بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    نقش متقابل گردشگری و صنایع دستی در پیشرفت جوامع محلی

    نقش متقابل گردشگری و صنایع دستی در پیشرفت جوامع محلی

     

    در نوشته های قبلی ابتدا با هم مروری داشتیم بر سیر تاریخی صنایع دستی که قسمت اول و دوم نوشته ها را می توانید، قبل از مطالعه این نوشته بخوانید.

    در این مقاله با اثرات مفید و مضرات صنایع دستی، نقش متقابل صنایع دستی و گردشگری در پیشرفت یکدیگر آشنا خواهیم شد.

    طبق گزارش سازمان جهانی جهانگردی تا 2010، سالانه حدود 10 درصد گردشگری فرهنگی رشد داشته است. با این اوصاف میتوانیم در سال های اخیر این روند ادامه داشته حتی رشد آن بیشتر شده است.

    اساس گردشگری فرهنگی بر چند بخش استوار است:

    ♦ میراث مادی که خود شامل منابع غیر منقول و منقول است:

    منابع غیر منقول:

    همانند بناهای تاریخی، مناظر فرهنگی، سایت های باستان شناسی

    منابع منقول:

    همانند مصنوعات، صنایع دستی، رسانه ها و کالاهای مصرفی

    ♦ میراث معنوی:

    از جمله این موارد می توان بیان هنری، زبان، سبک های زندگی و فرهنگ عامه دانست.

    میراث فرهنگی یکی از مهمترین دلایل جهانگردی و صنعت توریسم است. چرا که گردشگران نوعی تجربه ی جدید و حس کنجکاوی را خواهند داشت.

    بسیاری از گردشگران برای یک فروشگاه یا گالری ویژه ی کالاهای سنتی توقف می کنند. بخش ویژه ای از تجربه یک گردشگر، صنایع دستی است.

    صنایع دستی سنت های محلی و ترکیب جمعیت محلی و بومی را نشان می دهند. صنایع دستی نماد وسمبلی برای مکان هایی است که گردشگران از آن بازدید کرده اند.

    گردشگران معمولا سوغات محلی را جهت تجدید خاطره از محل هایی که بازدید کرده اند، خریداری می کنند و کمتر به جنبه های زیبایی شناسانه و کاربردی آن ها توجه دارند.

    بر هیچ کس پوشیده نیست که تولید صنایع دستی علاوه بر ارزش آفرینی و کمک به اقتصاد کشور، نقش به سزایی در ایجاد اشتغال دارد.

    مثلا کارگاه تولید صنایع دستی آذرچهر یا کارگاه تولید صنایع دستی سکوت، توانستند ضمن تولید محصولات دستی ارزشمند، برای تعدادی از جوانان اشتغال ایجاد کنند.

    حتما در آینده با پیشرفت تکنولوژی و ظهور ربات های هوشمند که می توانند مثل انسان فکر کنند و یاد بگیرند، صنایع دستی و کارهای هنری تا سال های سال می توانند تاثیرات کمتری را از پیشرفت تکنولوژی ببینند.

    تحقیقات انجام شده توسط سازمان جهانی جهانگردی نشان می دهد که عده ی زیادی از گردشگران و بازدیدکنندگان در حال تبدیل شدن به افرادی هستند که هنر، میراث و فعالیت های فرهنگی را جز اولویت های سفر خود مطرح کرده اند.

     

    در واقع ما در آینده شاهد سه E  در بخش گردشگری خواهیم بود: Entertainment, emotion, education

    با این توضیحاتی که در ابتدای این نوشته خدمت شما ارائه گردید، از اینجا به بعد در مورد میراث فرهنگی و بخصوص نقش صنایع دستی در ثروت آفرینی، ایجاد اشتغال، کاهش جرم و فساد، کاهش زاغه نشینی، عدم واردات کالاهای ضروری و محصولات کشاورزی خواهیم پرداخت.

    همانطور که می دانید صنایع دستی، بخش پویای دنیای امروز گردشگری است.

    موسیقی محلی یا فولکلور، رقص، معماری محلی مثل خانه های روستایی گیلان و البسه سنتی، همگی به منابع عینی و بدیعی برای نمایش جوهره و طبیعت فرهنگ بومی است.

    یکی از چالش هایی که در بخش صنایع دستی، گردشگران و جهانگردان با آن مواجه هستند، خرید صنایع دستی اصل و بومی است. در واقع اگر شما تجربه ی خرید در استان های ایران را داشته باشید، در هر فروشگاهی انواع و اقسام صنایع دستی وجود دارد و شما نمیتوانید به خوبی با صنایع دستی مربوط به منشا محلی روبه رو شوید.

    آنچه برای یک کشور، شهر، استان و روستا مهم است، خرید صنایع دستی نه برای هدیه، بلکه برای یاد بود است که آن گردشگر را به یاد محلی که کالا را خریداری کرده است میاندازد.

