بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو
    خبرخوان

    نوشته‌های بلاگ اردیبهشت 1397

    0 روستای انبوه کجاست، روستای انبوه شهرستان رودبار ماسوله ای دیگر در استان گیلان

    هنگامی که در شهرستان رودبار سرزمین زیتون و دروازه گیلان برسید کافیست بپرسید "روستای انبوه" کجاست، آنوقت شما را به یک منطقه کوهستانی زیبا چون ماسوله اما با قدمتی بیشتر راهنمایی خواهند کرد.

     

    معرفی روستای زیبای انبوه در شهرستان رودبار:

     

    روستای تاریخی، توریستی و کوهستانی" انبوه " در شمال ایران و در ‌۱۸۰ کیلومتری جنوب مرکز استان گیلان و ‌۱۱۶ کیلومتری نیمه‌شرقی شهرستان رودبار واقع شده است .این روستا در دامنه کوه‌های البرز شمالی در دل کوه و در امتداد گردنه "نواخان" با معماری پلکانی همانند ماسوله احداث شده به نحویکه حیاط هر خانه پشت بام خانه دیگر است و به همین دلیل به ماسوله دوم گیلان معروف شده است.
    آری سفر را باید به قصد دیدار روستای"انبوه " از لوشان آغاز کرد و پس از طی ‌ ۳۰کیلومتر راه به مرکز بخش فاراب عمارلو، شهر جیرنده خواهید رسید و پس از عبور از این شهر، و گذر از دو راهی داماش پس از طی حدود ‌۱۵ کیلومتر راه در ارتفاعی بالاتر " گردنه نواخان" با مراتع سرسبز و درختان بهاری روبرو می‌شوید که خستگی راه را با طراوات و پاکی هوا و کوههایی زیبا از تن بدر می‌کند.
    منطقه سرسبز "نواخان" در تابستان آب و هوایی معتدل دارد با کوه‌های سر به فلک کشیده و دشتهای سرسبز و چمن فرش شده با گل‌های زیبا و خانه‌های روستایی با بام‌های گلی و باغ‌های انار و رودخانه پر آبی که از وسط روستا می گذرد هر بیننده‌ای را به تحسین وامیدارد.
    وقتی به چند کیلومتری روستای انبوه می‌رسی ناگهان زیبایی ماسوله با آن معماری تحسین بر انگیزش را در جای دیگری از گیلان زیبا می‌بینی.
    اینجا روستای انبوه با بافت قدیمی و تاریخی است که در ‌۶۶ کیلومتری شهر لوشان از توابع رودبار واقع شده است.

    بافت روستای انبوه در شهرستان رودبار:

     

    روستای انبوه از دو محله"بالا و پائین محله" تشکیل شده است و این دو محله را جاده روستای نوده فاراب از همدیگر جدا می کند.
    در این روستای با بافت ارزشمند حدود ‌ ۲۲۰خانوار مشتمل بر یک هزارو ‌۲۰۰ نفر جمعیت زندگی می‌کنند و کاراصلی آنان باغداری و دامداری است.
    گرچه در سالهای گذشته به این روستا بی‌مهری شده اما علیرغم بسیاری از مشکلات نظیر بهداشت، راه و امکانات زیرساختی اکنون از امکاناتی اولیه‌نظیر تلفن، لوله‌کشی آب، حمام عمومی، برق، خانه بهداشت، دو مدرسه ابتدایی، یک مدرسه راهنمایی و یک دبیرستان شبانه‌روزی برخوردار است.
    علاوه بر این روستای انبوه دارای دو مسجد"بالا و پایین محله" و ‌ ۱۸ شهید، دو آزاده و حدود ‌ ۲۰جانباز است که در زمان جنگ تحمیلی تقدیم این انقلاب کرده است.
    بر اساس شواهد موجود قدمت سکونت انسان در روستای "انبوه" به ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد.
    همچنین محصولاتی مانند فندق، گردو، انار، زیتون، زغال‌اخته، آلبالو، زردآلو، گیلاس، سیب و گلابی از مهم‌ترین تولیدات مردم این روستا است که در بازارهای مختلف به فروش می‌رسد.

    آب و هوای روستای انبوه در شهرستان رودبار:

     

    آب و هوای این منطقه کوهستانی معتدل با زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است.

    جاذبه های گردشگری روستای انبوه شهرستان رودبار: 

     

    "پل خشتی طاقی " این روستا در زمان حکومت عباسیان ساخته شده است.
    "مسجدجامع" روستای انبوه بر اساس سنگ قبرهای مشکوفه یک هزار و ‌ ۲۰۰سال قدمت دارد.
    این روستا همچنین دارای یک قلعه باستانی بنام "چسیمارود" و " قبرستان باستانی گروچل " است.
    قدیمی‌ترین سنگ قبر به دست آمده استان گیلان که متعلق به دوره اسلامی سال ‌ ۴۵۱هجری قمری است مربوط به این روستا است.
    این روستا زادگاه بزرگانی چون مرحوم آیت‌الله" شیخ احمد انبوهی" و فرزندش مرحوم "شیخ محمد انبوهی "است.
    همچنین در این روستا مرحوم "محمد تقی کیانی" معروف به قاضی ‌ ۶۰سال پیش دارای دفترخانه بوده‌است که همه این بزرگان از اساتید حوزه علمیه نجف بوده‌اند.
    لباس‌های محلی این منطقه شامل مندیل و تونبان است که از دو قسمت شلوار و پیراهن درست شده و زنان روستا آنرا می‌پوشند.

