بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو
    خبرخوان

    نوشته‌های بلاگ آذر 1396

    تعاریفی دقیق از بوم گردی و چالش های توسعه بومگردی در ایران (قسمت دوم)
    0 تعاریفی دقیق از بوم گردی و چالش های توسعه بومگردی در ایران (قسمت دوم)

    ما در نوشته ای به بررسی اقامتگاه های بومگردی و شرایط اقامتگاه های بومگردی پرداختیم، لطفا آن نوشته را از اینجا بخوانید

    امروزه بوم گردی در نواحی طبیعی سراسر جهان به یک فعالیت مهم اقتصادی تبدیل شده است. بومگردی برای گردشگران این فرصت را بوجود آورده تا از نمادهای فرهنگی و طبیعی بازدید کنند و اهمیت حفظ تنوع زیستی و فرهنگ های محلی را دریابند.

    در عین حال این فعالیت برای حفظ محیط زیست درآمد زاست و البته برای مردم روستا و مناطق دورافتاده منفعت اقتصادی دارد.

    بومگردی دارای ویژگی هایی است که آن را به ابزاری ارزشمند برای حفظ منابع طبیعی تبدیل کرده است.

    ♦ بومگردی دربرگیرنده موارد زیر است:

    به خدمات و امکانات مناطق زیست بوم و حفاظت شده ارزش اقتصادی می بخشد

    برای حفاظت از مناطق حفاظت شده بی واسطه درآمد ایجاد می کند.

    کسب درآمدهای مستقیم و غیرمستقیم، ذینفعان محلی را به حفظ بیشتر محیط طبیعی ترغیب و تشویق می نماید.

    به شکل گیری طرفداران حفظ منابع طبیعی در سطوح محلی، ملی و بین المللی کمک می کند.

    استفاده پایدارتر از منابع طبیعی را امکان پذیر می سازد.

    سبب کاهش تهدیدات تنوع زیستی می گردد.

    بومگردی گیلان

    گردشگری در نواحی طبیعی همواره به معنی بومگردی نیست. در مواردی که طبیعت گردی فاقد ساز و کارمناسب برای کاهش تاثیر گردشگری بر محیط و حفظ فرهنگ های محلی باشد، در نقطه مقابل بوم گردی قرار می گیرد.

    امروزه طبیعت گردی از بعد اقتصادی رو به رشد است. در نتیجه شاهد هجوم گردشگران به مناطق طبیعی هستیم که در موارد زیادی باعث از بین رفتن جذابیت های طبیعی ای می شود که خود ارزش اقتصادی به همراه داشت.

    بزرگترین جاذبه های بومگردی جهان از منظر جذابیت های بوم شناختی در مناطق حفاظت شده قرار دارند. این جاذبه ها در برگیرنده گونه های گیاهی و جانوری کمیاب، حیات وحش غنی، خصیصه های تنوع زیستی، تاریخ منحصربه فرد و تبلور ارزشهای فرهنگ منحصربه فرد در دل طبیعت است.

    مدیران مناطق حفاظت شده برای کنترل و تاثیرات طبیعت گردی در این مناطق با چالش های بسیاری روبه رو هستند. در عین حال می کوشند بومگردی را به عنوان گزینه ای مناسب، جهت رشد اقتصادی این مناطق توسعه دهند.

    بنابراین لازم است برنامه ریزان بوم گردی و مدیران مناطق حفاظت شده قبل از اجرای طرح های توسعه بومگردی، مدیران حفاظت محیط زیست و دست اندرکاران توسعه کسب وکار را نسبت به تمام جنبه ها و مناسبات مشترک بوم گردی آگاه نمایند.

    معمولا طرفداران حفظ منابع طبیعی به جنبه های اقتصادی بوم گردی کمتر توجه می کنند و برداشت چندان درست و کاملی از سازو کارهای مدیریت بوم گردی ندارند. سازو کارهایی که برای تحقق گردشگری پایدار در مناطق حفاظت شده لازم و ضروری است.

    رویکرد معمول برای توسعه بوم گردی ایجاد امکانات اقامتی است که معمولا با توفیق چندانی روبه رو نبوده است.

    این نوع گردشگری موجب تخریب محیط زیستی می شود که خود عامل جذب گردشگران بوده است.

