بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    طراحی دهکده توریستی، ورزشی و تفریحی با رویکرد روانشناسی در معماری | بخش اول

    گسترش گردشگری در نواحی روستایی به عنوان گسترده ترین صنعت خدماتی جهان، نقش غیرقابل انکاری در توسعه و پیشرفت نواحی روستایی خواهد داشت.

    تنوع ابعاد و پیچیدگی های صنعت گردشگری متناسب با مناطق جغرافیایی، زمینه های ویژه ای برای برنامه ریزی و مدیریت گردشگری میطلبد.

    در مناطقی که پتانسیل های بالقوه فراوانی برای گردشگری دارند، اما روند مطلوبی را طی ننموده اند، باید به دنبال عوامل و عناصری گشت که سبب سرعت بخشیدن به جریان گردشگری باشد. راهبردهای نوینی پیش روی برنامه ریزان و تصمیم گیران مرتبط برای رسیدن به توسعه پایدار و کاهش محرومیت مناطق وجود دارد، از جمله احداث دهکده های توریستی و تفریحی.

    وضعیت توسعه گردشگری و جهانگردی در دو دهه گذشته نشان داده است که به هر دلیل امکان فراهم سازی کل فضاهای استانی یا روستایی برای امنیت و آسایش متناسب با گردشگران دست کم در دهه آینده ممکن نیست و به این دلیل متمرکز کردن گردشگران در یک منطقه که در آن تسهیلات و شرایط محیطی مناسب تری فراهم شده باشد راهکار مناسب تری به نظر می رسد.

    در این مقاله هدف اصلی زیتونت ارائه توضیحاتی پیرامون دهکده های توریستی و گردشگری با محوریت دهکده های سلامت است تا شاید با خواندن و ارائه این گونه مقالات افرادی که درصدد احداث این گونه دهکده های گردشگری هستند از کیفیت کار انجام شده رضایت داشته باشند، در کنارش گردشگرانی که از این خدمات استفاده می کنند نیز با رضایت بیشتری هزینه های اقامت و خدمات را بپردازند.

    دهکده سلامت فضایی اقامتی و درمانی است که در آن درمان های طب مکمل انجام می پذیرد. چنین فضایی بصورت کامل و با تمام انواع درمان های طب مکمل هنوز در ایران ساخته نشده است ولی کمبود آن به دلیل شیوع روز افزون بیماری های روحی قرن، که شایع ترین آنها افسردگی و احساس کسالت است به میزان زیادی به چشم می خورد. یکی از چالش هایی که در ادامه بیشتر به آن می پردازیم طراحی یک فضای معماری در ایران است که توجه به هویت ایرانی و بازگرداندن آن معماری امروز ایران در عصر نوین است همان چالشی که در مورد معماری خانه های روستایی گیلان وجود دارد.

     

    بر اساس تعریف سازمان جهانی جهانگردی یکی از اهدافی که می تواند گردشگر را برانگیزد تا عزم سفر کند، مسافرت برای کسب سلامتی است. چیزی که از آن بعنوان گردشگری سلامت تعبیر می کنند. در حقیقت گردشگری سلامت، نوعی از گردشگری است که به منظور حفظ، بهبود و حصول مجدد سلامت جسمی و ذهنی فرد به مدتی بیشتر از 24 ساعت و کمتر از یکسال صورت می گیرد.

    به این ترتیب یک توریست سلامت با مسافرت از محل دائم زندگی خود می تواند از خدمات درمانی مقصد استفاده کند تا سلامت جسمی و روحی اش را بدست بیاورد.

    نوعی از گردشگری که این روزها خوشبختانه در ایران رواج پیدا کرده و توریست های زیادی را از کشورهای منطقه برای بهره مندی از خدمات و پزشکی و درمانی ایران به کشورمان می کشاند.

     

    البته بد نیست بدانیم که توریسم سلامت در ایران تاریخچه بسیار کوتاهی دارد. در حقیقت در سال 83 برای اولین بار توریسم درمانی در گردشگری ایران از سوی وزارت بهداشت مورد توجه قرار گرفت. البته وزارت بهداشت بیشتر با هدف اشتغالزایی برای دانش آموختگان پزشکی به این مبحث پرداخت و و نه رونق توریسم درمانی.

    اما کم کم از سال 83 و درست پس از ادغام سازمان میراث فرهنگی و سازمان ایرانگردی و جهانگردی توریسم درمانی به صورت مستقل در ایران ایجاد شد و مورد توجه بیشتری قرار گرفت.

     

    [خوب است بدانیم: گردشگری تاریک یا تلخ چیست؟]

     

    گردشگری درمانی و بهداشتی امروزه از روبه رشد ترین بخش های صنعت گردشگری جهان است که باعث شده سازمان های دست اندرکار و کشورهای علاقه مند به توسعه گردشگری توجه خود را به این بخش از صنعت توریسم جلب و برای آن برنامه ریزی کنند.