    فرهنگ روستای انبوه شهرستان رودبار:

     

    فرهنگ، آداب و رسوم مردم در این روستا همچنان بکر و دست نخورد مانده است و جوانان تحصیل کرده این روستا زمانی که برای دیدار بزرگان به روستا می آیند لباس محلی خود را با افتخار می‌پوشند و به سنت‌های گذشته خود احترام می‌گذارند.
    پوشش لباسی مردم این منطقه بیشتر متمایل به استان قزوین است.
    نمد مالی، کلیم بافی و جاجیم بافی را می‌توان به عنوان صنایع دستی این منطقه یاد کرد.
    خلاصه آنکه روستای انبوه یک سند تاریخی است با طبیعتی بسیار زیباو مردمی سخت کوش و محروم که در طول تاریخ علی رغم ناسازگاری طبیعت و کمبود امکانات توانسته‌اند یک روستای باستانی بسازند و سالهای سال در آن زندگی کنند.
    اکنون این منطقه زیبا و دیدنی به‌عنوان میراث ارزشمند گذشتگان در سازمان مرکزی میراث فرهنگی به‌تصویب رسیده و به دلیل اهمیت، مورد بازدید استاندار گیلان و برخی از مسئولان واقع شده و مهمتر آنکه در سفر اخیر ریاست جمهوری طرح توسعه گردشگری آن نیز مورد توجه قرار گرفته است.

    جغرافیای روستای انبوه شهرستان رودبار:

     

    روستای انبوه با موقعیت دره‌ای ـ دامنه‌ای و اقلیم معتدل از زیبایی‌های کم نظیر و جلوه‌های دل‌انگیزی برخوردار است. مناظر و چشم‌اندازهای ارتفاعات سرسبز، سواحل و حواشی رودخانه با باغ‌های میوه، در فصول بهار، تابستان و پاییز زیبایی منحصر به فردی می‌یابد و دوستداران طبیعت را به سوی خود جلب می‌کند. رودخانه پرآب شاهرود که یکی از شاخه‌های رودخانه سفیدرود است در میان دره کنار روستا جریان دارد و حواشی آن در فصول بهار و تابستان، محل مناسبی برای گذران اوقات فراغت گردشگران است.
    ارتفاعات پیرکوه، که روستا را در بر گرفته‌اند، پوشش گیاهی تنکی دارد و در بهار و تابستان، انواع گیاهان دارویی در آن می‌روید و مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد. این ارتفاعات در تمام طول سال، میزبان کوهنوردان و علاقمندان به طبیعت کوهستان است.
    قلعه چیمارود و پل انبوه دو اثر تاریخی مهم پیرامون روستاست. پل انبوه که به پل شاهزاده تی‌تی خانم نیز معروف است، در فاصله۳ کیلومتری روستای انبوه، بر روی رودخانه شاهرود بنا شده و یکی از عجایب معماری استان گیلان است.
    نقل است که دو برادر و خواهر، از خاندان سلاطین گیلان، این پل را ساخته‌اند که گویا در قزوین (مرکز حکومت وقت) زندانی بودند و به دیلمان فرار می‌کنند و پس از عبور از رودخانه شاهرود تصمیم می‌گیرند بر روی آن پلی بسازند. معماری این پل، بسیار زیبا است و مصالح اصلی آن آجر و گچ سرندی است، در پایه‌های اصلی پل نیز از سنگ و ملاط ساروج استفاده شده و جان‌پناه‌هایی نیز دارد. اهمیت ساخت و معماری پل انبوه، در یک طاقی بودن آن است که آب شاهرود از زیر آن عبور می‌کند.
    جشن انار یکی از مهم‌ترین مراسم محلی این روستاست. این جشن، در طلوع صبح روز جمعه (یکی از روزهای ۲۰ الی ۲۵ مهر) هر سال، با ندای «یا الله» پاکارکرپی ـ کسی که به مدت یک سال از طرف باغداران، برای نگهبانی از باغات انار انتخاب شده است ـ برگزار می‌شود. در این روز، تمام مردم روستا (حتی کسانی که بیرون از روستا زندگی می‌کنند) برای کمک و چیدن انار به روستا می‌آیند و با وسیله نقلیه به سمت باغات انار حرکت می‌کنند. انجام این مراسم تا غروب طول می‌کشد.
    مراسم عروسی در روستا هنوز به شیوه قدیم و سنتی با رسوم و آیین‌های خاص آن برگزار می‌شود.
    موسیقی و انواع آواها و آهنگ‌های محلی در مراسم عروسی و جشن‌ها خوانده می‌شود و نوازنده نی نیز خواننده را همراهی می‌کند.
    پوشاک غالب مردان روستا، کت و شلوار است ولی تعدادی از آن‌ها از کلاه و نیم تنه نیز استفاده می‌کنند. زنان روستا، از لباس‌های محلی استفاده می‌کنند. دامن‌های پرچین، پیراهن‌های بلند، جلیقه و روسری، ترکیبی از پارچه‌های گلدار و زیبا که به وسیله نوارها و پولک‌های رنگی تزیین می‌شوند، لباس محلی زنان را تشکیل می‌دهند.

    صنایع دستی روستای انبوه:

     


    قالی، نمد، جاجیم، گلیم، شال و جوراب از رایج‌ترین محصولات صنایع دستی روستای انبوه است.

    غذاهای محلی روستای انبوه:

     

    غذاهای محلی گوشتی، مانند کباب و انواع خورشت، به همراه انواع آش و نان محلی در روستا طبخ می‌شود. مسما (فسنجان) از غذاهای محلی معروف روستا است.

     

    هر هفته تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان، خانه های روستایی را برای اقامت خودشان انتخاب می کنند، شما نیز می توانید با اقامت در خانه های روستایی گیلان، تجربه ای متفاوت از گردشگری روستایی داشته باشید. با کلیک بر روی تصویر زیر خانه روستایی مدنظرتون را بصورت آنلاین رزرو و اجاره کنید.

    خانه های روستایی گیلان را آنلاین رزرو کنید

    0 فهرستی از فرصت های بالقوه بوم گردی در شمال کشور ( بوم گردی گیلان، بوم گردی مازندران و بوم گردی گلستان)

    ما قبلا در زیتونت مقالاتی را در مورد بوم گردی منتشر کرده ایم. شاید خواندن این مقالات چند دقیقه بیشتر وقت شما را نگیرد، اما قطعا می تواند در درک این نوشته کمک کند.