    حال بیاییم تعریفی دقیق از بوم گردی داشته باشیم. این تعریف اولین بار در سال 1980 مطرح شد و تا امروز بصورتی گسترده مورد پذیرش قرار گرفته است. البته همزمان با افزایش آگاهی های عمومی نسبت به بوم گردی تعاریفی جامع تر مورد نیاز است که در ادامه آنها را مرور می کنیم.

    بوم گردی یعنی:

     بوم گردی سفری مسئولانه، به مناطق طبیعی است که از محیط زیست حفاظت می نماید و زندگی بهتر و رفاه بیشتری را برای مردم محلی فراهم می کند.

    تعریف های بومگردی

    در سال 1999 مارتا هانی تعریفی دقیق و عالی از بوم گردی ارائه کرد:

    بوم گردی در اغلب موارد سفر به مناطق بکر و حفاظت شده (Protected Area) و آسیب پذیر است که سعی می شود تاثیر این سفر بر محیط کم باشد، در مقیاس کوچک انجام پذیرد، به افزایش سطح آگاهی گردشگران کمک نماید، سرمایه هایی را برای حفظ محیط زیست فراهم نماید و به طور مستقیم به توسعه اقتصادی و اقتدار سیاسی جوامع محلی کمک نماید و به فرهنگ های مختلف و حقوق بشر احترام بگذارد.

    اتحادیه جهانی حفظ محیط زیست (IUCN) یا International Union For Conservation of Nature and Natural Resources تعریف دیگری از بوم گردی ارائه داده است:

    سفر مسئولانه به محیط زیست و بازدید از مناطق طبیعی به منظور لذت بردن و بهره مندی از طبیعت، همراه با درک ویژگی های گذشته و حال فرهنگ بومی، بوم گردی نامیده می شود.

    این سفر به حفظ محیط زیست کمک می کند و دارای تاثیر اندک گردشگر بر محیط زیست است و دربرگیرنده فعالیت اجتماعی، اقتصادی سودمندی برای جوامع محلی است.

    ♦ بنابراین برای توفیق در بوم گردی عناصر زیر تعیین کننده هستند:

    1) تاثیر کمی بر منابع طبیعی مناطق حفاظت شده داشته باشد.

    2) افراد ذینفع در فعالیت های بوم گردی شامل: اشخاص، جوامع، بوم گردها، تورها و گشت بران و موسسات دولتی بر مراحل مختلف برنامه ریزی، توسعه و اجرای طرح بوم گردی نظارت داشته باشند.

    3) باورها، سنت ها و فرهنگ های محلی را محترم بشمارد

    4) درآمد عادلانه و پایداری برای جوامع محلی و سایر افراد ذینفع از جمله گشت بران بخش خصوصی ایجاد نماید

    5) به تمامی افراد ذینفع در نقشی که در ارتباط با حفظ منابع طبیعی دارند، آموزش دهند

     

    در ادامه این نوشته به افراد ذینفع بومگردی و توسعه بوم گردی خواهیم پرداخت. با زیتونت همراه باشید

     

    رزرو آنلاین خانه روستایی

    جاذبه های گردشگری و طبیعی گیلان را بهتر بشناسیم (آبشارها و چشمه های آب معدنی گیلان)
    0 جاذبه های گردشگری و طبیعی گیلان را بهتر بشناسیم (آبشارها و چشمه های آب معدنی گیلان)

    در این مقاله ضمن معرفی چشمه ها و مراکز آب درمانی گیلان، مروری خواهیم داشت بر آبشارهای مهم استان گیلان، لطفا با زیتونت همراه باشید.

    ما قبلا در مورد گردشگری استان گیلان مطالبی را منتشر کرده ایم، میتوانید آنها را از اینجا بخوانید.

    ♦ چشمه آب معدنی زمزمه:

    این چشمه در شهر ماسوله و 26 کیلومتری جنوب غربی فومن، در کنار رود خلشتربا (ماسوله رودخان) قرار دارد. آب چشمه، مواد آهنی فراوان و طعمی تلخ دارد.

    رنگ آب در طول مسیر آن تا ماسوله رودخان، نارنجی است. این چشمه در مجاورت یک معدن آهن قرار دارد که در زمان گذشته فعال بوده است. میزان دبی (آبدهی) آب چشمه یک لیتر در ثانیه است. در حال حاضر آب چشمه از طریق لوله ای به قطر هشت سانتی متر به خارج از حوضچه می ریزد و سپس به سوی رودخانه سرازیر می شود. مردم منطقه آب چشمه را با شکر مخلوط می کنند و می آشامند. گفته می شود که این آب، در درمان بیماری های ریوی و گوارشی موثر است.

