بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    فهرستی از فرصت های بالقوه بوم گردی در شمال کشور ( بوم گردی گیلان، بوم گردی مازندران و بوم گردی گلستان)

    ما قبلا در زیتونت مقالاتی را در مورد بوم گردی منتشر کرده ایم. شاید خواندن این مقالات چند دقیقه بیشتر وقت شما را نگیرد، اما قطعا می تواند در درک این نوشته کمک کند.

     

    منافعی که بوم گردی برای محیط زیست دارد

    مشارکت کنندگان اصلی در بخش بوم گردی (مدیران مناطق حفاظت شده، جوامع محلی، مقامات دولتی)

    اصطلاحات مرتبط با بوم گردی را مرور کنیم (تعاریفی دقیق از طبیعت گردی، گردشگری پایدار، گردشگری سبز)

     

    درآمدزایی یکی از فرصت های بالقوه بوم گردی در شمال ایران:

    درآمدزا شدن مناطق حفاظت شده، مهمترین نگرانی طرفداران حفظ محیط زیست است. با توجه به اینکه بودجه های دولتی برای مناطق حفاظت شده رو به کاهش استو بسیاری از این مناطق بدون منابع درآمد جدید با مشکل مواجه خواهند شد، گردشگری به شیوه های مختلف، فرصت هایی برای درآمدزایی این مناطق به وجود می آورد. گرفتن ورودیه، واگذاری اعطای امتیاز به بخش خصوصی و یا دریافت کمک و مساعدت از جمله این منابع درآمدزایی است. این منابع اعتباری و بودجه ای جدید مدیران مناطق حفاظت شده را یاری می دهد تا امور مربوط به گردشگران را بهتر انجام دهند و مانع بروز تهدیدها شوند.

     

    بوم گردی به عنوان یک فرصت:

    فرصت هایی که بوم گردی برای یک منطقه دارد:

    کمک به حفظ مناطق حفاظت شده، ایجاد درآمد، آموزش زیست محیطی، اشتغال، حفظ و بهبود تنوع زیستی، مبادله فرهنگی، افزایش آگاهی گردشگران

     ورودیه یا حق استفاده گردشگران در بوم گردی شمال ایران:

    ورودیه، به طور مستقیم از گردشگر گرفته می شود تا بتواند منطقه را ببیند و بودن در آنجا را تجربه کند. گاهی مبلغ ورودیه ثابت است، و در برخی موارد سیستم های پرداخت چند نرخی وجود دارد. بدین معنی که با توجه به شرایط استفاده کنندگان، مبالغ متفاوتی از آنها دریافت می شود. به طور معمول از گردشگران خارجی ورودیه ی بیشتری نسبت به گردشگران داخلی گرفته می شود. برای فعالیت های ویژه یا برای استفاده از یک ابزار خاص در یک منطقه حفاظت شده، ورودیه یا حق استفاده جداگانه ای دریافت می شود. اخذ هزینه ی اضافی برای استفاده از وسایل برقی که گردشگران در اردوگاه از آن استفاده می کنند یا دریافت اجاره بهای مختلف، از جمله این موارد است.

    واگذاری امتیاز به بخش خصوصی در بوم گردی استان های شمالی کشور (بوم گردی گیلان، بوم گردی مازندران و بوم گردی گلستان):

    مواردی چون واگذاری امتیاز ایجاد بوفه، رستوران، اجاره دادن منزل، ایجاد فروشگاه های عرضه کالا و سوغات، اجاره قایق و راهنمایی گشت به بخش خصوصی از جمله موارد دیگر درآمدزایی است. می توان این امور را به بخش خصوصی واگذار کرد، در این صورت نسبتی از سود این فعالیت ها نصیب منطقه حفاظت شده می گردد. این شیوه مناسبی است، چرا که بدین وسیله مسئولیت کسب و کار و کارکنان آموزش ندیده و بی توجه به مناطق حفاظت شده کاهش می یابد. واگذاری امتیاز بهره برداری موجب می شود تا مناطق حفاظت شده از انرژی و توان فعالیت بخش خصوصی بهره مند شوند. به هر حال باید سود ناشی از حق بهره برداری در مناطق حفاظت شده در دراز مدت در نظر گرفته شود و مورد بررسی قرار دقیق قرار گرفته و نحوه اقدامات کنترل گردد. 

