بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    شناسایی ظرفیتهای اکوتوریسم روستایی و جاذبه های گردشگری لاهیجان (کلبه های چوبی لاهیجان جذابند)

    امروزه صنعت گردشگری یکی از منابع مهم درآمد و از عوامل مؤثر در تبادلات فرهنگی بین کشورها محسوب میگردد. در این راستا نخستین گام در توسعه ی گردشگری هر منطقه شناسایی منابع، توانها و جاذبه های گردشگری موجود آن میباشد. در ایران روستاها با وجود داشتن منابع طبیعی، با مشکلات اقتصادی متعددی مواجه میباشند که لزوم توجه به راهکارهای مکمل اقتصادی چون گردشگری روستایی را مطرح میسازند.

    شهرستان لاهیجان در شرق استان گیلان، از پتانسیلهای بالقوه بالایی در زمینه گردشگری روستایی برخوردار است.

    از میان 7 دهستان شهرستان لاهیجان (رودبنه،شیرجوپشت، لفمجان، آهندان، لیالستان و لیلدهستان لیل، برخوردارترین دهستانی است که دارای قابلیتهای جذب توریسم چه در زمینه طبیعی و چه در زمینه انسانی میباشد. جنگلهای کوهپایه ای و تپه-ماهورهای پوشیده از چای بالاترین درصد (37%) و پس از آن زیارتگاه های مذهبی و اماکن تاریخی بیشترین درصد (22%) را از میان توان های اکوتوریستی و انسانی موجود، به خود اختصاص داده اند. بر اساس یافته ها جمعا 28 روستا دارای توانهای اکوتوریستی و انسانی شناسایی شد.

    3 روستای سرچشمه، چیچی نیکوتی و شیخانبر برخوردارترین روستاهای شهرستان لاهیجان برای توسعه گردشگری روستایی هستند که دارای ظرفیت لازم برای تأمین ابزارهای مناسب به منظور حفاظت از منابع طبیعی و تضمین عدم تغییر در ارزشهای فرهنگی می باشند.

    امروزه در کلیه سطوح محلی، منطقه ای، ملی و بین المللی تنوع بخشی به اقتصاد جهت بالا بردن شاخص های توسعه انسانی، کاهش مشکلات ناشی از صنعتی شدن، اشتغالزایی، حفظ محیط زیست و در نهایت توسعه پایدار مورد استقبال بسیاری از جوامع بشری قرار گرفته است.

    در همین رابطه گردشگری پایدار یکی از فعالیتهای مهمی است که در دهه های اخیر از جایگاه ویژه ای در توسعه اقتصادی برخی کشورها برخوردار بوده است.

    پایداری گردشگری مستلزم همکاری گسترده ای بین شرکت های توریستی، مقامات محلی، منطقه ای و ملی است. گردشگری روستایی از جمله اقداماتی است که سبب رونق اقتصادی و پایداری زندگی در جوامع روستایی و ممانعت از مهاجرتهای روستا به شهر می شود.

    گردشگری روستایی به ثبات فرهنگ، سنت ها و اقتصاد جوامع محلی و ارتقا کیفیت مناطق روستایی کمک می کند.

    در واقع روستاهای گردشگرپذیر به مقاصدی تبدیل می شوند که ویژگیهای متمایزی را به نمایش میگذارند. برای این منظور فضاهای باز و گسترده، محیط کشاورزی طبیعی و فرهنگ ها و آداب و رسوم خاص محلی همه و همه پتانسیل هایی است که سبب جذب گردشگر میشود. تحقق تنوع بخشی به اقتصاد های محلی مستلزم، برنامه ریزی صحیح برای استفاده ی بهینه از منابع و برطرف کردن نیازهای اجتماعی و اقتصادی جامعه با در نظر گرفتن حفظ منابع و ارزشهای طبیعی است. برای رسیدن به گردشگری پایدار لازم است که محیط طبیعی و انسان ساخت بدرستی مدیریت شود.

    استان گیلان به عنوان یکی از مناطق پرجاذبه در سطح ملی از ظرفیت بسیار بالایی جهت توسعه صنعت گردشگری روستایی برخوردار است و واجد شرایط جاذبه ای گردشگری در سطح بین المللی، ملی، محلی- منطقه ای است.