    ♦ چشمه آب معدنی علی زاخوانی:

    این چشمه بالاتر از بازار ماسوله قرار دارد و آب آن از طریق لوله ای با دبی (آبدهی) سه لیتر در ثانیه به خارج جریان می یابد. آب چشمه، دارای بی کربنات است و در درمان نارسایی های گوارشی بسیار موثر است. در حال حاضر آب چشمه برای شرب مورد استفاده قرار می گیرد. ماسوله در 26 کیلومتری جنوب غربی فومن قرار دارد.

    ♦ چشمه آب شور لاکان:

    در انتهای جاده رشت-لاکان، یک جاده خاکی دیده می شود که این نقطه را به شهر صنعتی متصل می کند. در میانه جاده، روستای آقا داناپیر قرار دارد که در شرق آن،جنگلی انبوه و زیبا دامن گسترده است. چشمه آب شور لاکان، در دل این جنگل و در 12 کیلومتری جنوب رشت قرار دارد.

    آب چشمه به علت برخورداری از نمک فراوان، شور است و به همین دلیل آب شور نیز نام گرفته است.

    مردم منطقه، چشمه را مقدس و آب آن را شفابخش می دانند و در فصل تابستان برای درمان بیماری های پوستی با آب چشمه حمام می کنند.

    ♦ چشمه چشماگل سه شنبه:

    این چشمه در روستای طالم سه شنبه از توابع بخش سنگر در 12 کیلومتری جاده رشت-قزوین واقع شده است. آب چشمه به رودخانه مجاور میریزد. آبدهی در حدود یک لیتر در ثانیه است.

    زمین های اطراف چشمه رسی و دیواره های آن از ماسه و سنگ تشکیل شده است. در کنار چشمه درختی بسیار تنومند دیده می شود که مورد احترام مردم محل و گردشگران است. از آب معدنی چشمه در درمان بیماری های پوستی به ویژه جوش های صورت و بدن استفاده می شود.

    ♦ چشمه های آب معدنی سنگرود:

    این دو چشمه در روستای سنگرود در حدود 50 کیلومتری جنوب شرقی رودبار واقع شده اند و به چشمه آب گاز و آب کولور معروف هستند. دبی چشمه دوم، پنج لیتر در ثانیه است و در درمان رماتیسم و بیماری های استخوانی و همچنین بیماری های پوستی موثر است.

    ♦ چشمه آب گرم ماستخور:

    این چشمه در نزدیکی روستای ماستخور در 5 کیلومتری رودبار، در جبهه ی غربی سد منجیل قرار دارد. آب چشمه هنگام خروج از مظهر خود، گرم و جوشان است. مردم ماستخور و علی آباد سفلا، آب چشمه را به خزینه هایی هدایت و در آن حمام می کنند. مردم معتقدند استحمام در این چشمه آب گرم، بسیاری از بیماری های چشم و بیماری های استخوانی و رماتیسمی را درمان می کند.

    ♦ چشمه آب معدنی سجیران:

    این چشمه در منطقه اشکور بالا از توابع بخش رحیم آباد شهرستان رودسر در بالادست روستاهای نیلو، جیرکل و سجیران( در جنوب شرقی رحیم آباد) قرار دارد. خواص آب چشمه پیشتر ناشناخته بود، اما اخیرا مردم به خواص درمانی آن پی برده اند و برای درمان برخی از بیماری ها از جمله بیماری های کلیوی از آب آن می نوشند. آب چشمه سجیران بسیار گوارا و سبک است. این آب، جرم و رسوب را به آسانی و در مدتی کم حل می کند. استحمام با آب چشمه سجیران، در درمان بیماری های پوستی به ویژه قارچ انگشتان و سایر نقاط بدن تاثیر مثبت دارد به طوری که پس از یک تا دو بار استفاده از آب، بیماری های قارچی کاملا درمان می شود و پوست به حالت عادی خود باز میگردد.

    از چشمه های دیگر و مهم گیلان می توان به این ها اشاره کرد:

    چشمه های آبگرم کوته موته و علی داشی در آستارا، چشمه های لویه و کلشتر در رودبار، چشمه آبمعدنی لوزان در املش و چشمه آب معدنی لاریخانی در سیاهکل اشاره کنیم.

