بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    تعاریفی دقیق از بوم گردی و چالش های توسعه بومگردی در ایران (قسمت دوم)

    ما در نوشته ای به بررسی اقامتگاه های بومگردی و شرایط اقامتگاه های بومگردی پرداختیم، لطفا آن نوشته را از اینجا بخوانید

    امروزه بوم گردی در نواحی طبیعی سراسر جهان به یک فعالیت مهم اقتصادی تبدیل شده است. بومگردی برای گردشگران این فرصت را بوجود آورده تا از نمادهای فرهنگی و طبیعی بازدید کنند و اهمیت حفظ تنوع زیستی و فرهنگ های محلی را دریابند.

    در عین حال این فعالیت برای حفظ محیط زیست درآمد زاست و البته برای مردم روستا و مناطق دورافتاده منفعت اقتصادی دارد.

    بومگردی دارای ویژگی هایی است که آن را به ابزاری ارزشمند برای حفظ منابع طبیعی تبدیل کرده است.

    ♦ بومگردی دربرگیرنده موارد زیر است:

    به خدمات و امکانات مناطق زیست بوم و حفاظت شده ارزش اقتصادی می بخشد

    برای حفاظت از مناطق حفاظت شده بی واسطه درآمد ایجاد می کند.

    کسب درآمدهای مستقیم و غیرمستقیم، ذینفعان محلی را به حفظ بیشتر محیط طبیعی ترغیب و تشویق می نماید.

    به شکل گیری طرفداران حفظ منابع طبیعی در سطوح محلی، ملی و بین المللی کمک می کند.

    استفاده پایدارتر از منابع طبیعی را امکان پذیر می سازد.

    سبب کاهش تهدیدات تنوع زیستی می گردد.

    بومگردی گیلان

    گردشگری در نواحی طبیعی همواره به معنی بومگردی نیست. در مواردی که طبیعت گردی فاقد ساز و کارمناسب برای کاهش تاثیر گردشگری بر محیط و حفظ فرهنگ های محلی باشد، در نقطه مقابل بوم گردی قرار می گیرد.

    امروزه طبیعت گردی از بعد اقتصادی رو به رشد است. در نتیجه شاهد هجوم گردشگران به مناطق طبیعی هستیم که در موارد زیادی باعث از بین رفتن جذابیت های طبیعی ای می شود که خود ارزش اقتصادی به همراه داشت.

    بزرگترین جاذبه های بومگردی جهان از منظر جذابیت های بوم شناختی در مناطق حفاظت شده قرار دارند. این جاذبه ها در برگیرنده گونه های گیاهی و جانوری کمیاب، حیات وحش غنی، خصیصه های تنوع زیستی، تاریخ منحصربه فرد و تبلور ارزشهای فرهنگ منحصربه فرد در دل طبیعت است.

    مدیران مناطق حفاظت شده برای کنترل و تاثیرات طبیعت گردی در این مناطق با چالش های بسیاری روبه رو هستند. در عین حال می کوشند بومگردی را به عنوان گزینه ای مناسب، جهت رشد اقتصادی این مناطق توسعه دهند.

    بنابراین لازم است برنامه ریزان بوم گردی و مدیران مناطق حفاظت شده قبل از اجرای طرح های توسعه بومگردی، مدیران حفاظت محیط زیست و دست اندرکاران توسعه کسب وکار را نسبت به تمام جنبه ها و مناسبات مشترک بوم گردی آگاه نمایند.

    معمولا طرفداران حفظ منابع طبیعی به جنبه های اقتصادی بوم گردی کمتر توجه می کنند و برداشت چندان درست و کاملی از سازو کارهای مدیریت بوم گردی ندارند. سازو کارهایی که برای تحقق گردشگری پایدار در مناطق حفاظت شده لازم و ضروری است.

    رویکرد معمول برای توسعه بوم گردی ایجاد امکانات اقامتی است که معمولا با توفیق چندانی روبه رو نبوده است.

    این نوع گردشگری موجب تخریب محیط زیستی می شود که خود عامل جذب گردشگران بوده است.

    حال بیاییم تعریفی دقیق از بوم گردی داشته باشیم. این تعریف اولین بار در سال 1980 مطرح شد و تا امروز بصورتی گسترده مورد پذیرش قرار گرفته است. البته همزمان با افزایش آگاهی های عمومی نسبت به بوم گردی تعاریفی جامع تر مورد نیاز است که در ادامه آنها را مرور می کنیم.

    بوم گردی یعنی:

     بوم گردی سفری مسئولانه، به مناطق طبیعی است که از محیط زیست حفاظت می نماید و زندگی بهتر و رفاه بیشتری را برای مردم محلی فراهم می کند.

    تعریف های بومگردی

    در سال 1999 مارتا هانی تعریفی دقیق و عالی از بوم گردی ارائه کرد:

    بوم گردی در اغلب موارد سفر به مناطق بکر و حفاظت شده (Protected Area) و آسیب پذیر است که سعی می شود تاثیر این سفر بر محیط کم باشد، در مقیاس کوچک انجام پذیرد، به افزایش سطح آگاهی گردشگران کمک نماید، سرمایه هایی را برای حفظ محیط زیست فراهم نماید و به طور مستقیم به توسعه اقتصادی و اقتدار سیاسی جوامع محلی کمک نماید و به فرهنگ های مختلف و حقوق بشر احترام بگذارد.

    اتحادیه جهانی حفظ محیط زیست (IUCN) یا International Union For Conservation of Nature and Natural Resources تعریف دیگری از بوم گردی ارائه داده است:

    سفر مسئولانه به محیط زیست و بازدید از مناطق طبیعی به منظور لذت بردن و بهره مندی از طبیعت، همراه با درک ویژگی های گذشته و حال فرهنگ بومی، بوم گردی نامیده می شود.

    این سفر به حفظ محیط زیست کمک می کند و دارای تاثیر اندک گردشگر بر محیط زیست است و دربرگیرنده فعالیت اجتماعی، اقتصادی سودمندی برای جوامع محلی است.

    ♦ بنابراین برای توفیق در بوم گردی عناصر زیر تعیین کننده هستند:

    1) تاثیر کمی بر منابع طبیعی مناطق حفاظت شده داشته باشد.

    2) افراد ذینفع در فعالیت های بوم گردی شامل: اشخاص، جوامع، بوم گردها، تورها و گشت بران و موسسات دولتی بر مراحل مختلف برنامه ریزی، توسعه و اجرای طرح بوم گردی نظارت داشته باشند.

    3) باورها، سنت ها و فرهنگ های محلی را محترم بشمارد

    4) درآمد عادلانه و پایداری برای جوامع محلی و سایر افراد ذینفع از جمله گشت بران بخش خصوصی ایجاد نماید

    5) به تمامی افراد ذینفع در نقشی که در ارتباط با حفظ منابع طبیعی دارند، آموزش دهند

     

    در ادامه این نوشته به افراد ذینفع بومگردی و توسعه بوم گردی خواهیم پرداخت. با زیتونت همراه باشید

     

    رزرو آنلاین خانه روستایی

    نظر خود را وارد نمایید.