    تنوع شرایط جغرافیایی استان همانند مناطق جلگه ای، کوهپایه ای، کوهستان، رودخانه های دائمی، وجود سواحل طولانی، پوشش گیاهی جنگلی و مرتعی به همراه تنوع جوامع فرهنگی و انسانی با گویشها و سنتهای متفاوت محلی از جمله ظرفیت های گردشگری است که میتواند زمینه ساز توسعه صنعت گردشگری روستایی در سطح محلی، ملی و حتی بین -المللی گردد. با توجه به اینکه جاذبه های اکوتوریستی با تنوع زیاد در سراسر استان به شکل مناسبی توزیع شده اند، گسترش گردشگری میتواند باعث توزیع متعادل تر درآمد در سطح منطقه شود و تا حدودی با پر کردن شکاف توسعه بین مناطق مختلف استان ناشی از تخصیص ناعادلانه منابع مالی به توسعه پایدار در سطح استان کمک کند.

    این مقاله زیتونت به عوامل و موانع توسعه گردشگری روستایی به شناسایی پتانسیل ها و ارائه راهکارهای گردشگری روستایی در مناطق روستایی شهرستان لاهیجان می پردازد. بر همین اساس بدنبال پاسخگویی به این سؤال است که چگونه می توان از طریق فعالیتهای گردشگری روستایی موجب حفاظت از منابع موجود شد و فعالیتهای اقتصادی در روستاها را تنوع بخشید و سرانجام سبب توسعه پایدار در نواحی روستایی شد.

    از سال 1992 پارادایم جدیدی در صنعت گردشگری با مفهوم توسعه پایدار مطرح شده است که می گوید: "توسعه پایدار گردشگری فرایندی است که نیازهای گردشگران فعلی و مناطق میزبان را برآورده می سازد، درحالیکه فرصتهای آینده را مورد حمایت قرارمیدهد و تقویت میکند".

    به مفهوم دیگر توسعه پایدار گردشگری عبارت است از استفاده بهینه از منابع طبیعی و فرهنگی کشور در جهت تأمین نیازهای اساسی نسل های کنونی و آینده، به نحوی که ضمن حفظ یکپارچگی و هویت فرهنگی، سلامت محیط زیست و تعادل اقتصادی، رفاه و آسایش ساکنان کشور و میهمانان آنها را تأمین می کند.

    بر اساس تعریف کمیسیون جهانگردی استرالیا، اکوتوریسم پایدار عبارت است از نوعی گردشگری که از نظر بوم شناختی پایدار باشد، یعنی به نیازهای فعلی زیست بومها پاسخ دهد، و به جای صدمه زدن به محیط زیست به حفظ و بسط فرصتهایی برای تداوم حیات آنها در آینده بپردازد.

    انگیزه اصلی در اکوتوریسم پایدار، سفر به طبیعت و دیدار از جذابیتهای طبیعی یک منطقه، شامل ویژگیهای کالبدی، فرهنگی و بومی آن است.

    اکوتوریسم راهی برای حفظ چشم اندازها و ذخـایر طبیعی است. بـا گسترش و توسعه اکوتوریسم، امکان ایجاد کاربریهای اقتصادی برای مناظر طبیعی و در نتیجه، تأمین اعتبارات لازم برای حفظ آنها فراهم میشود.

    در این رابطه گردشگری روستایی عبارت است از: فعالیتها و گونه های مختلف گردشگری در محیطهای مختلف روستایی و پیرامون آنها که دربردارنده آثار مثبت و منفی برای محیط انسانی و طبیعی روستا میباشد.

    امروزه گردشگری روستایی، به عنوان شکلی نوین از گردشگری با هدف توسعه پایدار جوامع محلی در نواحی روستایی و به عنوان ابزاری برای توسعه اقتصادی و اجتماعی محسوب می شود و یکی از مشاغل مدرن در مناطق روستایی می باشد.

    ازاینرو با توجه به مفهوم توسعه پایدار، گردشگری روستایی به رفاه انسان و بهبود کیفیت زندگی او، حفاظت از منابع و اکوسیستم طبیعی تأکید میکند.