     

    منافعی که بوم گردی برای محیط زیست دارد

    مشارکت کنندگان اصلی در بخش بوم گردی (مدیران مناطق حفاظت شده، جوامع محلی، مقامات دولتی)

    اصطلاحات مرتبط با بوم گردی را مرور کنیم (تعاریفی دقیق از طبیعت گردی، گردشگری پایدار، گردشگری سبز)

     

    درآمدزایی یکی از فرصت های بالقوه بوم گردی در شمال ایران:

    درآمدزا شدن مناطق حفاظت شده، مهمترین نگرانی طرفداران حفظ محیط زیست است. با توجه به اینکه بودجه های دولتی برای مناطق حفاظت شده رو به کاهش استو بسیاری از این مناطق بدون منابع درآمد جدید با مشکل مواجه خواهند شد، گردشگری به شیوه های مختلف، فرصت هایی برای درآمدزایی این مناطق به وجود می آورد. گرفتن ورودیه، واگذاری اعطای امتیاز به بخش خصوصی و یا دریافت کمک و مساعدت از جمله این منابع درآمدزایی است. این منابع اعتباری و بودجه ای جدید مدیران مناطق حفاظت شده را یاری می دهد تا امور مربوط به گردشگران را بهتر انجام دهند و مانع بروز تهدیدها شوند.

     

    بوم گردی به عنوان یک فرصت:

    فرصت هایی که بوم گردی برای یک منطقه دارد:

    کمک به حفظ مناطق حفاظت شده، ایجاد درآمد، آموزش زیست محیطی، اشتغال، حفظ و بهبود تنوع زیستی، مبادله فرهنگی، افزایش آگاهی گردشگران

     ورودیه یا حق استفاده گردشگران در بوم گردی شمال ایران:

    ورودیه، به طور مستقیم از گردشگر گرفته می شود تا بتواند منطقه را ببیند و بودن در آنجا را تجربه کند. گاهی مبلغ ورودیه ثابت است، و در برخی موارد سیستم های پرداخت چند نرخی وجود دارد. بدین معنی که با توجه به شرایط استفاده کنندگان، مبالغ متفاوتی از آنها دریافت می شود. به طور معمول از گردشگران خارجی ورودیه ی بیشتری نسبت به گردشگران داخلی گرفته می شود. برای فعالیت های ویژه یا برای استفاده از یک ابزار خاص در یک منطقه حفاظت شده، ورودیه یا حق استفاده جداگانه ای دریافت می شود. اخذ هزینه ی اضافی برای استفاده از وسایل برقی که گردشگران در اردوگاه از آن استفاده می کنند یا دریافت اجاره بهای مختلف، از جمله این موارد است.

    واگذاری امتیاز به بخش خصوصی در بوم گردی استان های شمالی کشور (بوم گردی گیلان، بوم گردی مازندران و بوم گردی گلستان):

    مواردی چون واگذاری امتیاز ایجاد بوفه، رستوران، اجاره دادن منزل، ایجاد فروشگاه های عرضه کالا و سوغات، اجاره قایق و راهنمایی گشت به بخش خصوصی از جمله موارد دیگر درآمدزایی است. می توان این امور را به بخش خصوصی واگذار کرد، در این صورت نسبتی از سود این فعالیت ها نصیب منطقه حفاظت شده می گردد. این شیوه مناسبی است، چرا که بدین وسیله مسئولیت کسب و کار و کارکنان آموزش ندیده و بی توجه به مناطق حفاظت شده کاهش می یابد. واگذاری امتیاز بهره برداری موجب می شود تا مناطق حفاظت شده از انرژی و توان فعالیت بخش خصوصی بهره مند شوند. به هر حال باید سود ناشی از حق بهره برداری در مناطق حفاظت شده در دراز مدت در نظر گرفته شود و مورد بررسی قرار دقیق قرار گرفته و نحوه اقدامات کنترل گردد. 

    نظارت یاد شده این اطمینان را پدید خواهد آورد که آیا بهره بردار، طبق شرح خدمات به قرارداد عمل نموده است و اقداماتی چون جمع آوری، دفع و از بین بردن زباله ها را انجام می دهد و پیگیر حفظ و نگهداری منطقه حفاظت شده است؟

     

    دریافت کمک و اعانه در مناطق هدف بوم گردی:

    می توان با نصب یک صندوق ساده در ورودی یک محدوده ی گردشگری، از بازدیدکنندگان کمک گرفت یا به روش های عالمانه تری چون برگزاری برنامه های دریافت کمک و اعانه برای حفظ گونه های گیاهی و جانوری نادر و در معرض خطر درآمد کسب نمود.

    با تدارک برنامه هایی مناسب میتوان برای حفظ گیاهان و حیوانات نادر و در معرض تهدید در مناطق حفاظت شده، از مردم و بازدید کنندگان، تقاضای کمک مالی و مساعدت نمود.

    بازدیدکنندگانی که کاملا شیفته تجربه طبیعت گردی هستند، آماده کمک در پاسخ به این درخواست می باشند. گزارش ها نشان میدهد که بسیاری از مناطق حفاظت شده در برنامه های دریافت هدایا تا حد زیادی موفق بوده اند.

    بعنوان مثال بنیاد نیچر در کلمبیا و بنیاد اَنکن در پاناما در برنامه ای با عنوان آباد کردن یک هکتار موفق بوده اند و یا در پارک ملی جزایر گالاپاگوس توفیق داشته اند. چنین برنامه هایی باید بخشی از برنامه های بوم گردی باشد.

    از آنجا که خواست بوم گردها مشارکت و همکاری با طرفداران محیط زیست است، باید از این فرصت استفاده کنند.

    ممکن است به شیوه های دیگری نیز بتوان از طریق گردشگری برای یک منطقه حفاظت شده، درآمد کسب نمود. برای مثال هنگامیکه یک بازدیدکننده از طریق یک پایگاه اینترنتی از یک منطقه حفاظت شده بازدید می کند، یک گردشگر مجازی  یا  Virtual Tourist محسوب می شود.

    پذیرش کمک و اعانه از تعداد بیشتری از بازدیدکنندگان مجازی تقاضا شود. برای برخی از مناطق حفاظت شده گردشگری تنها یکی از راه های تامین منابع درآمدی است. در حالیکه در سایر مناطق گردشگری منبع اصلی درآمد است. اما گردشگران باید بتوانند در اکثر مناطق حفاظت شده به سادگی رفت و آمد کنند تا بعنوان منبع درآمد برای بهره برداری منطقی و پایدار در دسترس باشند.