    نظارت یاد شده این اطمینان را پدید خواهد آورد که آیا بهره بردار، طبق شرح خدمات به قرارداد عمل نموده است و اقداماتی چون جمع آوری، دفع و از بین بردن زباله ها را انجام می دهد و پیگیر حفظ و نگهداری منطقه حفاظت شده است؟

     

    دریافت کمک و اعانه در مناطق هدف بوم گردی:

    می توان با نصب یک صندوق ساده در ورودی یک محدوده ی گردشگری، از بازدیدکنندگان کمک گرفت یا به روش های عالمانه تری چون برگزاری برنامه های دریافت کمک و اعانه برای حفظ گونه های گیاهی و جانوری نادر و در معرض خطر درآمد کسب نمود.

    با تدارک برنامه هایی مناسب میتوان برای حفظ گیاهان و حیوانات نادر و در معرض تهدید در مناطق حفاظت شده، از مردم و بازدید کنندگان، تقاضای کمک مالی و مساعدت نمود.

    بازدیدکنندگانی که کاملا شیفته تجربه طبیعت گردی هستند، آماده کمک در پاسخ به این درخواست می باشند. گزارش ها نشان میدهد که بسیاری از مناطق حفاظت شده در برنامه های دریافت هدایا تا حد زیادی موفق بوده اند.

    بعنوان مثال بنیاد نیچر در کلمبیا و بنیاد اَنکن در پاناما در برنامه ای با عنوان آباد کردن یک هکتار موفق بوده اند و یا در پارک ملی جزایر گالاپاگوس توفیق داشته اند. چنین برنامه هایی باید بخشی از برنامه های بوم گردی باشد.

    از آنجا که خواست بوم گردها مشارکت و همکاری با طرفداران محیط زیست است، باید از این فرصت استفاده کنند.

    ممکن است به شیوه های دیگری نیز بتوان از طریق گردشگری برای یک منطقه حفاظت شده، درآمد کسب نمود. برای مثال هنگامیکه یک بازدیدکننده از طریق یک پایگاه اینترنتی از یک منطقه حفاظت شده بازدید می کند، یک گردشگر مجازی  یا  Virtual Tourist محسوب می شود.

    پذیرش کمک و اعانه از تعداد بیشتری از بازدیدکنندگان مجازی تقاضا شود. برای برخی از مناطق حفاظت شده گردشگری تنها یکی از راه های تامین منابع درآمدی است. در حالیکه در سایر مناطق گردشگری منبع اصلی درآمد است. اما گردشگران باید بتوانند در اکثر مناطق حفاظت شده به سادگی رفت و آمد کنند تا بعنوان منبع درآمد برای بهره برداری منطقی و پایدار در دسترس باشند.

    نکته اساسی این است که پول بدست آمده از راه گردشگری، از منطقه حفاظت شده خارج نشود و برای حفظ منابع طبیعی مصرف شود.

    اشتغال زایی در طرح های بوم گردی شمال ایران (بوم گردی گیلان، بوم گردی مازندران و بوم گردی گلستان):

    مشاغل جدید اغلب بزرگترین دستاورد گردشگری است. مناطق حفاظت شده ممکن است راهنمایان گردشگری، نگهبانان، پژوهشگران یا مدیران جدیدی را برای پاسخ به تقاضاهای افزایش یافته بوم گردی به خدمت گیرند. مردم جوامع پیرامون مناطق حفاظت شده و مردم محلی، ممکن است به عنوان راننده تاکسی، راهنمای گشت، مالک خانه اجاره ای یا سازنده صنایع دستی به کار مشغول شوند یا در دیگر فعالیت های گردشگری مشارکت کنند.

    افزون بر این فرصت های شغلی دیگری به صورت غیر مستقیم و در نتیجه گردشگری در منطقه پدید می آید.