    ارزیابی توسعه پایدار گردشگری روستایی مردم و اکوسیستم طبیعی را به طور توأمان و با اهمیت برابری مورد بحث قرار میدهد و از این منظر مردم جزء مکملی از اکوسیستم به حساب می آید و رفاه و آسایش یکی منوط به آسایش دیگری می باشد. بدین ترتیب می توان گفت که توسعه پایدار گردشگری روستایی، فرایندی است که برای تأمین نیازهای توسعه اجتماعات محلی، بهبود زنجیره عرضه تولیدات محلی، تشویق صنایع و حرفه های محلی، توسعه متناسب با ظرفیت زیست محیطی و اجتماعی محل و افزایش ثبات درآمد گردشگری تأکید دارد.

    سه دیدگاه مهم درباره گردشگری روستایی، به عنوان راهبردی برای توسعه روستایی، وجود دارد که عبارتند از:

     

    الف) گردشگری روستایی، راهبردی برای توسعه روستایی

    گردشگری روستایی، راه حل همه مشکلات روستایی نیست، اما می تواند آثار اقتصادی مهمی داشته باشد و به کند شدن روند مهاجرت جمعیت روستایی کمک کند. دیدگاهی با این پیش زمینه فکری وجود دارد که گردشگری راه حل اقتصادی قطعی برای توسعه نواحی روستایی است. دیدگاه محتاطانه تری نیز وجود دارد که در آن گردشگری فرایند برنامه ریزی یکپارچه معرفی می شود که فرصت هایی را برای کاهش مضرات و حداکثر کردن منافع توسعه فراهم می نماید.

     

    ب)گردشگری روستایی، سیاستی برای بازسازی سکونتگاه های روستایی

    گردشگری حوزه ای اصلی برای بازسازی نواحی روستایی و مناطقی است که از گذشته فعالیت های گردشگری در آنها، رونق فراوانی نیافته است، در راهبرد مذکور،معمولا سه رویکرد زیر دنبال می شود:

    1) گردشگری روستایی، سیاستی برای بازساخت سکونتگاههای روستایی

    2) بازسازی در برابر افول کشاورزی

    3) توسعه، بهبود فرآورده ها و محصولات کشاورزی 

    همچنین با توجه به اینکه فعالیتهایی مانند کشاورزی، جنگلداری و نظایر آن به طور سنتی در مناطق روستایی استقرار یافته اند و با کاهش این فعالیتها با توجه به پیشرفتهای فنی که که باعث کاهش تقاضا برای نیروی کار انسانی میشود، بعضی از مسئولان سکونتگاههای روستایی سعی میکنند که جامعه خود را به سمت ارائه خدماتی مانند گردشگری سوق دهند.

    ج) گردشگری روستایی، ابزاری برای توسعه پایدار و حفاظت از منابع طبیعی

    سیاست گردشگری پایدار دردنیای کنونی، رهیافتی جامع است که خواهان رشد بلندمدت صنعت گردشگری، بدون آثار مخرب بر زیست بوم های طبیعی است. در سیاست مذکور، بر این نکته نیز تأکید می شود که در قالب توسعه گردشگری، بشر می تواند به تعدیل یا دستکاری جنبه های خاصی از محیط، در جهت مثبت یا منفی بپردازد. در راهبردهای مذکور، معمولا دو رویکرد زیر مورد توجه است: اول) گردشگری روستایی، ابزاری برای توسعه پایدار؛ دوم) پراکنش و توزیع به منظور محافظت از سرمایه ها و منابع گردشگری.

    به عبارت دیگر، گردشگری پایدار قصد دارد تا آسیبهای فرهنگی و محیطی ناشی از فعالیت های گردشگری را به حداقل رسانده، رضایت بازدید کنندگان را فراهم ساخته و در درازمدت مقدمات رشد اقتصادی ناحیه را فراهم آورد. این راه به دست آوردن تعادل و موازنه بین رشد نهایی گردشگری و نیازهای حفاظت و نگهداری منابع طبیعی است.

    پتانسیل گردشگری در هر روستا بیش از هر چیز به سرمایه های جغرافیایی، کیفیت مناظر طبیعی و آثار تاریخی و فرهنگی بستگی دارد. توسعه ی گردشگری روستایی به عنوان یک راه حل بالقوه برای حل بسیاری از مشکلات مناطق روستایی شناخته شده است و در زمینه های مختلفی چون رشد اقتصادی ایجاد اشتغال در زمینه های مرتبط با گردشگری، تجارت و صنایع دستی، ایجاد یک بازار جدید برای تولیدات کشاورزی، توسعه ی اجتماعی- فرهنگی، افزایش جمعیت ساکن در مناطق روستایی، تقویت و بهبود خدمات عمومی و نهایتا حفاظت و بهبود محیط طبیعی و همچنین زیرساخت های موجود میتواند مفید و مؤثر واقع شود.