     

    ♦ مزایای گردشگری و صنایع دستی:

    در ادامه با هم به چند مورد از نقش های متقابل گردشگری و صنایع دستی اشاره خواهیم داشت:

    ♦ صنایع دستی می تواند باعث افزایش درآمد برای موزه ها و اماکن تاریخی شود و همین مورد می تواند کمک کند تا ما بودجه ی لازم برای حفظ آثار تاریخی را داشته باشیم. بعنوان مثال قلعه رودخان یک منطقه و بنای تاریخی است که با استقرار نمایشگاه های دائمی صنایع دستی، ضمن کسب درآمد از فروش این دست سازهای هنری، امکان مرمت و بازسازی بخشی از بنا را که فرسوده شده را خواهد داشت.

    ♦ صنایع دستی به مردم کمک می کند، بدون آنکه مشارکتی مستقیم در گردشگری داشته باشند، از مزایای آن بهره مند شوند.

    ♦ بقای مشاغل دغدغه ی تمام دولت ها و مردمان آن است. گردشگری کمک به بقای مشاغل می کند.

    ♦ ابراز علاقه گردشگران به صنایع دستی محلی، می تواند انگیزه ای باشد برای احیای صنایع دستی منسوخ شده در آن منطقه و یا روستا

    صنایع دستی و پذیرش آن توسط کشورهای خارجی، نوعی احساس هویت و تعلق بیشتر را در مردم آن ناحیه ایجاد می کند.

    خطرات گردشگری برای صنایع دستی:

    ♦ رشد نابرابر میان سازنده و مصرف کننده در برابر فروشنده نهایی:

    که اگر تعداد مراحل از ساخت تا توزیع و استفاده از آن کالا بیشتر باشد، قیمت بالاتری برای آن کالا مد نظر خواهد بود، اما این قیمت بالا تنها سود اندکی به تولید کننده ی اولیه خواهد رساند. در ادامه خریدار نهایی نیز از خرید خود ناراضی خواهد بود، چرا که قیمتی بیشتر از ارزش کالا را پرداخت کرده است. باز ممکن است آن هنرمند تولید کننده صنایع دستی، چون که می بیند در این زنجیره ارزش سهم کمی را می برد، انگیزه خود را از دست داده و دیگر تولید نکند. یکی از راهکارها استفاده از تجارت الکترونیک تا تعداد واسطه به حداقل ممکن برسد و از طرفی تاسیس تعاونی ها نیز می تواند به این امر کمک کند.

    ♦ عدم شناخت از نحوه ی قیمت گذاری:

    بسیار از تولید کنندگان صنایع دستی محصولات خود را با قیمتی ارزان به فروش می رسانند، چرا که از نحوه ی قیمت گذاری اطلاعی ندارند، و این باور را در خود پرورش نداده اند که آنچه تولید می کنند، کمیاب و ارزشمند است.

    ♦ استثمار تولید کنندگان و کارگران صنایع دستی:

    محبوبیتی که گردشگری برای یک منطقه ایجاد می کند، در عین حال که بسیار مهم و با ارزش است اما می تواند باعث این شود که تنها تعداد محدودی تولید کننده این قدرت و امکانات را داشته باشند که افزایش تقاضا را پاسخ دهند. همین ممکن است کارگری که قبلا با عشق و علاقه کار هنری دستی انجام می داد، اکنون احساس کند که با او بمانند برده و ماشین تولید برخورد می شود و انگیزه و علاقه ی خود را از دست بدهد.

    ♦ سرقت هویت فرهنگی:

    عامل دیگری که می تواند از مضرات گردشگری بر صنایع دستی باشد، سرقت هویت فرهنگی است. ارتباطات گسترده باعث اشاعه فرهنگ های مختلف در مردم بومی می شود، و همین میتوان باعث شود تا تولید کنندگان صنایع دستی برای جلب توجه و ابراز تمایل گردشگران، به تولید آثار صنایع دستی از فرهنگ ها و مناطق دیگر بپردازد.

    ◊ مواردی که چهره ی صنایع دستی را خدشه دار می کند:

    ◊ استفاده از کارگرانی که بر خلاف منشور حقوق بشر است. مثلا استفاده کردن از کودکان برای تولید صنایع دستی در ازای مبلغ بسیار ناچیز

    ◊ ارائه تصاویر غیر اخلاقی بر روی آثار دست سازهای هنری

    ◊ صنایع دستی که در خارج از کشور تولید شده و به نام کشور مبدا فروخته می شود، همان کاری که کشور چین با محصولات صنایع دستی ایران می کند.

    ◊ صنایع دستی کم کیفیتی که ارزش آثار اصیل محلی را خدشه دار می کند.

    در نوشته ها ی بعدی با هم ضمن مروری کوتاه بر انتظارات گردشگران از صنایع دستی محلی، بر نقش مهم آن در توسعه ی اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی خواهیم پرداخت.

     

    نظر خود را وارد نمایید.