     خبرگزاری مهر نیز در مطلبی به چشمه های استان گیلان و البته با محوریت شهرستان رودبار پرداخته است (چشمه های آب معدنی گیلان)

    در ادامه این نوشته با هم مروری خواهیم داشت بر آبشارهای دیدنی استان گیلان که می توانید در سفر بعدی خود به گیلان آنها را مشاهده کنید.

    ♦ آبشار لونک:

    آبشار زیبای لونک در ارتفاعات جنگلی و روستایی به همین نام در 24 کیلومتری جنوب سیاهکل واقع شده است. این آبشار زیبا که از ارتفاع نسبتا بلندی سرازیر می شود، چشم اندازی زیبا پدید آورده و حواشی سرسبز و جنگلی پیرامون آن در بیشتر ایام سال، مورد مراجعه طبیعت دوستان و گردشگران می باشد.

    {در زیتونت خانه ای روستایی نزدیک این آبشار داریم که میتوانید آنرا از اینجا مشاهده کنید}

    ♦ آبشار ماسوله:

    در مسیر ماسوله رودخان، آبشار بسیار زیبایی در کنار سرو قدیمی ماسوله سرازیر می شود. منظره آبشار و پیوند آن با فضای جنگلی و سرسبز پیرامون بسیار تماشایی است.

    از دیگر آبشارهای ماسوله می توان به آبشار خره بو در ارتفاعات بالادست و آبشار گیلون رود در اطراف آن اشاره داشت.

    ♦ آبشار شیطان کوه (شاه نشین):

    مسیر پلکانی طولانی و بسیار زیبایی به صورت سنگچین از پای شیطان کوه تا قله آن احداث شده است که با گذر از فضاهای جنگلی و سرسبز و انبوه می توان به قله صعود کرد. در کنار این مسیر، آبشاری مصنوعی ایجاد شده که بوسیله پمپاژ آب استخر پای کوه تغذیه می شود. این آبشار زیبا طراوت ویژه ای به مسیر صعود بام سبز لاهیجان بخشیده است و از جاذبه های منحصر به فرد و مورد توجه گردشگران استان می باشد.

    ♦ آبشار فجر(آبخونی):

    این آبشار زیبا در نزدیکی روستای شیخانه ور در 3 کیلومتری شرق لاهیجان، در محل فعلی هتل فجر قرار دارد و از کنار ریشه های درختی تنومند و کهن به پایین دست سرازیر می شود.  این آبشار در میان مردم محلی به آبخونی معروف است. وجود امکانات رفاهی مناسب و جاذبه های هم آغوشی آب و درخت، این مکان را مورد توجه گردشگران قرار داده است.

    سایر آبشارهای استان گیلان:

    آبشار باباولی در شهرستان سیاهکل، آبشار ویسه دار در شهرستان رضوان شهر، آبشار لوندویل در شهرستان آستارا، آبشار دودوزن در مسیر رشت-شفت و خرم کش.

    امیدواریم از این مقاله لذت برده باشید و در سفرهای بعدی خود به استان گیلان از این مقاله استفاده کنید.

    هر هفته  تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان، خانه های روستایی زیتونت را برای اقامت انتخاب می کنند، شما می توانید از لینک زیر خانه های روستایی خودتان را بصورت آنلاین رزرو کنید و تجربه متفاوتی از گیلانگردی داشته باشید.

     

    رزرو آنلاین خانه های روستایی گیلان

    گذشته، تنها یک گذشته نیست (برنج گیلان)
    0 گذشته، تنها یک گذشته نیست (برنج گیلان)

    فرهنگ ایران و ایرانی کمتر شناخته شده و در این میان فرهنگ گیلان با وجود قرارگیری در شاهراه تاریخ، نیازمند پژوهشهای مردمشناسانه بیشتری است. یکی از عناصری که میتوان مفصل درباره آن در گیلان سخن گفت، بِرج یا بِج (نام فارسی: برنج) است. گیلان و مازندران، دو استان شمالی در مبدا و تولید برنج در ایران بوده اند.

     

    سفرنامه نویسانی نظیر رابینو در کتاب والیات دارالمرز گیلان، از دیرباز به کشت برنج در جلگه گیلان و حاشیه ی سپیدرود اشاره داشته اند. سپس با آغاز اصلاحات ارضی در دهه 40 شمسی و با هدف عمران و آبادانی در سطح کشور، در مناطق کوهستانی و پوشیده از جنگل گیلان، درختان جنگلی قطع شده و اراضی جنگلی به زمینهای کشت برنج تبدیل شدند. به گونه ای که پس از دهه 40، برنج قوت قالب مردم منطقه بوده و در میان پنج وعده غذایی مردمان جلگه و کوهستان گیلان، حداقل در سه وعده غذایی مصرف میشده است.

