است که بیشتر در نواحی طبیعی رخ می دهد، یعنی پیش از آنکه طرحی تهیه شود و ظوابط حفظ محیط زیست در محل به اجرا درآید، اما با یکی شدن عناصر مختلف بوم گردی با برنامه های طبیعت گردی این احتمال وجود دارد تا تاثیر طبیعت گردی بر محیط زیست تغییر یابد.

    ♦ طبیعت گردی پایدار یا Sustainable Nature Tourism

    بوم گردی و گردشگری پایدار

     

    این اصطلاح به مفهوم بوم گردی بسیار نزدیک است اما تمامی معیارهای بوم گردی را در بر نمی گیرد. برای مثال تله کابین لاهیجان یا رامسر را در نظر بگیرید، گردشگران را بر فراز جنگل های بارانی و زمین های چای کاری عبور می دهد، شاید این اقدام برای حفظ محیط زیست سودمند باشد و در عین حال دانش و آگاهی گردشگران را افزایش دهد، اما از آنجا که در این شیوه گردشگری سطح بالایی از فناوری به کار رفته است، مانعی بین گردشگر و محیط طبیعی ایجاد میکند، بنابراین عنوان بوم گردی برای این نوع گردشگری مناسب نیست.

    در مناطقی که گردشگران زیادی از آن جا بازدید می کنند و به همین جهت این مناطق به سرعت در حال دگرگونی است، اطلاق طبیعت گردی پایدار بسیار مناسب تر است.

    برخلاف باور عموم اگر برای ساخت پناهگاه ها یا استراحت گاه های بزرگتر، ناگزیر به از بین بردن پوشش گیاهی در سطح وسیعی شویم، این به معنای طبیعت گردی غیرپایدار نیست، چرا که این اقدام سبب جلب مشارکت مردمی و کمک مالی برای حفظ محیط زیست می شود و زمینه آموزش برای حفاظت از محیط زیست فراهم می شود.

    مرز بین طبیعت گردی پایدار و بوم گردی بسیار ظریف است. برای آنکه یک برنامه گردشگری به عنوان بوم گردی تعریف شود، باید تمامی معیارهای ضروری این فعالیت رعایت شود. برنامه هایی که فاقد معیارهای یاد شده هستند در درازمدت برای حفظ محیط زیست و مردم درگیر با این فعالیت ها دردسرساز خواهد بود.

    ♦ گردشگری قومی، فرهنگی یا میراث فرهنگی:

    در این نوع گردشگری، به باورها و سنتهای محلی مردم به عنوان جاذبه ی گردشگری به دو شکل تعریف می شود، در نوع نخست و مرسوم آن، گردشگران از طریق موزه ها و برنامه های نمایش رسمی چون برنامه های اجرای رقص و موسیقی در سالن های نمایش، هتل ها و گهگاه در جوامع خودشان با فرهنگ های مختلف آشنا می شوند. در موارد زیادی این نوع گردشگری موجب دگرگونی فرهنگی(Comodification Of Culture) می شود به گونه ای که گردشگر این فرهنگ را می پذیرد و یا گاهی سبب کمرنگ شدن فرهنگ جامعه میزبان می شود. نوع دیگر گردشگری بیشتر بر مردم شناسی تکیه دارد و در این نوع گردشگری، گردشگران انگیزه ای قوی برای فراگیری فرهنگ بومی دارند. نوع گردشگری مردم شناسی علاقه زیادی به فراگیری نحوه ی استفاده مردم بومی از منابع طبیعی دارند. برای مثال در کشور اکوادور و در شهر کوفان محلی تخصصی شده است تا گردشگران نحوه ی استفاده سنتی از گیاهان دارویی را یاد بگیرند. 

    گردشگری فرهنگی بر اساس ارزشهای جامعه بومی و میزبان عمل می کند و تاثیرات فرهنگی گردشگری را تحت نظر دارد، این نظارت برای آن است که گردشگری موجب تخریب منابع فرهنگی نشود.

    ♦ گردشگری سبز یا گردشگری پایدار (Green Sustainable Tourism) 

    گردشگری سبز یا گردشگری پایدار به سفرهایی اشاره می کند که بر پایه استفاده خردمندانه از منابع طبیعی قرار دارد.

    خطوط هوایی با بازدهی بیشتر انرژی و سفرهای تفریحی دریایی که مواد مصرفی را بازیافت میکنند و هتل های زنجیره ای با قواعد و دستورالعمل های حفاظت محیط زیست سازگارند، نمونه ای از این نوع گردشگری محسوب می شوند.

    مدیران برخی از هتل های زنجیره ای میهمانان خود را دعوت می کنند تا مصرف آب خود را کاهش دهند یا انتظار نداشته باشند تا حوله هایشان هر روز شسته شود. ضمن اینکه هزینه های هتل داری را کاهش می دهد، تصویر سبزتری از هتل در اذهان مردم بوجود می آورد. 

    اما هستند اساتیدی که اعتقاد دارند این کارها برای پایدار نمودن فعالیت هتل ها کافی نیست. سوایتینگ و همکاران او در سال 1999 به این موضوع پرداختند و گزارشی را مطرح ساختند که شستشوی یک روز در میان حوله ها در هتل های بزرگ برای صرفه جویی در مصرف آب و برای ثابت نگه داشتن سطح ایستایی آب های زیرزمینی کافی نیست، بلکه بهترین گزینه برای مناطقی که با کمبود منابع آب مواجه هستند، این است که در این مناطق هتل های بزرگ ساخته نشود.

     

     خانه های روستایی گیلان را آنلاین رزرو نمایید

    نظر خود را وارد نمایید.