بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو
    خبرخوان

    وبلاگ

    اکوتوریسم پایدار و اصول زیربنایی در اکوتوریسم پایدار
    0 اکوتوریسم پایدار و اصول زیربنایی در اکوتوریسم پایدار

    یکی از هدف های بزرگ ما در زیتونت، ضمن معرفی مناطق بکر و روستاهای زیبای گیلان، تولید محتوایی است که کمک کند تا گردشران و طبیعت دوستان استان گیلان، به نقش پراهمیت خود در توسعه پایدار و حفاظت از محیط زیست واقف باشند و اهتمام ورزند.

    در نوشته های قبلی زیتونت با بوم گردی و طبیعت گردی و انواع گردشگری آشنا شدیم، لطفا قبل از مطالعه این مقاله، مطالبی که در گذشته و در مورد بوم گردی منتشر کرده ایم را مطالعه بفرمایید.

    اقامتگاه بومگردی یعنی چه؟ بومگردی و اقامتگاه بومگردی را بهتر بشناسیم

    تعاریفی دقیق از بوم گردی و چالش های توسعه بومگردی در ایران (قسمت دوم)

    اصطلاحات مرتبط با بوم گردی را مرور کنیم (تعاریفی دقیق از طبیعت گردی، گردشگری پایدار، گردشگری سبز)

    منافعی که بوم گردی برای محیط زیست دارد

    مشارکت کنندگان اصلی در بخش بوم گردی (مدیران مناطق حفاظت شده، جوامع محلی، مقامات دولتی)

    گردشگری طبیعت گرا چیست و انواع گردشگری طبیعت گرا را بشناسیم

    و مطلب بسیار مرتبط با این مقاله که خواهش می کنیم لطفا چند دقیقه زمان بگذارید و آن را بخوانید

    اکوتوریسم چیست، تعاریفی از اکوتوریسم، سابقه اکوتوریسم و اهمیت آن

    گردشگریی که از نظر اکولوژیکی پایدار باشد یعنی به نیازهای فعلی اکوتوریست ها پاسخ دهد و به حفظ و بسط فرصت های اکوتوریستی برای آینده بپردازد و به جای صدمه زدن به اکولوژی در جهت پایداری آن تلاش ورزد، اکوتوریسم پایدار خوانده می شود.

    اکولوژی چیست؟

    اکولوژی یا بوم شناسی بررسی روابط متقابل موجودات زنده و محیط زیست آنان است. با این تعریف مختصر می توان ادعا کرد که همه ما بدون اینکه خودمان بدانیم بوم شناس یا اکولوژیست (ecologist) هستیم. یک کوهنورد بهنگام  کوهنوردی وقتی به  بررسی اتفاقاتی (پرواز یک پرنده، شکفتن گلها،و…..) که در کوه بوقوع می پیوندد توجه می نماید. یک کشاورز معمولی یا یک باغدار وقتی رشد و نمو گیاهی که کاشته است را زیر نظر دارد کاری اکولوژیکی انجام می دهند.

    اصولا ارزش منابع موجود در طبیعت را از دو منظر می توان بررسی کرد:

    1) از منظر انسان به عنوان اشرف مخلوقات

    2) از منظر کلیه موجودات در جهان 

    در دیدگاه اول منابع طبیعی زمانی ارزش دارند که بتوانند مورد استفاده بشر قرار بگیرند. در این نگرش ارزش های اجتماعی بالاتر از ارزش های اکولوژیکی قرار می گیرند و بر بهره گیری از محیط، بیش از حفظ کیفیت محیط توجه می شود. 

    در دیدگاه دوم کل موجودات مد نظر قرار می گیرند و بر حفظ نظم طبیعت تاکید می شود. برخی از اکولوژیست ها بر این باورند که به طبیعت نباید صرفا به عنوان ابزاری که نیازهای بشری را ارضا می کند، نگاه کرد.

    بلکه باید طبیعت را به عنوان موجودیتی دانست که ارزش ذاتی دارد و باید آن را به عنوان یک هدف و نه یک ابزار تلقی کرد. ارزش ابزاری در تقابل با دیدگاه کل گرا و سیستمی قرار می گیرد و دید سیستمی با مفهوم اکولوژیکی طبیعت همخوانی دارد. براساس همین دیدگاه است که توجه به محیط زیست و حفظ کیفیت آن ضرورت می یابد.