     

    جایگاه برنج، این محصول کشاورزی، در طول دوران به گونه ای بوده که در زمینه های فرهنگ، اقتصاد، سنت و باورهای گیلانیان وارد شده است. مواردی که در ادامه به آنها اشاره میگردد:

     

     ◊ تعاون و همیاری:

    تا چندی پیش تمام کشتزارهای برنج در گیلان به وسیله گروههای همیار، مرزبندی، آبیاری، نشاءکاری، دوبار وجین و درو انجام میشده است. در مراحل کشت و کار، زنانِ یاریگر نقش اول را در کشت برنج داشته اند. امروزه نیز این مراحل وجود دارد اما با ماشینی شدن و افزایش روابط پولی، همکاری و همیاری نیز بسیار کاسته شده است.

    ◊ معماری:

     

    در گذشته در کلیه مناطق گیلان و امروزه در برخی روستاها همچنان از ساقه و پوسته دانه برنج در ساختمانسازی بهره برده میشده است. کاه و کولوش(ساقه برنج) برای ساخت سقف خانه استفاده میشده و به این خانه ها "کولوشسَر" گفته میشده است. کاه و کولوش ریز خرد شد و( پوسته فِل یا زِبرِ برنج) را با گِلِ رُس مخلوط کرده و برای ساخت دیوارهای گِلی، همچنان مورد استفاده قرار میگیرد.

     

     

    ◊ تغذیه:

     

    پوسته و دانه برنج به شکلهای مختلف برای خوراک انسان و حیوان (دام و ماکیان) استفاده میگردد. دانه برنج به صورت پخته شده کته، پِال (پلو)، دانه برنج به صورت بو داده به نام وابیشته بِج، دانه برنج به صورت آرد شده جهت تهیه فرنی، حلوای آرد برنج و... مورد استفاده قرارمیگیرد. نیمه نیم دانه برنج" اُشکور" نام دارد و برای خوراک طیور و ماکیان استفاده میگردد. کاه و سَبوس (پوسته نرم برنج) خوراک گاوهای اهلی در زمستان بوده و موجب افزایش تقویت و چاق شدن دام در فصول سرد سال و کمبود علوفه میگردد.

    ♦ طب سنتی:

     

    در سالیان گذشته از اجزای مختلف برنج در درمان برخی امراض استفاده میشده است. از سبوس برنج و لعاب جوشیده ی دانه های برنج در شست و شوی موی سر جهت جلوگیری از ریزش مو استفاده میشود. از لعاب جوشیده دانه های برنج برای تقویت و رشد کودکان و درمان اسهال بهره میبرند. همچنین ماست و پِال (پلو) نیز برای درمان اسهال مفید است.

    ♦ صنایع دستی:

    خوشه ی برنج های برداشت شده به صورت تزئینی بر در و دیوار خانه آویخته میشود. به وسیله کولوش (ساقه خشک شده برنج) انواع صنایع دستی مانند جِبِد یا (آویزی که در آن ظروف سفالی، کدو و ... را قرار داده و از سقف می آویزند) طناب، جارو و... ساخته میشود.

    ♦ باورها و اعتقادات:

    آخرین دسته از برنج برداشت شده در مزرعه با نام محلی" وَرزا مُشته" به نماد و نشانه برکت تا آغاز کشت در سال آینده، در خانه نگهداری میگردد. همچنین این اعتقاد وجود دارد که زکات و کمک به نیازمند باید با پرداخت برنج صورت گیرد.

     

    منبع:

    یافته های این پژوهش به صورت پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته مسایل اقتصادی-اجتماعی جنگل در دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران ارائه شده است.

    این نوشته قبلا توسط خانم سعیده عزیزی برای فصلنامه پیک زمین نوشته شده بود که در اختیار زیتونت قرار دادند.

    محصولات کشاورزی گیلان را آنلاین خریداری نمایید

    اقامتگاه بومگردی یعنی چه؟ بومگردی و اقامتگاه بومگردی را بهتر بشناسیم
    1 اقامتگاه بومگردی یعنی چه؟ بومگردی و اقامتگاه بومگردی را بهتر بشناسیم

    در این نوشته قصد داریم تا توضیحاتی کلی در مورد بومگردی و اقامتگاه های بومگردی به شما خواننده زیتونت ارائه کنیم، لطفا با ما همراه باشید.