     زندگی صنعتی در بیشتر کشورهای دنیا الزاماتی را با خود به همراه دارد و نیازهایی را نیز برای مردم جوامع مختلف ایجاد کرده است. 

    امروز تمایل مردم به تناسب اندام، استفاده از منابع طبیعی و ویتامین ها، کاهش درد، تسلط بر استرس و افزایش سلامت روح و روان و جسم بسیار چشمگیر است. به همین دلیل است که در نقاط مختلف جهان روش های درمانی طبیعی مانند استفاده از چشمه های آب گرم بسیار مورد توجه قرار می گیرد و تمامی اقشار مردم اعم از کم درآمدها و پردرآمدها به سمت این نوع گردشگری تمایل دارند.

    چشمه های آب گرم مکان های مناسبی برای ایجاد اقامتگاه های توریستی است که با ایجاد مراکز تفریحی و ارائه سرویس ها و امکانات در این نقاط می توان آن ها را به مقاصد گردشگری درجه اول برای گردشگران تبدیل کرد، زیرا همزمان هم لحظه های مفرح و پرهیجان خواهند داشت و هم به سلامت و آرامش دست می یابند. علاوه بر این جاذبه های طبیعی و روش های درمانی توریسم درمانی به دلایل اقتصادی نیز مورد توجه قرار می گیرد، زیرا که صادرات خدمات پزشکی یک اصل شناخته شده برای تقویت ساختار بهداشت و درمان کشورهاست.

    دولت جمهوری اسلامی ایران براساس برنامه ریزی های خود باید تا پایان برنامه چهارم توسعه 30 درصد از نیازهای درمانی و بهداشتی کشور را از طریق صدور کالا، خدمات پزشکی و توریسم درمانی فراهم کند.

    درآمدهای حاصل از توریسم درمانی باعث شده است برخی از کشورهای آسیایی چون سنگاپور، تایلند و هند به طور چشم گیری در حال تبلیغ سرویس های درمانی خود در میان بیماران جهان باشند. درباره گردش مالی توریسم درمانی آمار دقیقی وجود ندارد اما براساس آمار بهداشت جهانی، سالانه حدود 50 میلیارد دلار، صرف درمان بیماران منطقه در کشورهای اروپایی و آمریکایی می شود که جذب درصدی از این مبلغ می تواند تاثیر چشم گیری در اقتصاد گردشگری کشورهای آسیایی داشته باشد.

    توجه به فضاهایی که ارتقا دهنده سلامت و کیفیت زندگی باشند، اهمیت بسزایی می یابد. کیفیت زندگی یک شاخص اساسی برای تمامی سنین بویژه کهنسالان محسوب می شود و پاسخگویی بهینه به نیازهای فیزیولوژیک و روان شناختی می تواند موجبات افزایش این شاخص را فراهم کنند. متاسفانه چنان که شاهد هستیم وضع موجود کشور بخشی از این ابعاد به ویژه نیازهای روانشناختی مورد غفلت قرار گرفته است. این عدم توجه می تواند موجبات شدت گرفتن افسردگی و متعاقبا افزایش ناتوانی و کاهش کیفیت زندگی را ایجاد کند.

     

    ضرورت توسعه گردشگری از این جهت است که امروزه گردشگری به عنوان نیرویی تاثیرگذار در تغییر و تحولات بین المللی و راه حلی برای نجات معضلات اقتصادی شناخته می شود، زیرا بر مبنای مشارکت در تولید ناخالص داخلی کشورها، تعداد شغل های حاصله و میزان مشتریانی که به آنها خدمت رسانی می شود، گردشگری بزرگترین صنعت جهان است. از این رو گسترش گردشگری در نواحی روستایی کشور ضرورتی انکار ناپذیر است.

    یکی از بسترهای مهم و تحقق دهنده توسعه گردشگری روستایی، دسترسی گردشگران به خدمات و امکانات اقامتی و رفاهی مناسب است. در واقع خدمات و امکانات رفاهی و اقامتی مطلوب از مهمترین عوامل جذب مصرف کننده است.

     

    [خوب است بدانیم: اثرات توسعه گردشگری روستایی]

     

    در این میان یکی از عناصر مهم در بحث خدمات و امکانات رفاهی و اقامتی بویژه در نواحی روستایی هدف گردشگری، دسترسی به محل های اقامتی مطلوب از جمله هتل ها و اکوهتل ها است. به واقع هر چند مکانی دارای جاذبه های گردشگری باشد اما چنانچه هتل هایی به منظور اسکان و بازسازی روحی گردشگران در آن وجود نداشته باشد، نمی توان به توسعه پایدار گردشگری آن امیدوار بود.

    با درنظر گرفتن این اصل که گردشگران بیشتر به روستاهایی سفر می کنند که دارای معماری بوم گرا و سنتی هستند، بایستی بناهایی که در این روستاها نیز به منظور توسعه گردشگری ایجاد می شوند دارای خصیصه بوم گرایی باشند. بارزترین جلوه فرهنگی هر زادبوم، معماری بومی مردم آن است. معماری بومی همانطور که از نامش پیداست معماری همراه و همزاد با زیست بوم و بستر محیطی و فرهنگی خویش است.