    گردشگری روستایی بخشی از بازار گردشگری و منبعی برای اشتغال و درآمد بوده و میتوان آن را ابزار مهمی برای توسعه ی اقتصادی اجتماعی و اکولوژیکی جوامع روستایی و به تبع آن توسعه منطقه قلمداد کرد.

    معرفی شهرستان لاهیجان و جاذبه های گردشگری و اکوتوریسمی آن:

    شهرستان لاهیجان با مساحت 407 کیلومتر مربع، در بخش شرقی استان سرسبز گیلان قرار داشته و از چهار جهت شمال، شرق، جنوب و غرب به ترتیب توسط دریای خزر، شهرستانهای لنگرود و رودسر، و شهرستانهای رودبار و شهرستانهای آستانه اشرفیه و رشت احاطه شده است.

    تراکم نسبی جمعیت در این شهرستان در هر کیلومتر مربع 415 نفر است. شهرستان لاهیجان دارای 2 بخش مرکزی و رودبنه و 7 دهستان به اسامی آهندان - بازکیاگوراب - لفمجان - لیالستان - لیل - رودبنه و شیرجوپشت و دارای 182 آبادی دارای سکنه میباشد. جمعیت این شهرستان بر پایه آخرین سرشماری در سال 1395، 167544 نفر گزارش شده است که 62 درصد در نقاط شهری و 38 درصد در نقاط روستایی زندگی می کنند.

    شهرستان لاهیجان، از سه ناحیه کوهپایه ای، جلگه ای و ساحلی تشکیل شده است و دارای چشم اندازهای زیبای طبیعی و مناظر دیدنی و منحصر به فرد بوده و از آب و هوای مطلوب، اراضی سرسبز و زیبا و همچنین تعدادی از نمادهای انسان ساخت، مکانهای زیارتی، آداب و رسوم خاص و ... برخوردار میباشد، که می توانند به عنوان جاذبه های مهمی در امر جلب توریسم به شمار آمده و پذیرای مسافران و گردشگران بی شماری که از این منطقه عبور می نمایند و یا جهت استراحت و امکان موقت به این شهرستان سفر می کنند، باشند.

    در توسعه شهرستان لاهیجان، بخش کشاورزی به دلیل ضعف سرمایه، فقدان نوآوری و نقش آفرینی در ایجاد تقاضای موثر و ارزآوری، توانایی لازم را جهت پیشتازی بخش های دیگر ر ا نداشته و لازم است تا در توسعه مدیریت نواحی روستایی لاهیجان به گزینه های دیگر چون منطقه نمونه اقتصادی کشاورزی و روستایی شهرستان و منطقه نمونه گردشگری جهان اسلام و ترکیبی از بخش های گردشگری، صنعت، خدمات، صنایع دستی و تولید اطلاعات توجه گردد. این بخش ها قادرند با ایجاد ارتباط بین بخش های کشاوزی، صنعت و خدمات زمینه توسعه مدیریت نواحی روستایی لاهیجان را در تولید سرمایه و جذب آن، ارتباطات و ارزآوری ارتقاء دهند بدین منظور یکی از مهمترین اقدامات شناسایی مزیت های نسبی نواحی مختلف ساحلی جلگه ای، کوهپایه ای است. این مساله کارآیی نسبی یک ناحیه را در تولید یک یا گروه خاص از کالاها و خدمات مشخص می نماید و در چارچوب تخصص آن کالاها و خدمات، تقسیم اجتماعی کار در فضای جغرافیایی ایجاد می شود. بنابراین با کشف توانهای جدید و ایجاد ارتباط بین حلقه های مزیتهای نسبی، فرصتهای جدیدی در زمینه افزایش اشتغال از طریق ارایه روش های جدید و تنوع شغلی بهره گیری شود.

    همانطور که گفته شد، جاذبه های توریستی در شهرستان لاهیجان، به دلیل تنوع محیط طبیعی آن از یک طرف و فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی و آثار تاریخی و فرهنگی از طرف دیگر، بسیار متنوع است. با این وجود تعداد اندکی از این جاذبه ها به دلیل عدم سرمایه گذاری کافی، کمبود خدمات و امکانات و زیرساختها رفاهی و ... مورد استفاده گردشگران قرار میگیرد. اگر برنامه ریزی مناسب و اصولی جهت توسعه گردشگری روستایی در مناطق روستایی این شهرستان انجام گیرد، توانایی آن را دارد که به عنوان یکی از قطب های گردشگری برای جذب گردشگران داخلی و خارجی مطرح شود. 