    {در مورد تفکر سیستمی شما می توانید دروس مطرح شده در سایت متمم را مطالعه نمایید}

    زمانی که اکوتوریست به عنوان یک عامل خارجی وارد طبیعت می شود، رابطه طبیعی بین پدیده ها تغییر می کند. به نظر یکی از نویسندگان، نوعی تناقض در واژه اکوتوریسم وجود دارد، زیرا دو واژه اکولوژی و گردشگری با هم سازگاری و همخوانی ندارد. البته این دیدگاه بسیار بدبینانه است. انسان نیز یکی از اجزای محیط زیست است و چنانچه به طور سنجیده و حساب شده با سایر عوامل تشکیل دهنده محیط طبیعی به تعامل بپردازد، نقش مخرب نخواهد داشت.

    اگر انسان، بیش از اندازه از طبیعت و فراتر از توان جذب و قدرت بازسازی طبیعت برآن تحمیل نکند، مشکلی پیش نخواهد آمد. اگر انسان نقش تخریبی اش را به نقش سازنده، محافظتی و حمایتی تبدیل کند، زمینه را برای تحقق هدف های اکوتوریسم پایدار فراهم خواهد کرد.

    همه ما علاقه مندان به محیط زیست در مورد اهمیت جنگل های هیرکانی خوانده ایم، اما متاسفانه آمار ناامید کننده ای از این جنگل ها وجود دارد که از آسیب زدن به این جنگل ها خبر می دهد. 

    این مطلب را در مورد جنگل های هیرکانی بخوانید. در روستاهای بالابراگور و فرارود، زیلکی رود  پروژه ای مشترک با آلمانی ها برای حفظ و حفاظت از این جنگل ها شروع شده است.

    اکوتوریسم پایدار در گردشگری روستایی گیلان

     

    در اکوتوریسم پایدار انگیزه اصلی مسافرت به طبیعت، دیدار از جذابیت های طبیعی یک منطقه شامل ویژگی های فیزیکی و فرهنگ بومی است و اکوتوریست پس از مشاهده جذابیت ها بدون اینکه خللی در آنها وارد آورد و به تخریب آن ها بپردازد، محل را ترک می کند.

    به این ترتیب ضمن شناخت فرهنگ، سوابق تاریخی و نمودهای طبیعی منطقه، شان و جایگاه اکوسیستم را حفظ کرده، فرصت های اقتصادی و درآمدزایی را برای مردم محلی ایجاد می کند.

    در اکوتوریسم پایدار، برای حفظ و حمایت جدی از جذابیت ها و زیبایی های طبیعی، منابع مالی و اعتبارات مورد نیاز فراهم می شود. به این ترتیب می توان گفت که اکوتوریسم پایدار آنتی تزی برای گردشگریی است که صرفا به منافع کوتاه مدت می اندیشد.

    در اکوتوریسم پایدار، استمرار منافع بلندمدت مطرح است و در این رابطه، اکوتوریست کسی است که درصدد کسب تجربه صحیح و معتبر از طریق چالش های فکری و فیزیکی است و حاضر است سختی ها و ناراحتی های سفر را برای اکتساب تجربه و آگاهی تحمل کند.

    اکوتوریسم پایدار یک رویکرد مدیریتی است که با توجه به هدف های ارزشی، اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی با همکاری و همیاری مسئولان و مردم جامعه از طریق وضع قوانین و مقررات مناسب و اعمال موثر آنها به طور مستقیم و غیر مستقیم به حفظ طبیعت بیانجامد.

    اصول زیربنایی در اکوتوریسم پایدار:

     اکوتوریسم باید با محیط زیست سازگار باشد و به تخریب منابع طبیعی و کاهش آنها منجر نشود. با آموزش و یادگیری برای کلیه طرف های دخیل اعم از مردم محلی، اکوتوریست ها، مسئولان دولتی، متصدیان صنعت گردشگری و ... همراه باشد و منافع بلند مدت جامعه محلی را از طریق محافظت مستمر از منابع طبیعی تامین کند.

    در اکوتوریسم پایدار علاوه بر محافظت از محیط زیست و تحقق هدف های اجتماعی و اقتصادی، به مسائل ارزشی و اخلاقیات نیز توجه می شود.