    معماری بومی به طور عجیبی با فرهنگ مردم محلی گره خورده است. نخستین بار معماری خودجوش یا معماری نهاده شده را جوزپه پاگانو بر این پدیده نام نهاد. این معماری با مردم همزاد و با محیط زیست همساز است. این شیوه معماری که به معماری بدون معمار نیز معروف است، یکی از بارزترین ویژگی های آن استفاده از انواع انرژی های پایدار است  در عین حال که استفاده از امکانات محیطی و هماهنگی با طبیعت در آن نمایان است.

    *{در مورد بوم معماری می توانید این مقاله را مطالعه نمایید}

     

    بایستی بناهای جدید مرتبط با توسعه گردشگری در مناطق روستایی به گونه ای طراحی کرد و ساخت که هم با حفظ ویژگی های معماری بومی حافظان و انتقال دهندگان میراث فرهنگی روستا باشند و هم از سویی دیگر نیازهای گردشگران را نیز برطرف نمایند و زمینه ساز توسعه اقتصادی منطقه گردند.

    با این توضیحات مقدماتی بهتر است به تعریف دقیق گردشگری سلامت و انواع آن بپردازیم و در مقاله مرتبط با این موضوع به تعاریف و مفاهیم گردشگری سلامت را با جزییات بیشتری بررسی خواهیم کرد.

    برای توریسم درمانی که گاهی از آن با عنوان توریسم سلامت و یا گردشگری سلامت نام برده می شود، تعاریف گوناگونی بیان شده است. سازمان جهانی گردشگری (WTO) به طور خاص، گردشگری سلامت را این گونه تعریف کرده است:

    استفاده از خدماتی که به بهبود یا افزایش روحیه فرد (با استفاده از آب های معدنی، آب و هوا یا مداخلات پزشکی) منجر می شود و در مکانی خارج از محل سکونت فرد، که بیش از 24 ساعت است، به طول می انجامد.

    مقوله گردشگری سلامت فراتر از گردشگری درمانی است. آب های گرم و معدنی و لجن درمانی همراه با امکانات طبیعی نیز شامل مقوله گردشگری سلامت است. شعار جهانی توریسم سلامت، امکانات و خدمات در حد کشورهای جهان اول یا پیشرفته و قیمت ها و هزینه در حد کشورهای در حال توسعه و جهان سوم است.

    گردشگری سلامت (گردشگری پزشکی):

    در واقع حساس ترین و رایج ترین زیر شاخه گردشگری سلامت است. این سفر عموما برای درمان بیماری یا انجام عمل جراحی و چک آپ سلامت گردشگر در کیلینیک ها و بیمارستان های کشوری با امکانات پزشکی بالا و هزینه های درمانی مناسب انجام می گیرد. گردشگری پزشکی یا گردشگری درمانی حساس ترین نوع گردشگری در بین تمام انواع گردشگری هاست. زیرا به طور مستقیم با جان و سلامت گردشگر مرتبط است. گرچه بسیاری از کشورهای توریستی دنیا امروزه برای کسب درآمد، خدمات گردشگری درمانی را ارائه می دهند، اما مطمئنا توانمندی یک کشور در علم پزشکی و خدمات درمانی برخلاف گردشگری تفریحی و ورزشی، چیزی نیست که صرفا با ساخت و ساز و صرف پول بدست آید.

    وجود پزشکان متبحر و با تجربه، سابقه علم پزشکی، وجود زیرساخت های درمانی و نظارتی، تجهیزات پزشکی کامل، وجود قوانین و نظارت های پزشکی جزو زیرساخت های مهم درمانی یک کشور محسوب می شود تا آن کشور بتواند با ادغام خدمات اقامتی و گردشگری اقدام به فعالیت در زمینه گردشگری سلامت کند.

     

    گردشگری سلامت (گردشگری تندرستی):

    در این نوع سفر، گردشگر به دنبال آرامش است و برای رهایی از تنش های زندگی روزمره و تجدید قوا، بدون مداخله و نظارت پزشکی راهی سفر می شود. معمولا این گردشگران بیماری جسمی مشخصی ندارند و بیشتر در پی بهره مندی از طبیعت شفابخش و دوری از شلوغی ها، تنش ها و آلودگی های زندگی شهر هستند.

    یکی از جاذبه ها و امتیازات ایران برای گردشگری درمانی در حوزه آب درمانی است به طوری که حدود بیش از 1000 چشمه آب معدنی شناسایی شده است.

    هر روز تعداد زیادی از گردشگران، خانه های روستایی ما را برای اقامت انتخاب می کنند، خانه های روستایی زیتونت را از طریق کلیک بر روی تصویر زیر آنلاین رزرو و اجاره نمایید. 

    خانه های روستایی را آنلاین اجاره و رزرو نمایید

    نظر خود را وارد نمایید.