بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو
    خبرخوان

    نوشته‌های بلاگ اردیبهشت 1396

    0 ارقام مختلف زیتون ( بخش دوم)

    لطفا قبل از مطالعه قسمت دوم ارقام مختلف زیتون، بخش اول ارقام زیتون را از اینجا بخوانید

    ♦ رقم ماری زیتون:

    مبدا این رقم ایران و شهرستان رودبار می­باشد. دارای قدرت رشد متوسط، عادت رشد تاج گسترده، تراکم تاج متوسط و رنگ شاخه های بارده سبز خاکستری می باشد. شکل برگ رقم ماری سرنیزه­ای کشیده، متقارن و رنگ آن سبز روشن است. دارای خودناسازگاری نسبتا زیاد است.

    بهترین گرده زای آن به ترتیب ارقام مانزانیلا، ماری و زرد می­باشد. طول میوه 5/2 و قطر میوه 5/1 سانتیمتر، وزن میوه 5/3، شکل میوه کشیده و نامتقارن است. رنگ میوه در زمان رسیدن کامل بنفش متمایل به سیاه، براق و یکنواخت می­باشد. نسبت گوشت به هسته 6/6 و نوع مصرف دو منظوره(اغلب بعنوان زیتون سبز کنسروی) است. مقدار روغن در ماده خشک زیاد(60 درصد) و در ماده تر 22-20 درصد است. وزن هسته 5/0-4/0 گرم، طول هسته حدود 20 میلی­متر، شکل آن کشیده و نامتقارن است. این رقم دارای سال­آوری و حساس به بیماری لکه طاووسی است.

     

    ♦ رقم شنگه زیتون:

    مبدا این رقم، ایران و شهرستان رودبار می­باشد. دارای قدرت رشد متوسط، با تاج افراشته، تنک و فاصله میانگره ­ها متوسط است. اندازه برگ این رقم متوسط، شکل برگ سرنیزه­ای-بیضوی، سطح برگ براق، صاف با رنگ روئی سبز تیره و رنگ پشت برگ خاکستری-سبز می­باشد. وزن میوه متوسط(میانگین وزن میوه 2/5 گرم)، اندازه میوه متوسط و شکل تخم مرغی است. درصد روغن در ماده خشک 50 درصد می­باشد. وزن هسته متوسط(6/0 گرم)، طول هسته 5/46 میلیمتر، قطر هسته 8 میلیمتر است. رقم شنگه حساس به سرما می­باشد. در شرایط اقلیمی گرم خشک ناسازگار و میوه­ها چروکیده و ریزش می­کنند. در مناطق گرمسیری پوست تنه و شاخه­های اصلی دچار آفتاب سوختگی می­شود.

    ♦ تخم کبکی زیتون:

    میدا این رقم ایران و شیراز می­باشد. نوع مصرف آن فقط کنسروی است. دارای قدرت رشد متوسط، عادت رشد گسترده و تاج متراکم است.

    شاخه ­های بارده دارای رنگ خاکستری روشن است. شاخه های بارده با طول میانگره متوسط و دارای شاخه ­های جانبی است. اندازه برگ بزرگ، نسبت طول به عرض برگ بلند و باریک است. شکل برگ سرنیزه­ایرنگ برگ سبز روشن، سطح زیرین سبز خاکستری و سطح برگ­ها براق است. این رقم دارای میوه بزرگ با وزن 7-6 گرم و شکل بیضوی می­باشد. رنگ میوه در زمان رسیدن کامل سیاه و زمان برداشت میان­رس است. وزن هسته 9/0-8/0 گرم و شکل آن بیضوی است. میزان روغن آن کم و درصد روغن در ماده خشک 27- درصد 25، در ماده تر 12-10درصد می­باشد. نسبتا مقاوم به تنش­های محیطی(شوری، سرما و گرما) و حساس به آفت کنه و جوب­خوار است.

