بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    پوشاک مردم گیلان، پوشش مردم شرق گیلان

    وضع لباس با فرهنگ جامعه و نظام حاکم بر آن گره خورده و ریشه در جان باورهای دینی و ملی، عقاید و رسوم اجتماعی مردم دارد. 

    پوشاک مردمان گیلان نیز همانند سایر مناطق، در گذشته های دور این سرزمین ریشه دارد. آثار به دست آمده از مارلیک رودبار کهن ترین اسنادی است که آرایه های زینتی بر روی دامن، پیراهن و پیشانی بند و زیورهای سینه و گوشواره را نیزنشان می دهد. آثار به دست آمده از نواحی رستم آباد، وجود پای افزار را نیز، همزمان با یافته های مارلیک نمایان می سازد. 

    متاسفانه امروز خیلی کم به لباس های بومی و اصیل دست دوز علاقه نشان داده می شود. با گذشت زمان و پدید آمدن شرایط جدید، نحوه پوشش مردم نیز تغییر کرده است. 

    ما در زیتونت به بررسی پوشاک و لباس های محلی مردم شرق گیلان پرداختیم، لطفا تا پایان این مقاله با ما همراه باشید.

    در این مقاله به بررسی انواع پوشاک در شرق گیلان که شهرستان های آستانه اشرفیه، لاهیجان، لنگرود، رودسر، املش و سیاهکل، آبادی های پاشاکی، دیلمان، باباولی، شاه شهیدان (لاهیجان)، قاسم آباد، سجیران، سیجدان، قاضی چاک، سیاهکلرود، جنگ سرا (رودسر)، شیشارستان (املش)، بلوردکان، گرسک بالا و پایین و اطاقور (لنگرود) و همچنین به روستاهایی که در مسیر روستاهای که در مسیر روستاهای نمونه قرار داشتند نیز مشاهداتی صورت گرفت.

    پوشاک مردان شرق گیلان:

    کلاه مردان:

    در گذشته جنس کلاه بیشتر از نمد بود و به همین دلیل به نمت کلاه، یا نمد کلاه معروف است. این کلاه بیشتر به صورت تخم مرغی کوتاه بود. چاربداران به جای لیوان نیز از این کلاه استفاده می کردند، کلاه نمدی در محل تهیه می شد و شغل کولا مالی در گذشته رونق داشت.

    مردان در زمستان پوستین کلاه به سر می گذاشتند. این کلاه از پوست تیره رنگ ساخته می شد. مقدار پوستی که برای دوخت آن مصرف می شود، بستگی به سن بره دارد.

    کلاه حصیری نوعی کلاه است که از ساقه گیاه سوف بافته می شود و بیشتر در فصل تابستان و بصورت تفننی یا هنگام کارهای متفاوت از آن استفاده می کنند.

    پیراهن مردان شرق گیلان:

    پیراهن مردان معمولا به رنگ سفید یا آبی و به صورت یقه گرد یا یقه 3 سانت از پارچه های نخی دوخته می شد. در قاسم آباد داماد در روز عروسی پیراهنی قرمز رنگ که چپ یقه بود به تن می کرد. در قسمت هایی از رودسر زنان پارچه می بافند و مردان از آنها پیراهن می دوزند. زیر لباس در فصل های پاییز و زمستان کش پیراهن می پوشند.

    جلیقه در شرق گیلان: 

    شکل جلیقه در سراسر گیلان تفاوت چندانی ندارد، اما در گویش شرق به آن جرقده و جردقه گفته می شود.

    شلوار در شرق گیلان:

    ساق و پاچه ی شلوار را تنگ می دوختند تا راحت تر داخل جوراب قرار گیرد و هنگام کار و طی مسافت به جایی گیر نکند و از گزند حشرات و خزنده ها نیز مصون باشد. قبلا شلوار از شال دوخته می شد و به آن پشمه شلوار می گفتند. 

    در قاسم آباد رودسر شلوار مردانه ای معروف به قدک دوخته می شد، که بانوان پارچه ی آن را از نخ می بافتند.

    شال در لباس محلی گیلان:

    شال کمر و کمربند، شال گردن (شرف، گردن شرف) خوانده می شود و از جنس پشم و کاموا است. اما در گذشته از پارچه دست بافت پشمی (شال) تهیه می شد. داماد قاسم آبادی در روز عروسی، شالی از پارچه چادر شب به رنگ قرمز یا سبز و قرمز به کمر می بست و دو طرف شال دارای ریشه بود که آن را گیجک می گفتند. 

    کت یا شولا در لباس چوپانان شرق گیلان:

    شولا یا شب لا نیز پوشش دیگری است که از جنس نمد، که چوپانان آن را شب هنگام به دور خود می پیچیدند تا از گزند سرما محفوظ باشند و بتوانند از گله محافظت کنند.

    پای افزار: 

    چوموش نوعی پای افزار چرمین ساده بود که بیشتر ساکنان مناطق کوهستانی گیلان از آن استفاده می کردند. چوموش امروزه کاربرد خود را به کلی از دست داده است. از امتیازهای ویژه چوموش می توان به سبکی و یک پارچگی آن اشاره داشت.