    گردشگری پایدار:

    توسعه پایدار گردشگری در اقامتگاه های بومگردی، کسب و کارهای کوچک مقیاس و دارای مالکیت محلی از فعالیت های اساسی در تحقق توسعه پایدار است.

    در سال های اخیر رشد گرایش به کسب و کارهای کوچک محلی بسیار زیاد شده است.

    81.5 درصد کسب و کارها در سطح جهانی در طبقه کوچک قرار دارند

    99 درصد کسب و کارهای گردشگری نواحی روستایی آمریکا را کسب و کارهای کوچک تشکیل می دهند

    گردشگری پایدار  UNWTO:

    گردشگری پایدار نیازهای گردشگران زمان حال و جوامع میزبان را برآورده می سازد و در عین حال فرصت ها را برای توسعه و گسترش مهیا می سازد

    در عین حال وقتی صحبت از گردشگری پایدار می شود: منابع را به گونه ای استفاده می کند که همزمان با حفظ ارزش های فرهنگی، اکولوژیکی و تنوع زیستی، به نیازهای اقتصادی، اجتماعی و زیبایی شناختی پاسخ داده شود.

     توسعه گردشگری پایدار به سه عامل اصلی ارتباط دارد:

    کیفیت زندگی برای جامعه میزبان

    رضایت گردشگران

    حفظ محیط زیست و منابع انسانی و اجتماعی

    اقامتگاه بومگردی

    اهداف اصلی اقامتگاه های بومگردی:

    گردشگری مسئولانه، کمترین اثر بر محیط زیست، بیشترین منفعت اقتصادی برای جوامع میزبان، کمترین اثر بر فرهنگ های مردم بومی، بیشترین ارزش برای آن و البته افزایش رضایت گردشگران

    ویژگی اصلی اقامتگاه های بومگردی:

    روابط مستقیم و متقابل میزبان و میهمان در خانه و املاک خانواده گردشگر پذیر

    از سال 1994 هدف از ایجاد اقامتگاه های بومگردی که دارای هویت و ساختار بومی هستند، رسیدن به توسعه پایدار است.

    اقامتگاه های بومگردی حداکثر 20 اتاق دارند و حداقل ارائه کننده خدمات اقامت و یک وعده غذایی هستند.

    این موارد اقامتگاه های بومگردی نیستند:

    ویلاها، خانه دوم افراد، خانه های اجاره ای، هتل های لوکس و زنجیره ای، مجتمع ها و محیط های سازمانی، مراکز اقامتی مذهبی یا صیادی

    تعریف کاملی از اقامتگاه های بومگردی:

    ecotourismiran

    اقامتگاه هایی هستند که در محیط بکر طبیعی، بافت های روستایی و بافت تاریخی شهرها با رعایت بالاترین استانداردهای زیست محیطی و به شکلی سازگار با معماری بومی و سیمای طبیعی منطقه احداث شده و ضمن حداکثر تعامل با جامعه محلی، زمینه حضور و اقامت گردشگران با کیفیتی قابل قبول و تعریف شده فراهم می نمایند.

    ویژگی های ارزشمند اقامتگاه های بومگردی:

    به معرفی فرهنگ و اجتماع بوم خود می پردازند.

    کمترین آسیب را به محیط زیست اطراف اعم از طبیعی و فرهنگی وارد سازند.

    کمترین تاثیر ممکن را هنگام ساخت و ساز بر روی محیط طبیعی اطراف بگذارند.

    متناسب و هماهنگ با بافت فیزیکی و فرهنگی منطقه باشند و با توجه به شکل، ظاهر و بافت فرهنگی منطقه ساخته شده باشند.

    از روش های پایدار برای بدست آوردن آب مصرفی و کاهش مصرف آب استفاده می کنند.

    دارای سیستمی کارآمد برای دفع پسماندها و پسابها باشند.

    با انجمن های محلی همکاری کرده و تلاش کنند.

    برنامه های آموزشی درباره محیط های فرهنگی طبیعی و فرهنگ منطقه برای کارکنان و گردشگران ترتیب دهند.