     لینک مرتبط:هر آنچه باید در مورد زیتون و روغن زیتون بدانید

    خرید زیتون و روغن زیتون اصل رودبار

    تاریخچه فرش ایرانی ( صنایع دستی ایران را بهتر بشناسیم)
    0 تاریخچه فرش ایرانی ( صنایع دستی ایران را بهتر بشناسیم)

    لطفا قبل از مطالعه این نوشته، قسمت اول تاریخچه فرش ایرانی را بخوانید.

    در این نوشته نسبتا کوتاه به بررسی تاریخچه فرش ایران در دوران قاجار و دوران انقلاب اسلامی ایران می پردازیم.

    در دوره قاجاریه در نیمه اول سده سیزدهم هجری قمری، فرش، ابریشم، پنبه و شال از کالاهای عمده تجارت داخلی بوده است که به مقصد هندوستان، ترکیه و روسیه فرستاده می شد.

    در اواسط همین قرن بود که اروپاییان و امریکاییان تقاضا برای خرید فرش ایرانی را افزایش دادند. رونق فرش بافی بدلیل تقاضای بازارهای خارجی روزبه روز بیشتر می شد.

    در دوران پهلوی عوامل تولید فرش در کشور، مانند قبل بر اساس استاد و شاگرد و کارفرما  و دلال و بنکدار بود، ولی یک بخش دیگر نیز اضافه شده بود به نام شرکت فرش که بعنوان عامل دولتی فعالیت می کرد.

    اختراع دارقالی بافی بهداشتی توسط مهندس محمد ابراهیم رجبی، رسمیت یافتن متر در معاملات فرش، انتشار کاغذ شطرنجی چاپ شده برای طراحی فرش، صدور شناسنامه برای فرش، جمع آوری نقشه های قدیمی فرش، تشکیل کمیسیون قالی ایران در مراکز مهم قالی بافی، تشکیل شرکت سهامی فرش ایران، تاسیس موزه فرش در تهران و گسترش صادرات فرش از جمله اقداماتی بود که در راستای هنر قالی بافی در دوره پهلوی صورت پذیرفت.

    پس از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، برای رهایی از وابستگی به نفت و رفع معضل بیکاری، به صنعت فرش اهمیت فوق العاده ای داده شد و در خیلی از برنامه ها فرش دست باف منظور و مطرح گردید و تولید آن چند برابر شد.

    سال 1366 بود که اتحادیه مرکزی فرش دست باف روستایی ایران تشکیل شد و بیش از پانصد هزار نفر بافنده روستایی را تحت پوشش خود قرار داد.

    اکنون ما سازمان میراث فرهنگی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تعاونی های روستایی، موزه فرش و دفاتر پژوهش های فرهنگی، وزارت علوم تحقیقات و فن آوری، دانشکده های کارشناسی فرش، همگی بعنوان دست اندر کار توسعه فرش در کشور هستند.

    بیش از هفت درصد صادرات ایران به کشورهای اروپایی است که در این میان کشور آلمان بیشترین میزان واردات فرش از ایران را دارد.

    رقبای فرش ایران در بازارهای جهانی، هندوستان، چین، نپال، پاکستان، ترکیه و مراکش است.

    رقابت ناسالم کشورهای تولید کننده فرش در دنیا، بازار فرش ایران و تولید این محصول مهم و استراتژیک را دچار ضعف وافول کرد.

    فرش ما ایرانیان چون دارای طرح های زیبا، بافت های ریز، رنگ های طبیعی بود، در کلیه بازارها بی رقیب بود. اما امروز بازار فرش ایران از حالت انحصاری خارج شده و در بازار رقابت چند جانبه عرضه می گردد.

    یکی از دلایل افت فروش ایران در بازارهای خارجی، کپی کردن طرح های فرش ایرانی است. کشورهای چین، پاکستان، هند عمده ی فرشی را که دربازارهای بین المللی عرضه می کنند را با نقش و نگارهای ایرانی و کپی برداری از آثار ایرانی است.