    نکته اساسی این است که پول بدست آمده از راه گردشگری، از منطقه حفاظت شده خارج نشود و برای حفظ منابع طبیعی مصرف شود.

    اشتغال زایی در طرح های بوم گردی شمال ایران (بوم گردی گیلان، بوم گردی مازندران و بوم گردی گلستان):

    مشاغل جدید اغلب بزرگترین دستاورد گردشگری است. مناطق حفاظت شده ممکن است راهنمایان گردشگری، نگهبانان، پژوهشگران یا مدیران جدیدی را برای پاسخ به تقاضاهای افزایش یافته بوم گردی به خدمت گیرند. مردم جوامع پیرامون مناطق حفاظت شده و مردم محلی، ممکن است به عنوان راننده تاکسی، راهنمای گشت، مالک خانه اجاره ای یا سازنده صنایع دستی به کار مشغول شوند یا در دیگر فعالیت های گردشگری مشارکت کنند.

    افزون بر این فرصت های شغلی دیگری به صورت غیر مستقیم و در نتیجه گردشگری در منطقه پدید می آید.

    ممکن است به تعداد زیادی کارگر ساختمانی برای ساخت و ساز نیاز باشد. رستوران ها به صیفی جات، میوه و سبزی بیشتری نیاز خواهند داشت. گردشگران خواهان پوشاک و پارچه بیشتری برای تهیه سوغات هستند. بدین ترتیب از طریق رشد گردشگری فرصت های شغلی بسیاری پدید می آید.

    گاهی افراد بومی گزینه ی مناسبی برای مشاغل گردشگری هستند، چرا که آنها محیط را خوب می شناسند و منابع اطلاعاتی خوبی در اختیار دارند، برای مثال آنها می توانند به گردشگران توضیح دهند چرا برخی گیاهان در زمان های خاص گل می دهند و چه نوع جانورانی به سوی گیاهان جذب می شوند. به همین سبب، مردم بومی و جوامع محلی برای مشاغل بوم گردی مناسب تر هستند. به هر حال باید مراقب حفظ حقوق مردم محلی باشیم و گاهی این حق معنوی است، چرا که در بسیاری موارد، گردشگران یا برنامه ریزان گردشگری از دانش افراد بومی استفاده می کنند ولی حقوق آنان را به طور شایسته و منصفانه پرداخت نمی کنند.

    نباید در خصوص فرصت های شغلی که در مناطق روستایی از طریق بوم گردی ایجاد می شود، اغراق گردد. لزومی برای اغراق نیست، چرا که این امر خطری پدید نمی آورد. گرچه اغلب موارد از پول های هنگفت حاصل فعالیت گردشگری صحبت می شود، این در حالی است که بوم گردی منفعت اقتصادی قابل توجهی برای تمامی مردم پدید نمی آورد. اگر واقع بین باشیم بوم گردی و تعداد شغلی که بوم گردی ایجاد می کند، بستگی به شهرت منطقه حفاظت شده دارد، اما به طور قطع این منطقه قادر نخواهد بود به طور دایم برای صدها نفر کسب درآمد کند.

    افزون بر این اکثر مشاغل بوم گردی پاره وقت و فصلی است و فقط بعنوان درآمد مکمل در کنار سایر منابع درآمدی در نظر گرفته می شود. به طور کلی، اشتغال زایی بوم گردی در بیشتر جوامع محلی با محدودیت هایی همراه است.

    دغدغه ی دیگری که در مورد اشتغال از طریق بوم گردی اهمیت پیدا می کند، مربوط به ماهیت مشاغل است. برای مثال تنها چند نفر می توانند مدیر یا مالک باشند. گردشگری همیشه مشاغل خدماتی زیادی ایجاد می کند. چرا که این صنعت بر پایه نیروی ارزشمند انسانی استوار است. اگر برای افراد جامعه، سطح بالاتری از اشتغال صورت نگیرد، ممکن است مردم، بوم گردی را پس بزنند. اگر گردشگری برای افراد بومی منطقه صرفا مشاغل سطح پایین ایجاد کند یا اینکه برای آنها فرصت رشد و ترقی پدید نیاورد، میزان مطلوبیت گردشگری برای آنها اندک خواهد بود، به ویژه اگر در پرداخت ها، بین زن و مرد عدالت اجرا نشود، مانند اینکه به مردان شغل های مدیریتی و راهنمایی گردشگران داده شود و به آنها پول بیشتری پرداخت شود و فعالیت های زنان به شستشوی لباس ها، تمیز کردن و آشپزی محدود شودو دستمزد کمتری نیز به آنها پرداخت شود.

    نیاز به آموزش، مانع دیگر بخش اشتغال زایی از طریق بوم گردی است. برای بسیاری از ساکنین، اشتغال جدید یک تغییر وضعیت حرفه ای و شخصی است. شاید تغییر شغل قطع کنندگان درختان دیروز، به گشت بران و راهنمایان امروزی تنها بر روی کاغذ، خوب به نظر برسد و نتیجه آن حفاظت از درختانی باشد که این افراد قبلا آن را قطع می کردند و البته این تغییر بسیار دشوار است. اما این دگرگونی و تغییر مسیر یک تعهد سنگین بهمراه دارد. کسانیکه به این مشاغل گمارده می شوند، نیاز به آموزش واطلاعات همه جانبه در مورد مدیریت بوم گردی دارند. 

    0 فهرستی جامع از تاریخ شهرهای گیلان ( جغرافیای تاریخی گیلان) قسمت دوم

    در قسمت اول این نوشته با هم مرور کوتاهی داشتیم بر جغرافیای تاریخی استان گیلان، در این نوشته می خواهیم با هم مروری داشته باشیم بر جغرافیای تاریخی و سیاسی هر یک از شهرهای بزرگ استان گیلان، ضمن اینکه همچنان از شما خواننده گرامی زیتونت می خواهیم ما را در تکمیل کردن این نوشته یاری کنید.