    الگوی اکوسیستم پایدار:

    سدلر یکی از اولین افرادی بود که در سال 1990 الگوی اکوتوریسم پایدار را ارائه کرد. او به سه دسته هدف های اساسی در الگوی اکوتوریسم پایدار خود اشاره کرده است.

    هدف های اجتماعی: تامین مزایای اجتماعی، مشارکت در برنامه ریزی، آموزش و اشتغال 

    هدف های اقتصادی: مزایای اقتصادی برای جامعه محلی

    هدف های محیط زیستی: کمک به حفظ منابع طبیعی، اجتناب از تخریب منابع، مدیریت عرضه، پذیرش ارزش منابع

     

    هر روزه تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان، خانه های روستایی زیتونت را آنلاین اجاره روزانه می کنند و از گردشگری روستایی و بوم گردی خود لذت می برند، شما نیز می توانید خانه های روستایی گیلان را از طریق کیلک بر روی تصویر زیر آنلاین رزرو نمایید

    خانه های روستایی گیلان را آنلاین رزرو و اجاره نمایید

     

    اکوتوریسم چیست، تعاریفی از اکوتوریسم، سابقه اکوتوریسم و اهمیت آن
    0 اکوتوریسم چیست، تعاریفی از اکوتوریسم، سابقه اکوتوریسم و اهمیت آن

    ما در زیتونت تاکنون مطالبی را در مورد اکوتوریسم و بوم گردی منتشر کرده ایم. لطفا قبل از مطالعه این مقاله، نوشته های زیر را بخوانید:

     

    اقامتگاه بومگردی یعنی چه؟ بومگردی و اقامتگاه بومگردی را بهتر بشناسیم

    تعاریفی دقیق از بوم گردی و چالش های توسعه بومگردی در ایران 

    اصطلاحات مرتبط با بوم گردی را مرور کنیم (تعاریفی دقیق از طبیعت گردی، گردشگری پایدار، گردشگری سبز)

    منافعی که بوم گردی برای محیط زیست دارد

    مشارکت کنندگان اصلی در بخش بوم گردی (مدیران مناطق حفاظت شده، جوامع محلی، مقامات دولتی)

    برای اکوتوریسم تعاریف متعددی ارائه شده است که در ادامه با هم این تعاریف را مرور خواهیم کرد. 

    ریکلفر:

    بازدید از یک منطقه به منظور مشاهده ی سرزمین، جانوران و گیاهان دست نخورده در آن منطقه

    تیسدل:

    سفر به طبیعت به نحوی که در عین محافظت از اکوسیستم، به شان جوامع محلی نیز احترام گذارده شود. در این تعریف، علاوه بر منابع طبیعی، به ارزش های مردم در محل نیز توجه شده است و ضرورت ایجاد توازن بین منابع طبیعی، گردشگری، جامعه محلی و توریست ها مورد توجه قرار گرفته است. 

    هکتور سبالوس یکی از اولین کسانی است که در دهه 1980 برای اکوتوریسم تعریف مشخصی ارائه کرده است: اکوتوریسم یعنی مسافرت به نواحی طبیعی تقریبا دست نخورده با هدف یادگیری، تحسین و استفاده از مناظر طبیعی، حیات وحش و همچنین نمودهای فرهنگی گذشته و حال مردم بومی.

    شورای مشورتی محیط زیست کانادا نیز برای اکوتوریسم تعریف زیر را ارائه کرده است: 

    اکوتوریسم را تجربه مسافرت به طبیعت می داند که به محافظت از اکوسیستم کمک می کند و در عین حال شان جامعه میزبان را نیز حفظ می نمایند. 

    فنل می گوید: گردشگری طبیعت گرا که با آموزش و آگاهی درباره محیط زیست طبیعی توام است و به گونه ای مدیریت می شود که از نظر اکولوژیکی پایدار باشد.

    لیرمن ودارست در مورد اکوتوریسم تعریف زیر را ارائه داده است:

    اکوتوریسم، ترکیبی از آموزش، ماجرا و تفریح معرفی شده است. 