    یکی از مهمترین اقداماتی که برای صادرات فرش اصیل ایرانی می توان انجام داد، علاوه بر تجارت الکترونیک و فروش مستقیم از بازار ایران، برندسازی و ثبت مالکیت معنوی فرشهای ایرانی و شناسنامه دار کردن تمام آثار اصیل ایرانی است.

    امیدواریم در زیتونت فرش های دستبافت گیلان را بتوانیم ضمن ارائه در بازار داخلی به بازار خارجی نیز ارسال کنیم.

     

    فرش ایران و تاریخچه ی فرش (شناخت صنایع دستی ایران)
    0 فرش ایران و تاریخچه ی فرش (شناخت صنایع دستی ایران)

     در زیتونت تا به حال مقالاتی را در مورد صنایع دستی ایران منتشر کرده ایم، در صورتیکه تمایل دارید این مطالب را بخوانید لطفا به اینجا بروید.

    فرش واژه ای عربی است که در لغت به معنی گستردن و گستردنی است. ولی در اصطلاح به زیراندازی گفته می شود که با دست یا با ماشین بافته شده است.

    ♦ بیایید نگاهی بیاندازیم به تاریخچه فرش در ایران:

    ما انسان ها از زمانیکه خودمان را شناختیم نیاز به ابزارها و منسوجاتی داشتیم که ما را در برابر سرما و سختی، محافظت نماید. مالیدن پشم حیوانات اولین اسلوب و روش تهیه زیرانداز بوده است.

    به همین دلیل پشم گوسفندان را پس از چیدن و مخلوط کردن آن با آب، از طریق حرارت دادن و بعد مالیدن و کوفتن به صورت نمد در می آوردند.

    پس از آن به ترتیب به تار و پود الیاف گیاهی و پشمی و کتانی، پنبه ای و ابریشمی روی آوردند. فرش و گلیم که مواد اولیه آن از پشم یا ابریشم است، با روش تنیدن تار و پود انجام می شود.

    گلیم بافته ای است داری و بدون پرز، که آن را مقدمه ای برای بافت فرش می دانند. در فرش بافی علاوه بر تنیدن تار و پود با گره زدن رشته های پرزی که نام «خامه» بر آن گذاشته اند، به دور تار، بافتی محکم تر و کامل تر بوجود می آید.

    کهن ترین فرشی که در دنیا یافت شده، فرشی است به نام پازیریک که قدمت آن به پانصد سال قبل از میلاد می رسد. نقش و نگارهای موجود در این فرش، مشابهت فراوانی با نگاره ها و حجاری های تخت جمشید دارد. این امر به علاوه کشف سایر آثاری که در این محل پیدا شد و نزدیکی ویژگی های آنها به هنر دوره هخامنشی، سبب شده است این فرش را متعلق به دوره هخامنشان بدانند.

    فرش-پازیریک-زیتونت

    گزنفون در گزارش های خود نوشته است که در دوره همخامنشیان شهر کهن ساردیس که آن زمان در تصرف ایرانیان بود، به قالی های خود فخر می کرده است.

    آتنیوس نیز شرحی از نقش و نگارهای زیبای ایرانی که شامل عکس حیوانات و هیکل های مردان قوی ایرانی بود، داده است.

    بافت فرش در طی دوران مختلف همچنان ادامه داشت. در دوران اشکانی به واسطه تجارت ابریشم ایران و چین، ایرانیان بیشتر با ابریشم آشنا شدند و بافت فرشهای ابریشمی طرفداران زیادی پیدا کرد.

     

    در دوره ساسانی هنر و صنایع دستی رشدی چشم گیر داشت. به گواهی تاریخ هنگامی که در سال 628 میلادی امپراتور روم که کاخ خسرو پرویز را تاراج می کرد، در میان بسیاری از پارچه های نفیس و بافته های دستی، قالی های گره باف و فرش های سوزن دوزی شده به دست آورد.