    جغرافیای تاریخی شهر رشت: 

    به نوشته برخی از محققان، شهر رشت در پیش از اسلام و دست کم در دوره ساسانیان وجود داشته است. در زمانیکه حکومت ساسانی رو به فروپاشی می رفت، حکمرانی مستقل این دیار را گیلانشاه می نامیدند. پس از غلبه اعراب بر ایران، اولین بار نامی از رشت به میان آمد، سال 61 هجری قمری بود. اما از این تاریخ تا زمان صفویه در کتاب های تاریخی نامی از رشت دیده نمی شود. بعدها در شرح وقایع دوره شاه اسماعیل صفوی از این شهر یاد شده است.

    در زمان صفویه و به ویژه در زمان شاه اسماعیل صفوی، سرزمین گیلان به دو بخش بیه پس به مرکزیت رشت و بیه پیش به مرکزیت لاهیجان تقسیم می شد.

    حکومت بیه پیش از 943 هجری قمری به خان احمد گیلانی رسید و شاه طهماسب اول صفوی، حکومت بیه پس را نیز به او سپرد. بعدها در سال 1045 هجری قمری شهر رشت به دست استنکو رازین دریانورد شورشی و مشهور روسی غارت شد. در سال 1722 میلادی نیز سپاهیان پتر کبیر، رشت را تسخیر کردند.

    اشغال گران روسی تا سال 1734 میلادی رشت و گیلان را در تصرف خود داشتند. سپس روس های بلشویک در جریان تعقیب سفیدها (هواداران تزار) رشت را به تصرف خود درآورند.

    این شهر در قدیم تنها راه بازرگانی ایران از طریق بندرانزلی به اروپا بود. رشت در طول تاریخ خود وقایع اسف انگیزی را از سر گذرانده است. طاعون در سال 1246 هجری قمری در حدود شش هزار نفر را از پای درآورد.

     

    جغرافیای تاریخی بندرانزلی:

    قدیمی ترین زمانی که در متن تاریخی از انزلی یاد شده، سال 863 هجری قمری است که در آن زمان ی ک دهکده کوچک بوده است. از اوایل دوره صفویه این ناحیه مورد توجه روس ها، انگلیسی ها و دولت مرکزی ایران که پایتختش در آن زمان قزوین بود، قرار گرفت. انگلیسی ها در تجارت ابریشم گیلان با دایر کردن شرکت های تجارتی در مسکو، راه رشت-انزلی-بادکوبه به اروپا را رونق بخشیدند و انزلی به عنوان دروازه اروپا معروف شد.

    از این زمان به بعد انزلی به تدریج به صورت توقف گاهی برای کشتی های تجاری و پلی میان رشت و اروپا قرار گرفت و به روز به روز بر رونق آن افزوده شد.

    با روی کار آمدن پهلوی اول و توجه وی به بندرانزلی، این بندر بازسازی و اسکله های جدیدی در انزلی و غازیان ساخته شد و به اداره بندر و کشتی رانی تجهیز گردید. در حال حاضر بندرانزلی یکی از زیباترین شهرهای گیلان و مجهزترین بندر کرانه های دریای کاسپین است که سالانه هزاران تن کالا توسط کشتی، از آن خارج یا به آن داخل می شود.

    میدان شهرداری رشت

     

    جغرافیای تاریخی شهر لاهیجان:

    بنای شهر لاهیجان به (لاهیج بن سام بن نوح) نسبت داده می شود. این شهر در گذشته دارالاماره یا دارالامان و سپس لاهیجان المبارک خوانده می شد. لاهیجان در سال 705 هجری قمری به دست اولیجاتو فتح شد و امیر تیمور به آن لشگر کشید. پس از تیمور، سید امیربیک و اعقاب وی، از سادات کیایی بر شهر لاهیجان حکومت کردند. 

    شاه عباس اول نیز پس از شکست خان احمد وارد شهر لاهیجان شد. پس از سقوط حکمرانان کیایی، حاکمان صفوی در این شهر حکومت کردند. از حوادث ناگوار و مهم در شهر لاهیجان طاعون سال 703 هجری قمری، آتش سوزی سال 850 هجری قمری و اشغال آن توسط روس ها در سال 1725 میلادی است. در سال 1230 هجری قمری لاهیجان دچار زلزله شد. لاهیجان یکی از مراکز اصلی جنبش جنگلی ها بود و در حال حاضر لاهیجان یکی از شهرهای زیبای استان گیلان با امکانات فراوان گردشگری است.

     

    لینک مرتبط: {خانه های روستایی، کلبه های چوبی و اقامتگاه های لاهیجان را آنلاین رزرو کنید}

     

    جغرافیای تاریخی شهر لنگرود:

    نام لنگرود برای نخستین بار در سال 512 هجری قمری در متن های تاریخی ذکر شده است. این سال مصادف با مرگ سلطان محمد پسر شاه آلب ارسلان است که منجر به آزادی فرامرز بن مرادشاه از زندان اصفهان شد. وی به همراه علاءالدوله علی، شاه مازندران از اصفهان به طبرستان و از آنجا به لنگرود رفت. در روزگار سلجوقیان، سادات کیا بر لنگرود حاکم بودند.

    در دوره صفویان و خصوصا در دوره سلطنت شاه عباس اول، شهر لنگرود مرکز حوادث مهمی بوده است. فرار احمدخان حاکم لاهیجان از لنگرود و دستگیری اعضای خانواده وی توسط کیافریدون حاکم گیلان و تحویل آن به شاه عباس، از جمله رویدادهای مهم این دوره شهر است.

    نادر برای سرکوب تاتارهای شرق مازندران و توسعه تجارت و دست یابی به دریا لنگرود را برای ایجاد پایگاه دریایی و کارخانه کشتی سازی انتخاب کرد و در توسعه آن کوشید. این شهر امروزه یکی از مناطق مهم استان گیلان است و در میان شهرهای شرق گیلان از موقعیت تفرجگاهی جالب توجهی برخوردار است.

     

    لینک مرتبط: {خانه های روستایی، کلبه های چوبی و اقامتگاه های لنگرود را آنلاین رزرو کنید}

     

    جغرافیای تاریخی شهر رودبار:

    با آن که پیشینه تاریخی و تمدن رودبار و نواحی پیرامون آن، به دو هزار سال پیش از میلاد مسیح می رسد، در متن های تاریخی کمتر به نام این شهر اشاره شده است. پس از اسلام طایفه هایی از شام وحلب به رودبار مهاجرت کردند و در آن ساکن شدند. بعدها در زمان نادرشاه افشار، گروهی از کردهای قوچان و نواحی شمال خراسان نیز ناگزیر از سکونت در این شهر شدند.