    همانطور که پیشتر اشاره شد، جاذبه های توریستی در شهرستان لاهیجان، به دلیل تنوع محیط طبیعی آن از یک طرف و فعال بودن حیات اجتماعی آن از طرف دیگر، بسیار گوناگون و متنوع است.

    این شهرستان دارای مزیتها و جاذبه های فراوان توریستی از جمله جاذبه های طبیعی، تاریخی، فرهنگی و مذهبی است. همچنین دارای سه منطقه نمونه گردشگری شامل منطقه ساحلی تالاب امیرکلایه(در سطح بین المللی)، منطقه جلگه کوهپایه علیسرود(در سطح محلی) و شهرستان لاهیجان به عنوان شهرستان نمونه طبیعی، تاریخی میباشد.

    در یک نگاه کلی جاذبه های گردشگری شهرستان لاهیجان را به چهار گروه مشخص بشرح زیر می توان تقسیم کرد که شامل:

    1)جاذبه های طبیعی، دریا و سواحل، تالاب و مرداب، رودخانه، چشمه، جنگلهای جلگه ای و کوهپایه ای، حیات وحش، آبشار، تپه ماهورهای پوشیده از چای و غار

    2) جاذبه های یادمانی، تاریخی و مذهبی، مساکن قدیمی و بناهای تاریخی، آرامگاهها و بقعه ها، پل خشتی

    3) جاذبه های فرهنگی و ورزشی، صنایع دستی، جشنها و آیین های بومی و مذهبی، غذاهای محلی، ورزشهای بومی و دسته جمعی و کوهنوردی و کوهپیمایی

    4) جاذبه های ویژه، آبشار مصنوعی، تله کابین، زیپ لاین

    در مجموع 21 جاذبه گردشگری در مناطق روستایی لاهیجان وجود دارد که از میان آنها دهستان های لیل و آهندان به ترتیب با 13 و 11 نوع جاذبه روستایی بیشترین تعداد جاذبه های روستایی را دارند و دهستان بازکیاگوراب با 3 نوع کمترین تنوع گردشگری روستایی را دارد.

    از میان 7 دهستان شهرستان و 21 توان و جاذبه توریستی، دهستان لیل، دارای بیشترین تعداد توان توریستی طبیعی و انسانی است.

    جنگلهای کوهپایه ای و تپه ماهورهای پوشیده از چای بیشترین درصد (37%) از جاذبه های توریستی شهرستان را به خود اختصاص داده اند، پس از آن زیارتگاههای مذهبی- اماکن تاریخی، طبیعت بکر، رودخانه و امکان انجام فعالیتهای کوه نوردی، تپه نوردی و ماهیگیری بیشترین درصد (22%) را از میان توانهای اکوتوریستی و انسانی موجود، به خود اختصاص داده اند.

     

    بحث و نتیجه گیری در مورد جاذبه های گردشگری لاهیجان و توان اکوتوریسم و گردشگری روستایی لاهیجان:

    عوامل و شرایط محیط طبیعی و انسانی، سهم برجسته ای را در توسعه توریسم و جهانگردی ایفاء می نمایند و استفاده منطقی، مطلوب و بهینه از جاذبه های مذکور، علاوه بر جذب جهانگردان و رهآوردهای اقتصادی، میتواند به توسعه اقتصادی و اجتماعی وفرهنگی کشورهای میزبان منجر شود. در روستاهای شهرستان لاهیجان ضمن وجود عواملی مثل، آب و هوای مطلوب مناطق کوهستانی غارها، آبشار طبیعی، سواحل دریا، جنگل، رودخانه و ...، عواملی مثل مقبره ها و اماکن زیارتی ، صنایع دستی و... نیز وجود دارد که هر یک در جای خود به عنوان یک پتانسیل مهم گردشگری محسوب می شود.