    اتحادیه بین المللی محافظت از طبیعت (iucn) اکوتوریسم را چنین تعریف کرده است: 

    اکوتوریسم عبارت است از مسافرت مسئولانه به نواحی نسبتا بکری طبیعی به منظور لذت بردن از طبیعت به نحوی که اثرات منفی کمی بر طبیعت دارد و مشارکت اقتصادی،اجتماعی جمعیت بومی را فراهم می آورد.

    تعریف جامعه بین المللی اکوتوریسم (IES) از اکوتوریسم این چنین است: 

    اکوتوریسم عبارت است از مسافرت مسئولانه به نواحی طبیعی که محیط زیست را محافظت و رفاه مردم محلی را تامین می کند.

    با استفاده از تعاریف ذکر شده بالا می خواهیم یکی از تعاریف جامع اکوتوریسم را در ادامه مطرح کنیم:

    اکوتوریسم در گیلان و تعاریف اکوتوریسم

    اکوتوریسم عبارت است از مسافرت مسئولانه و مبتنی بر اصول پایداری به نواحی طبیعی به منظور بهره گیری معنوی و ارضای نیازهای روحی و روانی به گونه ای که با شناخت و کسب آگاهی و احترام به نظام ارزش های مردم محلی توام باشد و به محافظت از نواحی طبیعی و ارتقای رفاه جامعه میزبان کمک کند.

     

     سابقه اکوتوریسم:

    انسان و طبیعت رابطه ای صمیمی و قدیمی دارند. هزاران سال است که انسان ها از مواهب طبیعت بهره مند شده اند و فقط چند دهه است که معدودی از دوراندیشان و آینده نگران به اثرات منفی بهره ستانی های عنان گسیخته انسان ها از طبیعت توجه نشان داده اند.

    حساسیت به مسائل اکولوژیکی در رابطه انسان با طبیعت و توجه به ارتباط بین گردشگری و محیط زیست در دهه 1960 آغاز شده است. هتزر اولین کسی بوده است که در سال 1965 واژه اکوتوریسم را در توصیف رابطه بین توریست ها، محیط زیست و فرهنگ های بومی به کار برده است. هتزر به 4 معیار در گردشگری مسئول اشاره می کند:

    * کمترین اثر بر محیط زیست

    * کمترین اثر بر فرهنگ های بومی و بیشترین احترام برای آنها

    * بیشترین مزایای اقتصادی برای مردم میزبان

    * بیشترین رضایت برای توریست ها

    دولت کانادا در اواسط دهه 1970، سفرهای طبیعی یا اکوتور را در نواحی بکر و طبیعی کانادا آغاز کرد. هدف دولت کانادا از این اقدام جلب توجه توریست ها به رابطه انسان و زمین و ضرورت درک اهمیت برای افراد بشر بوده است.

    اهمیت اکوتوریسم برای جوامع محلی:

    با افزایش آگاهی های مردم از فواید و اثرات مثبت تجربه مستقیم طبیعت، اهمیت اکوتوریسم بیشتر می شود. اکوتوریسم به تنوع زیستی، ارزش اقتصادی می دهد. اکوتوریست هایی که همه ساله به مناطق طبیعی جذاب، کشورهای آفریقایی همانند کنیا مسافرت می کنند، میلیون ها دلار ارز به کشور میزبان وارد کرده و برای بسیاری از مردم محلی اشتغال ایجاد می کنند.

    چنانچه درآمدهای حاصل از اکوتوریسم بدرستی مورد استفاده قرار گیرند، زمینه لازم برای حفظ محیط زیست طبیعی و بسط مناطق حفاظت شده را فراهم می آورند و تحقق هدف های توسعه پایدار تسهیل می گردد.

     

    انواع اکوتوریست:

    برخی از نویسندگان اکوتوریست ها را برحسب تجربه، درجه پویایی و تحرکشان طبقه بندی کرده اند. اما به زیتونت اجازه دهید تا از تقسیم بندی کاسلر برای انواع اکوتوریست ها استفاده کند.

    اکوتوریستهای آزاد:

    افرادی که پویایی و تحرک کافی برای دیدار از نواحی بکر و طبیعی دارند و از انعطاف پذیری بالایی برخوردارند. این تعداد اگرچه تعدادشان زیاد است اما ناشناخته اند.