    رودبار منطقه ای کوهستانی است و مرتفع ترین شهرستان استان گیلان به شمار می آید. رودبار را می توان دروازه ورودی گیلان از مرکز کشور دانست. کوه های بسیار زیبای این ناحیه، به صورت رشته های موازی با دره های جالب توجه، فضاهای طبیعی دلنشینی را بوجود آورده اند. زمین لرزه 31 خرداد سال 1369 این شهر را ویران کرد و امروزه علیرغم بازسازی های فراوان، هنوز رونق پیشین را بازنیافته است.

     

    لینک مرتبط: {خانه های روستایی، کلبه های چوبی و اقامتگاه های رودبار را آنلاین رزرو کنید}

     

     جغرافیای تاریخی شهر تالش:

    تالش و تالیش را به عربی طبلستان می گویند. هشتپر مرکز این شهرستان وسیع است که در گذشته شفارود و پس از آن، کرگان رود نام داشت. تا زمان افشاریه بخش جنوبی شهرستان تالش تابع حکومت گسکر بود و بخش های میانی آن اسپهبد تا آستارا تحت فرمان حکومت ناو و طول قرار داشت و بخش شمالی آن را گشتاسفی یا گشتاسبی می خواندند و مرکز حکومتی آن لنکران بود. پس از انعقاد عهدنامه های گلستان و ترکمان چای، تالش گشتاسبی از ایران جدا شد. تالش اسپهبد و تالش گسکر که عمدتا تحت سلطه خوانین نمین اردبیل بود، به دو قسمت شد. قسمت شمالی آن در محدوده شهرستان آستارا، تا سال 1342 شمسی، تابع اردبیل باقی ماند و قسمت جنوبی آن به پنج بلوک یا خان نشین به نام های کرگان رود، اسالم، تالش دولاب (رضوانشهر)، شاندرمن و ماسال تقسیم و خمسه طوالش نامیده شد.

    تالش در یک منطقه زیبای جنگلی قرار دارد و مرکز آن هشتپر است.

    جاذبه های گردشگری تالش

     

     

    لینک مرتبط: {خانه های روستایی، کلبه های چوبی و اقامتگاه های تالش را آنلاین رزرو کنید}

     

     

    جغرافیای تاریخی شهر آستانه اشرفیه:

    آستانه اشرفیه یکی از شهرهای مهم مذهبی و زیارتی گیلان است. وجود آرامگاه سید جلال الدین اشرف در این شهر اهمیت آن را دو چندان کرده است. این شهر در گذشته کوچان نامیده می شد. در حال حاضر آستانه اشرفیه از قطب های کشاورزی استان گیلان است.

     

    جغرافیای تاریخی شهر رودسر:

    شهرستان رودسر در زمان های قدیم به بخشی از رانکوه در شرقی ترین ناحیه گیلان تعلق داشت. این منطقه از شمال به دریای مازندران، از جنوب به رودبار (عمارلو) و از غرب به دیلمان و لاهیجان محدود می شود. قدیمی ترین نام رودسر که از متن های تاریخی به دست آمده کوتُم است که شهر کوچکی در رانکوه بوده است.

    پس از آن شهرستان رودسر هوسم نام گرفت و آن چنان که در متون تاریخی آمده است، در سال 375 هجری قمری بازاری نیکو مسجد جامعی بزرگ داشتند. بعدها این شهر به دلایل نامعلومی روبه خرابی نهاد و در اواخر قرن نهم هجری قمری به رودسر ( شهری که میان دو رود واقع است) تغییر نام داد. رودسر امروزی یکی از زیباترین شهرهای گیلان است.

     

     جغرافیای تاریخی شهر صومعه سرا:

    در متن های تاریخی و جغرافیایی از منطقه ای به نام صومعه سرا سخنی به میان نیامده است. تنها در دو رباعی منسوب به سید شرفشاه عارف قرن هفتم هجری قمری، از صومعه سرا نام برده شده است.

    منطقه صومعه سرا مشتمل بر دو مرکز عمده امیرنشین تولم و گسکر بود که در متن های تاریخی، بارها به این دو نام اشاره شده است. در اواخر قرن سیزدهم هجری قمری، نیز کسما که مرکز مبارزات جنگلیان بود، اعتبار خاصی داشت.

    برخی از متن ها، نام صومعه سرا را برگرفته از نام عارف بزرگ قرن چهارم و پنجم هجری شیخ عبدالله صومعی می دانند که مریدان بسیار داشت و صومعه های متعددی به برکت وجود او در گوشه و کنار این شهر برپا شده بود.

    طبق گفته حمدلله مستوفی، گسکر از اقلیم چهارم بوده و در عهد امارت امیر دیباج ( 700 ه ق) تحت فرمان شرف الدوله، خواهرزاده امیر دیباج بوده است.

    در حدود سال 974 ه ق شاه طهماسب به والی لاهیجان دستور داد که گسکر را به فرمانروای قانونی آن واگذار کند. احمدخان از این دستور سرباز زد و در نتیجه هجوم سپاه شاه طهماسب، حاکم گسکر به نام سپهسالار سعید کشته شد و حکومت گسکر به امیر ساسان بزرگ سپرده شد. به روایت جهانگردانی که از گسکرات دیدن کرده اند، این شهر در سال 1159 هجری ویرانه بوده است.

    در زمان آقا محمدخان قاجار، این ناحیه خارج از مناطق حکمرانی شاه قاجار بود، ولی در زمان فتحعلی شاه تحت حکومت شاه شناخته شد. به شرط آن که حاکم آن را مردم منطقه انتخاب کنند. در این دوره از وسعت گسکر کاسته شد و این ناحیه به وسعت کنونی خود رسید.

    شهرستان صومعه سرا در حال حاضر یکی از مناطق رشد یافته اقتصادی و مهاجرپذیر استان گیلان است و از جاذبه های طبیعی جالب توجهی برخوردار می باشد.