    بدون شک توسعه اکوتوریسم، منوط به فراهم آمدن بسترهای مناسب از حیث رو بنایی و زیربنایی است که دستیابی به سهمی مناسب و در خور، مستلزم حصول پاره ای شرایط و اجرای اقدامهای ضروری است. در شهرستان لاهیجان نیز با توجه به مطالعات انجام شده، اغلب روستاها در وضعیت نامطلوبی از لحاظ برخورداری از این امکانات به سرمیبرند و این در حالی است که بعضی از آنها دارای منابع و توانهای توریستی متنوعی هستند ولی به علت نبود و یا کمبود خدمات در وضعیت نابسامانی قرار داشته و نمیتوان هیچگونه برنامه ریزی برای جلب توریست انجام داد.

    دهستان لیل در لاهیجان برخوردارترین دهستانی است که دارای قابلیت های جذب توریسم چه در زمینه طبیعی و چه در زمینه انسانی میباشد.

    هفت روستا از این دهستان که شامل روستاهای سرچشمه، سطل سر، سراش، فیدره، ستارآباد، کتشال و سوستان دارای قابلیت های بالقوه تبدیل شدن به روستاهای گردشگرپذیر هستند. پس از آن دهستان آهندان در رتبه بعدی از نظر برخورداری از قابلیتهای جذب توریسم قرار دارد که 5 روستای آن که شامل روستاهای آهندان، ملامحله چهلستون، چی چی نیکوتی آزارستان و بالابیجارانکیش پتانسیلهای جذب گردشگر را دارا میباشند. همچنین عمده جاذبه های شهرستان (37%) شامل جنگلهای کوهپایه ای و تپه ماهورهای پوشیده از چای میشود.

    توریسم روستایی به عنوان فعالیتی اقتصادی که دارای ظرفیت لازم برای تأمین ابزارهای مناسب به منظور حفاظت از منابع طبیعی و تضمین عدم تغییر در ارزشهای فرهنگی می باشد، در عین حال می تواند فواید اقتصادی قابل ملاحظه ای برای جمعیتهای محلی به همراه داشته باشد.

    راهکارهای زیر به منظور توسعه گردشگری روستایی شهرستان لاهیجان پیشنهاد میشود: 

    1) ترویج و آموزش محوریت قرار دادن منابع زیست محیطی و میراث طبیعی روستاها در بین صاحبان کسب وکارها در مناطق روستایی

    2) طراحی و برگزاری دوره های آموزشی و مشاوره ی شغلی و کسب وکار برای روستاییان منطقه برای افزایش آگاهی و گرایش به توسعه ی کسب وکارهای گردشگری 

    3) تعریف اصول، استانداردها و معیارهای دقیق روشن و شفاف زیست محیطی با در نظر گرفتن اصول اکوتوریسم برای توسعه ی فعالیت کسب وکارها در روستاهای هدف

    4) شناسایی ظرفیتها و فرصتهای کسب وکار در بخش گردشگری و اکوتوریستی در مناطق روستایی و معرفی آنها به سرمایه گذاران و روستاییان، با در نظر گرفتن محدودیتهای سرمایه گذاری متناسب با ظرفیت منطقه

    5) تقویت فرهنگ گردشگران برای استفاده از خدمات و کالاهای طبیعی و بومی از طریق حمایت از توسعه ی کسب وکارهای گردشگری مطابق با استانداردهای زیست محیطی و ارائه ی خدمات و کالاهای بومی روستاهای منطقه

    6) تهیه ی قوانین و دستورالعملهای مشترک بین نهادهای متولی در امر کارآفرینی اکوتوریستی برای راه اندازی کسب وکار توسط روستاییان

    7) ارائه منابع و تسهیلات مالی و اعتباری کم بهره به روستاییان برای راه اندازی کسب وکارهایی در حوزه ی گردشگری روستایی

    8) ارائه ی زیرساختهای اولیه و متناسب با شرایط زیست محیطی به روستاها برای توسعه ی کسب وکارها

    9) اولویت دهی حمایت از فعالیتها و ایده های کارآفرینانه ی پیشنهادشده توسط روستاییان از طرف نهادهای ذیربط

     

    هر هفته تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان خانه های روستایی زیتونت را بصورت آنلاین رزرو می کنند و از طبیعت منحصر به فرد گیلان لذت می برند. شما می توانید از طریق لینک زیر خانه های روستایی زیتونت را آنلاین رزرو نمایید.

    خانه روستایی ویلا کلبه جنگلی را آنلاین از طریق زیتونت رزرو و اجاره نمایید

    نظر خود را وارد نمایید.