بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    صنایع دستی را بهتر بشناسیم ( بخش اول)

    انسان از زمانی که خودش را شناخت برای گذراندن زندگی روزمره خود نیاز به ساخت ابزارها و وسایل پیدا کرد.

    شاید اولین ابزارهای دست ساز بشر، همان ابزارهایی است که با چوب و سنگ و استخوان ساخت تا از خودش دفاع کند.

    یکی از مهمترین عواملی که بشر این فرصت را یافت تا بتواند به ساخت ابزارهایی برای ادامه ی گذران زندگی خود فکر کند، یکجانشینی او بود.

    عمده ی کاری که انجام میداد مربوط به کشاورزی و دامپروری بود، هر آنچه در نیمه ی سال کاشت و برداشت کرده بود را در نیمه ی دوم مصرف می کرد و همین یکجانشینی و بیکار بودن برای شش ماهه دوم سال، باعث شده بود تا از فکر و خلاقیت خودش استفاده کند.

    از طرفی دیگر رکود کشاورزی در بخشی از سال باعث شده بود تا کشاورزان به فکر ساخت دست سازهای خود باشند و از طریق مبادله ی آن با بازرگانان امرار معاش کنند.

    یکی از دلایل اصلی روی آوردن کشاورزها، وجود مواد اولیه ارزان قیمت بود.

    روستاهای کوچک نخستین را می توان زادگاه صنایع دستی نامید. زادگاهی که فرصت داشت تا ذهن خود را پرورش دهد و نقش و نگارهایی برخاسته از فرهنگ خود را بر روی آثار هنری دستی نمایان سازد.

    فرهنگ و سنت های هر کشور، هویت آن کشور است. فرهنگ هر کشور مثل روح در بدن می ماند. کشورهایی توسعه یافته همانند ژاپن امروز به این نتیجه رسیده اند که نیاز است تا صنایع دستی کشور خود را احیا کنند.

    شهرنشینی و مدرنیته و اوایل سال های 1800 میلادی بود که رشد فرهنگی مردم و اینکه عده ای مواد مصرفی روزانه را تامین می کنند، این فرصتی بود تا عده ای دیگر فارغ از مشکلات دیگر به رشد و تکامل صنایع دستی بپردازند.

    اصطلاح صنایع دستی با ظهور تکنولوژی معنا پیدا می کند.

    بهتر است اکنون با صنایع مختلف آشنا شویم:

    چهار نوع صنعت وجود دارد:

    1)      صنایع سنگین ( heavy industries)

    2)      صنایع سبک  (light industries)

    3)      صنایع کوچک (small scale industries)

    4)      صنایع دستی (handicraft industries)

    صنایع سنگین: آن صنایعی که نیاز به سرمایه گذاری های کلان دارد. این قبیل صنایع که به آنها صنایع مادر نیز می گویند نیاز به تکنولوژی بزرگ، نیروی کاری فنی و متخصص و تجهیزات بسیاری دارد.

    می شود صنایع نفت و پتروشیمی و ذوب آهن را نام برد.

    صنایع سبک: صنایعی هستند که ما بین صنایع سنگین و صنایع کوچک قرار دارند. لازمه بهره گیری از این صنایع تجهیزات خودکار و نیمه خودکار است.

    صنایعی همانند محصولات چرمی، صنایع غذایی و پوست جز این دست از صنایع هستند.

    صنایع کوچک: صنایعی که نیاز به سرمایه ی زیادی نداشته و بیشتر حالت کارگاهی دارند تا کارخانه ای. به همین دلیل آنها را میتوان در داخل روستاها و مناطق محلی بنا کرد.

    در این صنعت بخشی از کار توسط ماشین ها انجام گرفته و بخشی دیگر توسط نیروی کار انسانی. صنایعی همانند بلوک زنی و تراشکاری را می توان جز این صنایع نام برد.

    صنایع دستی: دائره المعارف بریتانیا صنایع دستی را اینگونه تعریف می کند: صنایعی که مهارت و ذوق و اندیشه ی انسان نقش اساسی دارد.

    سازمان مدیریت طرح و برنامه سازمان صنایع دستی ایران نیز تعریف دیگری ارائه کرده است: صنایع دستی به آن دسته از صنایع اطلاق می گردد که تمام یا قسمتی از مراحل ساخت فرآورده های آن با دست انجام شده باشد و در چهارچوب ذوق و هنر و فلسفه ی مردم هر منطقه جای داشته باشد.

    در تازه ترین تعریف از صنایع دستی و البته کامل ترین تعریف صنایع دستی اینگونه تعریف شده است: صنایع دستی به بخشی از هنر و صنعت گفته می شود که با بهره گیری از مواد اولیه بومی در هر واحد از آن شاهد ذوق وهنر سازنده آن هستیم. صنایعی همانند منبت کاری، قالی بافی، زری بافی

    صنایع دستی دارای ویژگی های زیر است:

    تامین قسمت عمده مواد اولیه از منابع داخلی:

     بطور مثال معرق کاری را در نظر بگیرید، که مواد اولیه ی اصلی آن را میتوان در ایران تهیه کرد. چوب یافت می شود، اما برای تزئینات آن گاهی نیاز به صدف و عاج وجود دارد. عاج را معمولا در کشور ما وارد می کنند ولی این وارد کردن نمیتواند مانعی باشد بر سر اینکه بگوییم معرق کاری محصول خلاقیت ایرانیان نیست.

    انجام قسمت عمده ای از آن توسط دست:

     صنایع دستی را معمولا به صنایعی که می گویند که فرآورده های نهایی آن حداقل 50 درصد کار دست را شامل شود.

    تاثیر اندیشه و خلاقیت انسانی:

    در تولید صنایع دستی نیاز است تا محصولات تحت اندیشه و خلاقیت انسانی باشد.

    داشتن بار فرهنگی:

    صنایع دستی با استفاده از طرح های اصیل و بومی و سنتی به طوری که معرف فرهنگ و تمدن آن کشور و منطقه باشد.

    بی نیاز بودن صنایع دستی به سرمایه گذاری بالا

    بالا بودن ارزش افزوده اقتصادی صنایع دستی در مقایسه با صنایع دیگر

    امکان ایجاد این صنایع در مناطق مختلف شهری و روستایی و عشایری

    در ادامه بیشتر با صنایع دستی آشنا خواهیم شد. 

    نظر خود را وارد نمایید.