    اکوتوریستهای سازمان یافته:

    افرادی که از طریق تورهای برنامه ریزی شده به مناطق ویژه سفر می کنند، مانند کسانی که برای دیدار از جذابیت های قطب جنوب به آن منطقه عزیمت می نمایند.
    گروه های علمی و دانشگاهی:

    افرادی که در چهارچوب تحقیقات علمی برای موسسات پژوهشی و دانشگاهی به مناطق طبیعی سفر می کنند و مدت نسبتاً زیادی در مقصد اقامت دارند و بیش از اکوتوریستهای عادی به کشف رازهای طبیعت علاقه نشان می دهند.

    در پایان این مقاله می خواهیم جمله ای را از پیتر دراکر اندیشمند بزرگ مدیریت نقل کنیم. اکوتوریسم درست و نادرست وجود دارد. پیتر دراکر می گوید باید ( بین کار درست) و ( انجام دادن درست کار) تفکیک قایل شویم. 

    در اکوتوریسم باید مشخص گردد که چه کاری درست است و سپس برای درست انجام شدن آن کار برنامه ریزی کرد. در اکوتوریسم کاری درست است که به یکپارچگی، ثبات و زیبایی مجموعه زیستی خدشه ای وارد نشود که در غیر اینصورت کاری غلط و نادرست خواهد بود.

     

     خانه های روستایی گیلان را آنلاین رزرو و اجاره نمایید

    گردشگری طبیعت گرا چیست و انواع گردشگری طبیعت گرا را بشناسیم
    0 گردشگری طبیعت گرا چیست و انواع گردشگری طبیعت گرا را بشناسیم

    گردشگری طبیعت گرا آن دسته از فعالیت های توریستی را شامل می شود که مستقیما با منابع و جذابیت های طبیعی سر و کار دارند. معمولا تعامل بین گردشگری و طبیعت به سه صورت است:

    بستگی کامل به طبیعت

    بستگی نسبی به طبیعت

    بستگی اتفاقی به طبیعت

    در حالت اول جذابیت های توریستی به طور کامل از طبیعت نشات می گیرد و دیدار از طبیعت کانون توجه قرار دارد. در حالت دوم جذابیت های توریستی به طور نسبی به طبیعت متکی هستند و دیدار از طبیعت صرفا بخشی از برنامه وسیعتر را می پوشاند، در حالت سوم جذابیت های توریستی به طور اتفاقی با طبیعت مرتبط می شوند و بازدید از جاذبه های طبیعی ممکن است به طور اتفاقی در برنامه جهانگردان قرار بگیرد.

    گردشگری طبیعت گرا را می توان در شش دسته فرعی طبقه بندی کرد:

    * گردشگری ساحلی

    * گردشگری ماجراجویانه

    * گردشگری مصرفی

    * گردشگری محصور

    * گردشگری سلامتی

    * اکوتوریسم

    در ادامه به توضحات مختصری از هر یک از انواع گردشگری طبیعت گرا خواهیم پرداخت، لطفا تا پایان این مقاله با زیتونت همراه باشید.

    توریسم ساحلی:

    این نوع گردشگری با تفریحی شدن سواحل دریای مدیترانه، حوزه کارائیب، قسمت هایی از اقیانوس آرام و آسیای جنوب شرقی ارتباط نزدیک دارد. 

    در واقع این نوع گردشگری با توسعه ی بی رویه خود موجب پدید آمدن اثرات منفی اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و محیط زیستی در این مناطق شده است. 

    پسماندهای دریای کاسپین

     

    گردشگری ماجراجویانه:

    گردشگری ماجراجویانه نوعی از گردشگری است که تا حدودی با خطر ملازمه دارد و فعالیت فیزیکی و مهارت ویژه ای را می طلبد.

    نمونه های این نوع گردشگری عبارتند از:

    گردشگری ماجراجویانه در ایران

     

    گردشگری مصرفی:

    در کلیه انواع گردشگری، به طور عام، عامل مصرف وجود دارد. ولی گردشگری مصرفی اشاره به فعالیت هایی دارد که به مصرف و آسیب رساندن به منابع طبیعی می انجامد.

    متداولترین نوع گردشگری مصرفی ماهیگیری و شکار است. این نوع گردشگری با انتقادات فراوانی مواجه است. از جمله اینکه کشتن جانوران از نظر محیط زیستی، سبب ایجاد اختلال در توازن اکولوژیکی می شود.