     

    جغرافیای تاریخی شهر فومن:

    براساس متون تاریخی، فومن در دوران اسلامی به عنوان مرکز بخش بیه پس (بخش غربی گیلان) شناخته می شد که در دوران صفویه این مرکزیت به شهر رشت انتقال یافت. فرمانروایان این منطقه را عمدتا از خانواده آل اسحاق می دانند که نسب خود را به خاندان های باستانی ایران از جمله به اشکانیان می رسانیدند. در زمان امیر دیباج فومن به تصرف مغولان درآمد.

    سادات آل کیا در سال 766 هجری قمری از مازندران به گیلان آمدند. در این زمان حکمران فومن امیردیباج فومنی بود که به کمک امیرهای محلی دیگر با نیروهای آل کیا به نبرد پراخت. نبرد میان آل کیا، آل اسحاق و متحدانش سال ها ادامه یافت و سید علی که مدعی امامت بود، در سال 791 هجری قمری در یک پیکار خونین در نزدیکی رشت به قتل رسید. 

    از معروف ترین چهره های خاندان اسحاقیه فومن در دوران صفویه، امیرحسام الدین فرزند امیر دیباج است که بین سال های 907 تا 921 هجری قمری در زمان شاه اسماعیل، بر این منطقه حکمرانی می کرد.

    شاه اسماعیل صفوی برای فرمانروایی بر سراسر گیلان، در صدد مقابله با امیرحسام الدین برآمد. پس از قدرت یافتن صفویه و تصمیم شاه عباس به برچیدن حکومت های محلی، خان احمد (آخرین فرمانروای لاهیجان از دودمان آل کیا) و محمد امین خان (آخرین فرمانروای فومن از دودمان آل اسحاق) نیز از سپاه قزلباش شکست خوردند و سرتاسر گیلان زیر فرمان حکومت صفویه درآمد. قیام جنگلی ها از تولم آغاز گردید و فومن، پناهگاه مهم میهن پرستان و آزادی خواهان شد.

    در حال حاضر شهرستان فومن از مناطق زیبا و آباد استان گیلان و یکی از شهرهای مهم گردشگری استان گیلان است.

     

     

    لینک مرتبط: {خانه های روستایی، کلبه های چوبی و اقامتگاه های فومن را آنلاین رزرو کنید}

     

     

     جغرافیای تاریخی شهر شفت:

    شفت پیشینه تاریخی و تمدنی کهنی دارد و از نواحی بسیار قدیمی گیلان به شمار می آید که در متن های مختلف تاریخی، بارها از آن نام برده شده است. مرکز شفت در گذشته گوراب شفت خوانده می شد که در نزدیکی نصیرمحله امروزی قرار داشت و آثاری از آن به جای مانده است.

     

    لینک مرتبط: {خانه های روستایی، کلبه های چوبی و اقامتگاه های شفت را آنلاین رزرو کنید}

     

    جغرافیای تاریخی شهر آستارا:

     

    آستارا واژه ای تالشی است که تالشی ها آن را هسته یا آهسته رو تلفظ می کنند. از زمان صفویه تا قاجاریه، نام آستارا تنها به منطقه ای میان انزلی و رود ارس که بخشی از آن در حال حاضر جزو جمهوری آذربایجان است، اطلاق می شد.

    در محل کنونی آستارا، دهی به نام دهنه کنار وجود داشته که از زمان قاجاریه به بعد، سبب صدور کالا و رفت و آمد تجار توسعه یافت و سبب گردید تا تمدن جدید اروپا، زودتر به این شهرستان راه پیدا کند. به طوری که همزمان با تاسیس دارالفنون در تهران، در آستارا نیز مدرسه ای به نام مدرسه صادقیه افتتاح گردید و در سال 1300 شمسی نیز یک مدرسه دخترانه و همچنین یک کتابخانه و قرائت خانه در آن دایر شد. در دوره معاصر نیز، پس از گسترش روابط دولت های ایران و اتحاد جماهیر شوروی و سپس جمهوری های تازه استقلال یافته همانند جمهوری آذربایجان و گرجستان، آستارا اهمیت بیشتری یافت.

     

    جغرافیای تاریخی شهر املش:

    شهرستان املش که در دامنه های شمالی کوه های البرز قرار دارد، تا چندی پیش از بخش های تابعه شهرستان رودسر بود و امروزه به شهرستان مستقلی تبدیل شده است. این شهرستان از شمال و شمال غرب به شهرستان های لنگرود و رودسر، از جنوب به ارتفاعات البرز، از غرب به سیاهکل محدود است و رودخانه شلمان رود از کنار آن می گذرد.

     

    جغرافیای تاریخی شهر رضوان شهر:

    این شهرستان در سر راه بندرانزلی به هشتپر واقع شده و در گذشته از بخش های تابعه شهرستان تالش بود. شهرستان رضوان شهر که در قدیم به رضوان ده معروف بود، از شمال و شمال غرب به دریای خزر و پره سر، از غرب به کوه های تالش و از جنوب به شاندرمن و ماسال محدود می شود.

     

    جغرافیای تاریخی شهر سیاهکل:

    شهرستان سیاهکل، در جنوب غربی لاهیجان و در یک منطقه کوهپایه ای- جنگلی واقع شده است. سیاهکل که در گذشته از بخش های تابع شهرستان لاهیجان بود، اکنون شهرستانی متشکل از دو بخش مرکزی و دیلمان است. بخش دیلمان، ناحیه ای کوهستانی است و در جنوب سیاهکل قرار دارد. 

     

    جغرافیای تاریخی شهر ماسال:

    این شهرستان در جنوب رضوان شهر واقع است و در گذشته از بخش های تابع شهرستان تالش به شمار می رفت. شهرستان ماسال شامل دو بخش مرکزی و شاندرمن است و آب و هوای آن در نواحی کوهپایه ای، معتدل مایل به گرم و مرطوب است.

    شهرستان تالش و گردشگری تالش

     

    هر هفته تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان، خانه های روستایی را برای اقامت انتخاب می کنند. شما نیز می توانید با کلیک بر روی تصویر زیر خانه های روستایی گیلان را بصورت آنلاین رزرو کنید و اقامتی خاطره انگیز را تجربه کنید.