    فرش معروفی که از دوران ساسانی در تاریخ زیاد یاد می شود، فرش بهار خسرو نام دارد. این فرش تالار بام عمومی خسرو پرویز در کاخ تیسفون را مفروش کرده بود.

    ♦ قالی بافی در دوران اسلامی با دو تغییر ساختاری همراه شد.

    اول اینکه به سبب منع شبیه سازی در اسلام، نقوش فرش فاقد تصویر انسان و پیکر موجودات دارای روح گردید.

    دوم اینکه از فرش های زینتی و گوهر نشان اجتناب شد. اگر چه پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد (ص) سادگی را دوست داشت، اما با روی کارآمدن حکومت های اموی و عباسی و شکل گیری کاخ های پرشکوه، دوباره فرش ایرانی جان گرفت.

    تغییرات-ساختار-فرش-دوران-اسلام

    جغرافی نویسان آورده اند که مازندران در سده سوم هجری قمری از مراکز مهم قالی بافی بوده است.

    دوران سلجوقیان احتمالا اولین دوران صادرات فرش ایران به اروپا بوده است. دورانی که ایرانیان با اروپاییان ارتباط برقرار کردند.

    اما پیشرفت فرش ایران با حمله مغول دارای افت شدیدی شد. این افت با به رسمیت شناختن حکومت صفوی از میان رفت و به اعتقاد بسیاری از مورخان دوره صفوی، دوره ی شکوفایی فرش ایرانی است. دورانی که قالی بافی از روستاها و کوچ گردی عشایر به شهرهای بزرگ نیز گسترش یافت.

    بالطبع با آمدن کارگاه های قالی بافی به شهرها، نقش و نگارهای متفاوتی را در فرش ها  شاهد بودیم، چرا که نیاز بود فرش ها با زندگی اشرافی شهرها تناسب داشته باشد.

    فرش ها و قالی های بزرگ در خور کاخ ها و تالارها بافته می شد، و گاه ابریشم و زر و سیم در آنها به کار می رفت.

    در دوران زندیه نیز بافت فرش های زینتی کاهش یافت، اما هرگز بافتن فرش متوقف نشد و فرش بافی در اغلب ایلات و عشایرو روستاهای مملکت دایر بود.

    در ادامه بیشتر با تاریخ فرش ایران، آشنا خواهیم شد. با زیتونت همراه باشید.

     

    معرق کاری را بهتر بشناسیم ( هنر و صنایع دستی معرق)
    0 معرق کاری را بهتر بشناسیم ( هنر و صنایع دستی معرق)

    معرق در معنای کلام « اصولا هر چیز رگه دار را گویند» ولی مفهوم آن در این نوع بخصوص هنر ایجاد نقش ها و طرح های زیبایی است که از دوربری و تلفیق چوب های رنگی روی زمینه ای از چوب یا پلی استر سیاه شکل می گیرد.

    در تعریف دیگری از معرق چوب آورده اند:

    هنر گردآوردن تکه های کوچک رنگین چوب با داشتن طرح از پیش تعیین شده به منظور ایجاد نقش مورد نظر و زیبا جلوه دادن آن طرح با استفاده از رنگ های طبیعی چوب.

    ♦ تاریخ پیدایش معرق کاری:

    تاریخ پیدایش هنر معرق کاری به درستی مشخص نیست. ولی از تطبیق هنرمنبت(معرق کاری) و کاشی کاری میتوان رابطه این دو هنر را دریافت.

    برای آشنایی با ریشه معرق کاری میتوان از گنبد سرخ مراغه که در زمان ایلخانیان ساخته شده است، یاد کرد.

    این گنبد نوع بسیار ساده کاشی کاری بدین سبک است. کاشی کاری معرق در دوران مغول نیز به همین منوال بود و تداوم آن در عصر صفوی به اوج خود رسید و آثار ارزنده ای در هنر کاشی کاری بوجود آمد.