    گردشگری محصور:

    منظور از گردشگری محصور آن از گردشگری است که عاملی از محیط زیست طبیعی را تحت شرایط خاص و کنترل شده نگهداری می کنند و در معرض دید توریست ها قرار می دهند. 

    گردشگری محصور و پارک های ملی

     

     

    در اغلب کشورهای پیشرفته جهان سعی می شود که شرایط آزادتر و طبیعی تری برای حیوانات فراهم شود و لذا گرایش هایی پدید آمده که باغ وحش ها به پارک های ملی با فضای بیشتر و شرایطی مشابه با وضع طبیعی برای جانوران تبدیل شوند.

    گردشگری سلامت:

    گردشگری سلامتی آن نوع از گردشگری است که به فعالیت های بهداشتی و درمانی مرتبط می شوند و مورد توجه توریست هایی قرار می گیرد که به خواص درمانی منابع طبیعی توجه دارند، مانند چشمه های آب گرم، گیاهان دارویی، سواحل لجنی و گل های درمانی.

    اکوتوریسم:

    منظور از اکوتوریسم که از دو واژه اکولوژی و گردشگری مشتق شده و آن نوع از گردشگری است که با محیط های طبیعی و بکر و دست نخورده و همچنین نواحی حفاظت شده مرتبط می شود. 

    اکوتوریسم به حفظ اکوسیستم کمک می کند و برای منابع طبیعی و ارزش های بومی جوامع محلی احترام و ارزش قایل است.

     

    هر روز تعداد زیادی از گردشگران استان گیلان، خانه های روستایی گیلان را از طریق زیتونت رزرو می کنند و از طبیعت زیبای روستاهای گیلان لذت می برند. شما نیز می توانید خانه های روستایی گیلان را از طریق لینک زیر رزرو و اجاره روزانه نمایید

    خانه های روستایی گیلان را آنلاین رزرو و اجاره نمایید

    مشارکت کنندگان اصلی در بخش بوم گردی (مدیران مناطق حفاظت شده، جوامع محلی، مقامات دولتی)
    0 مشارکت کنندگان اصلی در بخش بوم گردی (مدیران مناطق حفاظت شده، جوامع محلی، مقامات دولتی)

    در نوشته های قبلی زیتونت مطالب مهمی در ارتباط با بوم گردی منتشر کرده ایم که از شما همراه گرامی خواهشمندیم قبل از مطالعه این مقاله، نوشته های قبلی را از طریق لینک های زیر بخوانید:

    ♦ اقامتگاه بوم گردی چیست؟

    ♦ تعاریفی دقیق از بوم گردی

    ♦ اصطلاحات مرتبط با بوم گردی یا بسیار نزدیک به بوم گردی

    ♦ منافعی که بوم گردی برای حفاظت از محیط زیست دارد

     

    افراد زیادی در بخش بوم گردی با علاقه ها و اهداف متفاوت مشارکت دارند. نقش برخی از آنها برجسته تر از دیگران است. 

    مشارکت قوی رمز موفقیت بوم گردی است، تا اهداف چند منظوره ی حفظ منابع طبیعی و توسعه متوازن تحقق یابد. این همکاری گاهی اوقات بدلیل نیازهای متفاوت افراد با چالش های مواجه است.

    بازیگران اصلی عرصه بوم گردی، کارکنان مناطق حفاظت شده، مردم و سازمان های اجتماعی، بخش خصوصی گردشگری و تعدادی از مقامات دولتی و سازمان های مردم نهاد هستند. 

    بدون شک تعامل اثربخش بین این افراد، سبب می شود تا فعالیت در زمینه بوم گردی موثر واقع شود.

    ♦ مدیران مناطق حفاظت شده:

    بوم گردی در مناطق حفاظت شده شکل می گیرد و توسعه می یابد، این مناطق با وضعیت چالش برانگیزی مواجه هستند، کارکنان مناطق حفاظت شده اغلب زیست شناس، گیاه شناس یا متخصص در حیات وحش هستند و شغل انها حفاظت از گونه های با ارزش در پهنه سرزمین و دریاها است. وظیفه اصلی آنها سرشماری و مدیریت بر حیات وحش و حفاظت از امکانات و تسهیلات بازدیدکنندگان است. 