    ممکن است به تعداد زیادی کارگر ساختمانی برای ساخت و ساز نیاز باشد. رستوران ها به صیفی جات، میوه و سبزی بیشتری نیاز خواهند داشت. گردشگران خواهان پوشاک و پارچه بیشتری برای تهیه سوغات هستند. بدین ترتیب از طریق رشد گردشگری فرصت های شغلی بسیاری پدید می آید.

    گاهی افراد بومی گزینه ی مناسبی برای مشاغل گردشگری هستند، چرا که آنها محیط را خوب می شناسند و منابع اطلاعاتی خوبی در اختیار دارند، برای مثال آنها می توانند به گردشگران توضیح دهند چرا برخی گیاهان در زمان های خاص گل می دهند و چه نوع جانورانی به سوی گیاهان جذب می شوند. به همین سبب، مردم بومی و جوامع محلی برای مشاغل بوم گردی مناسب تر هستند. به هر حال باید مراقب حفظ حقوق مردم محلی باشیم و گاهی این حق معنوی است، چرا که در بسیاری موارد، گردشگران یا برنامه ریزان گردشگری از دانش افراد بومی استفاده می کنند ولی حقوق آنان را به طور شایسته و منصفانه پرداخت نمی کنند.

    نباید در خصوص فرصت های شغلی که در مناطق روستایی از طریق بوم گردی ایجاد می شود، اغراق گردد. لزومی برای اغراق نیست، چرا که این امر خطری پدید نمی آورد. گرچه اغلب موارد از پول های هنگفت حاصل فعالیت گردشگری صحبت می شود، این در حالی است که بوم گردی منفعت اقتصادی قابل توجهی برای تمامی مردم پدید نمی آورد. اگر واقع بین باشیم بوم گردی و تعداد شغلی که بوم گردی ایجاد می کند، بستگی به شهرت منطقه حفاظت شده دارد، اما به طور قطع این منطقه قادر نخواهد بود به طور دایم برای صدها نفر کسب درآمد کند.

    افزون بر این اکثر مشاغل بوم گردی پاره وقت و فصلی است و فقط بعنوان درآمد مکمل در کنار سایر منابع درآمدی در نظر گرفته می شود. به طور کلی، اشتغال زایی بوم گردی در بیشتر جوامع محلی با محدودیت هایی همراه است.

    دغدغه ی دیگری که در مورد اشتغال از طریق بوم گردی اهمیت پیدا می کند، مربوط به ماهیت مشاغل است. برای مثال تنها چند نفر می توانند مدیر یا مالک باشند. گردشگری همیشه مشاغل خدماتی زیادی ایجاد می کند. چرا که این صنعت بر پایه نیروی ارزشمند انسانی استوار است. اگر برای افراد جامعه، سطح بالاتری از اشتغال صورت نگیرد، ممکن است مردم، بوم گردی را پس بزنند. اگر گردشگری برای افراد بومی منطقه صرفا مشاغل سطح پایین ایجاد کند یا اینکه برای آنها فرصت رشد و ترقی پدید نیاورد، میزان مطلوبیت گردشگری برای آنها اندک خواهد بود، به ویژه اگر در پرداخت ها، بین زن و مرد عدالت اجرا نشود، مانند اینکه به مردان شغل های مدیریتی و راهنمایی گردشگران داده شود و به آنها پول بیشتری پرداخت شود و فعالیت های زنان به شستشوی لباس ها، تمیز کردن و آشپزی محدود شودو دستمزد کمتری نیز به آنها پرداخت شود.

    نیاز به آموزش، مانع دیگر بخش اشتغال زایی از طریق بوم گردی است. برای بسیاری از ساکنین، اشتغال جدید یک تغییر وضعیت حرفه ای و شخصی است. شاید تغییر شغل قطع کنندگان درختان دیروز، به گشت بران و راهنمایان امروزی تنها بر روی کاغذ، خوب به نظر برسد و نتیجه آن حفاظت از درختانی باشد که این افراد قبلا آن را قطع می کردند و البته این تغییر بسیار دشوار است. اما این دگرگونی و تغییر مسیر یک تعهد سنگین بهمراه دارد. کسانیکه به این مشاغل گمارده می شوند، نیاز به آموزش واطلاعات همه جانبه در مورد مدیریت بوم گردی دارند. 

    نظر خود را وارد نمایید.