    رزرو آنلاین خانه و اقامتگاه های روستایی گیلان

    0 فهرستی جامع از تاریخ شهرهای گیلان ( جغرافیای تاریخی گیلان) قسمت اول

    تاریخ گیلان تا شش قرن پیش از میلاد، یعنی تا زمانی که تاریخ نگاران یونان، گوشه هایی از تاریخ ایران را روشن کرده اند، تاریک و مبهم است و تنها با تکیه بر پاره ای اشاره ها، گمانه ها و کاوش های باستان شناختی می توان گوشه هایی از تاریخ این منطقه را روشن کرد.

    کاوش های باستان شناختی نشان میدهد، آثار به دست آمده از سرزمین های سواحل جنوب دریای کاسپین به دوره پیش از آخرین یخبندان (بین 50 تا 150 هزار سال پیش) تعلق دارند.

    با مهاجرت آریایی ها و دیگر قوم ها به این سرزمین، از آمیزش مهاجران و ساکنان بومی منطقه، اقوام جدیدی پدید آمدند که در این میان دو قوم «گیل» و «دیلم» اکثریت داشتند.

    از همان آغاز، فرمانروایان این دو قوم آزادی کامل داشتند و هیچ گاه در برابر بیگانگان و یا در مقابل حاکمان دیگر تسلیم نشدند و حتی به اطاعت دولت ماد نیز درنیامدند.

    در قرن ششم پیش از میلاد، گیلانیان با کوروش هخامنشی متحد شدند و دولت ماد را سرنگون کردند. گیلانیان در جریان محاصره و تسخیر بابل، به یاری کوروش شتافتند.

    در زمان ساسانیان، گیلان تا اندازه ای استقلال خود را از دست داد و اردشیر بابکان بر این قوم پیروز شد. او به یاری ارتشی مرکب بر 300 هزار مرد جنگی و نزدیک به 10 هزار سوار، گیلان را تسخیر کرد. این ارتش به زودی از هم پاشید و کارایی خود را از دست داد. در اواخر پادشاهی قباد که هرج و مرج در ایران پدید آمده بود، گیل ها بنای سرکشی و تعرض به همسایگان را گذاشتند. خسرو انوشیروان در آغاز سلطنت خود ارتشی بزرگ به گیلان فرستاد و گیلانیان را ناگزیر کرد به درگاه کسرا به عذرخواهی بروند. انوشیروان نیز آن ها را بخشید و در دوران ساسانیان، گیلان همچنان زیر فرمان شاهان ساسانی باقی ماند.

    پس از پیروزی عرب های مسلمان بر ایرانیان، گیلان به محل امن علویان تبدیل شد. دیلمیان نیز که در مخالفت با خلفای عباسی در حدود دو قرن در کوهستان ها پناه گرفته بودند به مرور با علویان متحد شدند. نخستین علوی که به دیلم پناه برد، یحیی بن عبدالله از نوادگان امام حسن بود. پس از وی انبوهی از علویان به آن جا راه یافتند. 

    در حدود سال 290 هجری قمری، مردم گیلان و دیلم کم کم به مذهب علویان روی آوردند و در گسترش آن کوشیدند. از سال 290 هجری قمری در تاریخ ایران، سلسله هایی با منشا گیلانی و دیلمی پدید آمدند و دایره نفوذ خود را حتی تا مدینه و مکه گستردند.

    یکی از مهمترین این سلسله ها آل بویه بود که حتی به بغداد، مرکز خلفای عباسی نیز لشگر کشید و خیلفه عباسی را شکست داد. از این تاریخ به بعد کم کم دست خلفای عباسی از ایران کوتاه شد.

    از قرن سوم هجری قمری تا زمان حمله مغولان فرقه های مختلف اسلامی، از جمله اسماعیلیه در این ناحیه نفوذ داشتند. فاتحان مغول در قرن هفتم هجری قمری ارتشی بزرگ را برای تصرف ایران فرستادند، اما بدلیل راه های سخت گیلان تا اوایل سده هشتم هجری قمری بر این بخش از ایران دست نیافتند. سرانجام اولجایتو موفق شد این سرزمین را به تصرف خود درآورد. ولی نتوانست برای مدت دارازی آن را در اختیار داشته باشد.

    گیلانیان در به قدرت رسیدن صفویان نقش مهمی ایفا کردند. در سال 900 هجری قمری، شیخ زادگان اردبیلی از اولاد شیخی صفی، سلطان حمید و فرزندش را پذیرفتند. مردم گیلان از مریدان خانقاه اردبیل بودند، به شایستگی از شیخ زادگان اردبیلی پذیرایی کردند. در زمان سلطنت شاه عباس اول، گیلان استقلال خود را از دست داد.

     

    نادرشاه افشار که علاقه ای وافر به افزایش قدرت نیروی دریایی ایران داشت، چندین کارگاه کشتی سازی در این استان، به ویژه در لنگرود تاسیس کرد. پیش از روی کار آمدن نادر، روس ها نخستین حملات خود را به ایران آغاز کرده بودند. در سال 1701 هجری قمری شماری از قزاق های دُن که قبلا رشت را غارت کرده بودند، به قصد غارت گیلان با چند کشتی به ساحل گیلان حمله کردند و در برخی از مناطق دست به چپاول زدند. در سال 1136 هجری قمری، قوای روسیه به دستور پیتر کبیر به گیلان حمله برد و رشت را تا سال 1145 هجری قمری در اشغال خود نگه داشت. در آن تاریخ عهدنامه ای میان ایران و روسیه بسته شد که براساس آن، نواحی جنوبی رودخانه کورا به ایران بازپس داده شد.

     

    هر هفته تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان، خانه های روستایی گیلان را بصورت آنلاین از طریق زیتونت رزرو میکنند و تجربه ای جدید از گردشگری روستایی دارند.

    شما نیز می توانید از طریق لینک زیر ( بر روی تصویر کلیک کنید) خانه روستایی مورد نظر خودتان را رزرو نمایید

    خانه های روستایی گیلان را رزرو کنید