    به هر حال بوم گردی کارآمد، نیازمند آن است تا کارکنان مناطق حفاظت شده با دقت بیشتری عمل کنند و به شیوه ای علمی و آگاهانه، با مردم محلی و راهبران اجتماعی از جمله ریش سفیدان و فعالان عرصه گردشگری مثل گشت بران، دفاتر مسافرتی، راهنمایان گشت، موسسات گردشگری دولتی و دیگران تعامل داشته باشند.

    کارکنان مناطق حفاظت شده باید بتوانند اصطکاک منافع بین مشارکت کنندگان در بخش بوم گردی را به گونه ای هدایت کنند تا اهداف مناطق حفاظت شده و حفظ منابع طبیعی محقق گردد. البته گاهی میتوان این وظیفه را به سازمان های مردم نهاد یا NGOs واگذار نمود.

    یادمان باشد این مدیران مناطق حفاظت شده هستند که بعنوان اولین نفرات شاهد دگرگونی محیط زیست و منابع طبیعی بوده و می توانند اطلاعات ارزشمندی به گردشگران بدهند، چرا که بخشی از این دگرگونی از عملکرد اشتباه گردشگران ناشی می شود.

    ♦ جوامع محلی:

    مردمی که درون یا پیرامون مناطق حفاظت شده زندگی می کنند، یکدست و همگن نیستند. در حقیقت، حتی درون یک جامعه کوچک نیز افرادی با دیدگاه ها و تجربه های گوناگون زندگی می کنند.

    اما درباره مردم محلی و ارتباط آنها با بوم گردی، موارد زیر حائز اهمیت است:

     دراثر فعالیت های بوم گردی، برخی جوامع روستایی به طور ناگهانی زندگی آرام خود را درون یک فعالیت بین المللی می بینند.

    علاقه مندان به طبیعت گردی به سرزمین آنها هجوم آورده اند. گرچه معمولا طبیعت گردان از کنار سکونت گاه های آنها می گذرند و به درون مردم و سکونتگاه های آنها وارد نمی شوند.

    مردم محلی نسبت به ورود گردشگران به سرزمین خود واکنش های متفاوتی نشان می دهند. برخی نمی خواهند کاری برای گردشگران انجام گیرد و خواهان حفظ حریم خصوصی خود هستند، و به دگرگونی های حاصل از ورود گردشگران روی خوش نشان نمی دهند.

    گردشگری، برخی از جوامع محلی را وسوسه می کند تا آنها نیز گام هایی برای توسعه گردشگری بردارند. در مکان هایی که فرصت های اشتغال محدود است، یا وقتی ساکنین احساس کنند که گردشگری به حفظ منابع آنها کمک می کند، در این صورت گردشگری برای آنها جذاب و فریبنده خواهد بود.

    مردم بسیاری از کشورهای در حال توسعه، پذیرای بازدید کنندگان و تهیه کنندگان برنامه های بوم گردی هستند. گاهی انگیزه ی آنها حفظ منابع طبیعی پیرامون خود است و گاهی بوم گردی را بدلیل منفعت اقتصادی مورد حمایت قرار می دهند.

    در انتهای این نوشته با هم مروری بر مطالعه موردی خواهیم داشت که بسیار نقش پر رنگی در بوم گردی ایفا کرده است. و تلاش خواهیم کرد تا مقایسه ای داشته باشیم بر کارهایی که در روستاهای استان گیلان صورت گرفته است( البته این مقایسه صرفا بر اساس تجربیات تیم زیتونت است)

    ♦ صنعت گردشگری:

    گردشگری، صنعت گسترده ای است، این صنعت با قشر وسیعی از افراد سرو کار دارد، گشت بران و دفاتر مسافرتی که سفرها را اداره می کنند، کارکنان خطوط هوایی و کشتی های تفریحی و رانندگان خودروهای مسافربری، کارکنان هتل های بزرگ و اقامتگاه های خانوادگی کوچک، سازندگان صنایع دستی، مالکین رستوران ها، راهنمایان گشت و دیگر کسانی که به صورت مستقل به گردشگران، کالا و خدمات ارائه می کنند، از جمله این افراد هستند.