    در دوران افاغنه و زندیه با افول همراه شد و در دوران قاجاریه نیز کاشی کاری معرق تقلیدی ناقص از آثار گذشتگان بود. با سفر هنرمندان به خارج از کشور و دیدن اروپا، گرایش آنان به فرهنگ اروپایی تغییرات و دگرگونی های بسیاری در نقش های کاشی کاری بوجود آمد.

    از آن پس ما شاهد طرح انسان و شکار و اسلحه جنگی در هنر کاشی کاری دوران قاجاریه بودیم.

    یکی از وجه تشابهات هنر کاشی کاری و معرق کاری روی چوب، شیوه ی عمل آنهاست که در هر دو از ترکیب قطعات رنگی جنس مورد نظر شکل می گیرد.

    سابقه معرق کاری و آموزش آن در اداره کل هنرهای سنتی به سال 1309 هجری شمسی بر می گردد. در آن سال به پایمردی استاد حسین طاهرزاده بهزاد، گروهی از هنرمندان نام آور هنرهای سنتی از سراسر کشور گرد هم آمدند و مدرسه صنایع مستظرفه را بنیان گذاشتند.

    این موسسه از دیرباز تا به امروز با عنوان های گوناگونی مانند مدرسه صنایع قدیمه، هنرستان هنرهای ملی، اداره هنرهای ملی و اسامی دیگری مطرح بوده است.

    در سال 1360 به استناد موافقیت نامه معاونت فرهنگی وقت، واحد آموزش مستقلی برای تعلیم هنرجوهای سنتی آغاز به کار کرد و سرانجام در سال 1362 با تاسیس اداره کل آموزش برای عموم مشتاقان به فراگیری هنرهای سنتی، سرآغازی نوین برای تداوم این هنر شد که در کنار آن میتوان از نام استاد سید کمال میر طبیبی نام برد که به آموزش منبت و معرق می پرداختند.

    منبت و معرق طی سالیان زیادی که از عمرش گذشته است، مدیون افراد زیادی است که از بین تعداد بیشماری افراد میتوان به نام های پرویز زابلی، عباس شهمیرزادی، علی و خلیل امامی و احمد رعنا اشاره داشت.

    این هنر در آغاز برای تزیین میز و بوفه و تکیه گاه صندلی به کار برده می شد. تنها نقش های اسلیمی با پنج رنگ محدود چوب های آبنوس، فوفل، گلابی، سنجد و توت مورد استفاده قرار می گرفت.

    چوب آبنوس

    نمونه ای از چوب آبنوس

    چوب درخت توت

    نمونه ای از چوب توت

    چوب درخت گلابی

    نمونه ای از چوب گلابی

    در دوران قدیم شیوه ی اجرای معرق با شیوه ی اجرای امروز بسیار متفاوت بود و به نوعی شیوه ی معرق هندی بود. این شیوه به این صورت بود که هنرمندان صنایع دستی معرق کاری ابتدا بوسیله ی کارد مخصوص منبت، محل قرار گرفتن نقش ها روی شی مورد نظر را مطابق طرح می کندند و سپس نقش ها را از چوب های رنگی به وسیله ی مته ای که اختصاص به تعمیر چینی داشت و سوهان های مخصوص و اره ای به نام چِکی، دوربُری می کردند و در محل مقرر قرار می دادند.

    این شیوه تا آنجا ادامه یافت که بالاخره احمد رعنا با اثر ابداعی خود به نام شکارگاه، معرق را از حالت مسطح خارج کرد، و به صورت نیمه برجسته مطرح نمود که همین شیوه تا امروز با نام منبت معرق متداول است.

    شکارگاه اثر-احمدرعنا

    در قسمت دوم این نوشته ضمن آشنایی با ابزارهای معرق کاری، به معرفی شیوه های معرق کاری خواهیم پرداخت، هچنین نگاهی کوتاه به مواد اولیه معرق کاری خواهیم داشت، با زیتونت همراه باشید.

    اگر این مقاله دارای نواقصی است، میتوانید در بخش نظرات سایت آن را با زیتونت و دیگر خوانندگان اینجا مطرح نمایید.