     

    انواع اقامتگاه های بومگردی:

    بوم کلبه: در مناطق بکر طبیعی

    بوم خانه یا اقامتگاه سنتی: در بافت روستایی و تاریخی شهرها

    کمپ عشایری

    اکوکمپ

    حضور و مشارکت اعضای خانواده در اقامتگاه های بومگردی این نتایج را در بر  دارد:

    تجربه و رضایت گردشگر

    توسعه پایدار مقصد و جامعه محلی

    ایجاد کسب وکار بومی

    ایجاد اعتماد برای گردشگر

     

    بیشتر اقامتگاه های بومی توسط یک خانواده بومی اداره شده و کارکرد آنها تنها جنبه اقامتی ندارد، بلکه در آن فعالیت های مختلفی مانند ارائه غذا و نوشیدنی بومی، ساخت و آموزش و فروش صنایع دستی محلی، اجرای نمایش و موسیقی سنتی، برگزاری رویدادهای بومی و تورها و فعالیت های بومگردی فراهم شده است.

    همچنین مکان فیزیکی اقامتگاه، به دلیل سبک معماری، مصالح ارگانیک به کار رفته، طراحی داخلی و مبلمان بومی آن به عنوان یک اکوموزه، جاذبه گردشگری محسوب می شود.

    مهمترین اصل رعایت شده در اقامتگاه های بوم گردی، به ویژه در اکولوژها، مشارکت اعضای خانواده میزبان(صاحب اقامتگاه) و جامعه محلی مقصد در تمامی فعالیت های گردشگری آن اقامتگاه است.

    استانداردهای اقامتگاه های بوم گردی:

    ساختار بومی محصولات، خدمات و فعالیت های گردشگری

     ارائه غذا و نوشیدنی محلی 

     استفاده از سفره آرایی بومی 

     ارائه و فروش محصولات فرهنگی بومی(اجرای موسیقی محلی، فروش سی دی موسیقی محلی، ارائه کتاب و یا نمایشی درباره مقصد)

     آموزش، عرضه و فروش صنایع دستی و تولیدات محلی 

     پوشیدن و ارائه پوشاک بومی(فروش و یا برای گرفتن عکس)

    ارائه تورها و فعالیت های بوم گردی(شترسواری و سافاری)

     آشنایی گردشگران با آداب و فنون بومی (پختن نان، دوشیدن شیر و شرکت در رویدادها)

     آموزش و راهنمایی زیست محیطی(با استفاده از تابلو و بروشور)

     

    استانداردهای اقامتگاه های بوم گردی ساختار محیطی بوم گرا:

     استفاده از مصالح ارگانیک

    طراحی داخلی و خارجی بومی 

     مبلمان و تجهیزات سنتی و بومی (تخت چوبی، لحاف و تشک و رختخواب پیچ، مخدّه ) 

     استفاده از انرژی های پاک

     هم سازی معماری اقامتگاه با اقلیم و محیط

     مدیریت و بازیافت زباله و فاضلاب

      ایجاد فضاهای مکمل مورد نیاز گردشگران(آلاچیق، صندلی برای نشستن، پارکینگ)

     

     ارزش های هسته ای اقامتگاه های بوم گردی ساختار مالکیت:

    ساختار مالکیت و مدیریت خانوادگی و مشارکت جامعه محلی

     مدیریت خانوادگی

     سرمایه گذاری و مدیریت بومی

    مشارکت و توانمندسازی جامعه محلی

     اطلاع رسانی و راهنمایی گردشگران توسط اعضای اقامتگاه

     آگاهی گردشگران از هنجارهای جامعه مقصد و آموزش شیوه مهمان نوازی(برخورد با گردشگر) به جامعه محلی

     

    استانداردهای اقامتگاه های بوم گردی در خدمات عمومی:

    ارزش های هسته ای اقامتگاه های بوم گردی ساختارهای مناسب زیربنایی گردشگری

     خدمات عمومی (مسیر دسترسی، جاده، برق، گاز)

     خدمات ارتباطات رادیویی(تلفن همراه، ثابت و اینترنت)

     خدمات امنیتی و انتظامی

     خدمات بهداشتی و درمانی(آب آشامیدنی، دست شویی، حمام، کیت کمک های اولیه)

     

    هر روز تعداد زیادی از گردشگران، خانه های روستایی ما را برای اقامت انتخاب می کنند، خانه های روستایی زیتونت را از طریق کلیک بر روی تصویر زیر آنلاین رزرو و اجاره نمایید.

    اقامتگاه های روستایی