    بسیار مهم است که کارکنان مناطق حفاظت شده و مردم محلی، چگونگی تعامل خود را با بخش گردشگری فرا بگیرند.

    عده ی زیادی از متخصصان صنعت گردشگری اعتقاد دارند که تنها عاملی که تمام دست اندرکاران بخش گردشگری را دور خود جمع می کند، کسب درآمد و منفعت است، حضور فعالان صنعت گردشگری در بخش بوم گردی نیز دارای منافعی است، آنها می دانند که گردشگران چه می خواهند و چه می کنند. دوم اینکه فعالان صنعت گردشگری با تشویق رفتارهای خوب گردشگران، آنها را تحت تاثیر قرار می دهند و تاثیرات منفی آنان را در مناطق حفاظت شده به حداقل می رسانند.

    سوم اینکه گردشگری نقش اساسی در ارتقا و پیشبرد بوم گردی دارد. فعالان صنعت گردشگری می دانند که چگونه مسافران را از طریق نشریات و رسانه ها و اینترنت و سایر ابزارهای اطلاع رسانی به سوی مقصدهای بوم گردی هدایت کنند، بنابراین حلقه واسط بین مکان های مناسب بوم گردی و مسافران به حساب می آیند.

     

    ♦ مقامات دولتی:

     

    بسیاری از مدیران دولتی، در برنامه ریزی و توسعه و مدیریت بوم گردی مشارکت دارند. این افراد از بخش گردشگری، منابع طبیعی، حیات وحش و مناطق حفاظت شده، آموزش و پرورش، توسعه اجتماعی، امور مالی و حمل و نقل مامور می شوند تا در فعالیت های بوم گردی همکاری داشته باشند. مقامات دولتی ابتدا در سطح منطقه ای و محلی نیز به فرآیند توسعه بوم گردی کمک می کنند.

    مقامات دولتی در توسعه بوم گردی چند نقش مهم بر عهده دارند. آنها بستری برای رهبری و هدایت فعالیت های بوم گردی فراهم می کنند. 

    مقامات دولتی مسئول ایجاد زیرساخت ها در خارج از محدوده ی مناطق حفاظت شده هستند. ممکن است این زیرساخت ایجاد یک خط هوایی در شهرهای بزرگ و یا ساخت جاده ای درجه دو در مکانی دور افتاده باشد.

    دولت عهده دار ایجاد و توسعه ی شبکه های اصلی حمل و نقل و مواردی از این قبیل است و احتمال دارد سایر خدمات مهمی چون ساخت مراکز بهداشتی و درمانی در نواحی روستایی را برای توسعه بوم گردی انجام دهد.

     

    مطالعه موردی و مقایسه آن با کارهایی که در روستاهای گیلان به عنوان روستای بدون بیکار مطرح شد.

    جامعه کاپیرونا در اکوادور بعنوان نمونه ای موفق در بوم گردی و توسعه پایدار، در شهر کاپیرونای اکوادور به منظور مقابله با توسعه فعالیت های نفتی در سال 1990 تدوین شد. 

    این شهر برای توسعه ی بوم گردی اقدامات زیر را انجام میدهد:

    کاپیرونا-اکوادور-توسعه-بومگردی

    برنامه بوم گردی شامل پیاده روی آرام در دل جنگل برای دیدن درختان گل ابریشم گرمسیری و دیگر درختان سرسبز، تراش سنگ نمک و بازدید از موجودات در شب 

    در کنار آن گردشگران می توانند از وقت آزاد خود و باقیمانده زمان در رودخانه شنا کنند، والیبال بازی کنند، از نسیم ساحل لذت ببرند و درباره تاریخ کوای چو مطالعه کنند

    چهار نفر گشت بر یا راهنمای محلی آموزش دیده، فعالیت بازدیدکنندگان، تعامل با جامعه محلی و تقاضاهای ویژه را پاسخگو هستند

     

    این مطلب در آینده تکمیل خواهد شد. 

    هر روز تعداد زیادی از مسافران و گردشگران استان گیلان خانه های روستایی زیتونت را برای اقامت انتخاب و رزرو می کنند، شما می توانید از طریق لینک زیر خانه ی روستایی خودتان را انلاین رزرو نمایید.

     رزرو خانه روستایی