    کتله در لباس محلی گیلان:

    دم پایی محلی یا دم پایی چوبی که شامل دو نوع کتله یک انگشتی و کتله ته صاف بود و اکنون پوشیدن آن کاملا منسوخ شده و جای آن را دمپایی پلاستیکی گرفته است.

    جوراب و دستکش در پوشش مردمان شرق گیلان:

    پوشیدن جوراب پشمی یا پشمه جوروف در میان مردان و زنان، ویژه ساکنان کوهستانی، رواج دارد. بانوان آن را با پنج میل می بافند. ساکنان شرق گیلان دست جوروف را نیز از پشم گوسفندان می ریسند و استفاده می کنند.

     

     پوشاک زنان شرق گیلان:

     

    استفاده از لچک نزد اکثر زنان شرق گیلان رواج دارد. بستن آن که به نحوی خاص صورت می گیرد و به مندیل معروف است که سردبد یا سردستمال را بر روی آن می بندند. بانوان این منطقه از رنگ مشکی برای لچک استفاده می کنند.

    بانوان ساکنان اطاقور و بلوردکان «کاربده دستمال» به سر میگذارند و اطراف آن را بسیار ظریف گلدوزی می کنند. ریشک زیر آن به دور گلمه معروف است.

    بانوان و دختران پاشاکی سردستمال را متفاوت از بقیه مناطق به سر می گذارند. در منطقه اشکورات، قاسم آباد، سجیران، سیاهکلرود و اطاقور، تور دستمال جایگاه ویژه ای دارد. زنان هنرمند این مناطق تور دستمال را که بافته خودشان است و رنگ سفید و آبی دارد، بدون لچک یا زیردستمال به سر می گذارند. عرقچین نیز کلاه کوچکی بود که بر روی آن سکه می دوختند. متمولان از سکه های طلا و نقره و طبقات دیگر از سکه های رایج استفاده می کردند.

    پیراهن زنان شرق گیلان:

    به پیراهن جمه گفته می شود. تنوع پیراهن زنان در شرق زیاد است. پیراهن بانوان قاسم آباد، اشکورات، سیاهکلرود و کلاچای مانند یکدیگر است. جلوی پیراهن دختران قاسم آباد بسته است و از یک طرف شانه دکمه دارد. بانوان تا هنگامی که بچه دار نشده اند از همین مدل پیراهن می پوشیدند. این پیراهن بسیار کوتاه و دارای نواردوزی است که زیر آن چین دارد.

    پیراهن بانوان املش نیز متفاوت است و به آن چابکی می گویند. پیراهن منزل یا پیراهن میهمانی متفاوت است و در این منطقه یراق دوزی، سکه دوزی و کش دوزی جای نوار دوزی را می گیرد.

    پیراهن بانوان اطاقور و بلوردکان لنگرود بسیار دیدنی و خاص است. پیراهن دیلمانی ها نیز دارای یراق دوزی یا چرخ دوزی است. 

    جلیقه در پوشش زنان شرق گیلان:

    جلیقه در کوهستان و کوهپایه پوشش بسیار مناسبی در فصل سرما محسوب می شود و زمینه ای برای آرایش زیورها و سکه ها به جلیقه ای که سکه بر آن دوخته شده باشد ( پول بدوته جرقده ) می گویند. 

    البته امروزه بسیاری از بانوان پول های دوخته شده را کنده و خرج کرده اند. 

    کت و دامن در پوشش زنان شرق گیلان:

    کت که معمولا از جنس مخمل بود به تدریج جای خودش را به ژاکت های دست بافت زنان شرق گیلان داد. به این کت ها « الجا قبا» گفته می شد که پوششی با قد کوتاه بود که تا زیر سینه و بالای کمرگاه را پوشش می داد.

    دامن یا دراز تومن (دراز تومان) همان دامن بلند چین دار است. در شرق گیلان معروف ترین دراز تومان، تومان قاسم آبادی است. در دامن قاسم آبادی سومن پره یا سه پاره با دامن دوخته می شود. در انتخاب رنگ پاره ها قاعده ای وجود دارد. اگر رنگ زمینه دامن سفید باشد، رنگ پاره آبی و یا قرمز خواهد بود و اگر رنگ زمینه تیره یا مشکی باشد، رنگ پاره ها سبز و قرمز خواهد بود. 

    دامن بانوان سالمند با دامن نوعروسان یا آنهایی که زمان زیادی از عروسیشان نگذشته است، متفاوت است. معمولا دامن نوعروسان گیلانی تا زمانیکه بچه دار نشده اند، تعداد پاره های تومان آنها تا ده عدد نیز می رسد.

     

    هر روز تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان خانه روستایی گیلان را از طریق زیتونت آنلاین رزرو می کنند. شما می توانید با کلیک بر روی تصویر زیر خانه های روستایی گیلان را از طریق زیتونت رزرو و اجاره روزانه نمایید.

     

     

     خانه های روستایی گیلان را آنلاین رزرو کنید

     

     

     

    نظر خود را وارد نمایید.