بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    صنایع دستی گیلان را بشناسیم (معرفی صنایع دستی گیلان)

    در این مقاله زیتونت قصد داریم تا شما خواننده گرامی را با صنایع دستی گیلان آشنا نماییم. با زیتونت همراه باشید

    چموش دوزی

    چموش و چموش دوزی نمادی از شهر ماسوله استان گیلان است چموش نوعی کفش است که در گذشته نه چندان دور اکثر روستاییان ، دامداران و کشاورزان از آن استفاده می کردند.

    اما امروزه با رواج کفشهای ماشینی استفاده از آن بسیار کم شده چموش از چرم طبیعی ساخته می شود که اکثرا بدون رنگ بوده اما اگر می خواستند که آن را رنگ کنند از رنگ های طبیعی مانند پوست انار استفاده می کردند چموش در دو نوع بند دار و تسمه ای و نوع دیگر بدون بند اما به همان صورت نوک عقابی برگشته بوده که غالبا از چرم گاو میش برای مردان و از چرم بز برای زنان چموش می دوختند امروزه به عنوان کالایی تزیینی و یادگاری استفاده میشود.

    عروسک بافی

    عروسک های بافتنی و یا کاموایی استان گیلان، یکی از جالب ترین و در عین حال از زیباترین صنایع دستی گیلان محسوب می شود و با طرح و نقشی که زنان و مردان گیلانی بر روی این عروسک های محلی نگاشته اند، بر دل کودکان می نشیند. این محصول بسیار زیبا و دوست داشتنی به دست زنان و مردان روستایی با بهترین کیفیت ساخته شده است

    لباس محلی گیلان

    لباس‌های محلی گیلان باوجود زیبایی خاص و ویژه آن به دلیل پوشش مناسب با عقاید مذهبی و دینی ما نیز سازگار است. هنوز هم در مناطق مختلف استان زنان و مردان از لباس بومی و سنتی مختص خود استفاده می‌کنند

    سابقه تاریخی لباس‌های محلی استان گیلان به اشیای کشف شده در چراغعلی تپه رستم‌آباد (مارلیک) برمی‌گردد لباس گیلانی یا گیلکی شادترین لباس در جشنواره لباس نیویورک ( برای انتخاب بهترین لباس محلی دنیا )انتخاب شد . لباس گیلانی یا لباس گیلکی یک لباس بسیار زیبا با ترکیبی از بهترین رنگهای طبیعت است.

    در گذشته در بسیاری از فلات ایران رفتار فرهنگی مردم تحت تاثیر سبک زندگی شان بود و غالبا محصور شده بودو زندگی و خانه از دید محافظت می شد و زنان در اندرونی بودند اما در سواحل دریای خزر سبک زندگی مردم آزادتر بوده و خانه ها با دیوار پوشیده نشده بود و زنان با پوشش محلی خود همه جا ظاهر میشدند و فقط درزمان رفتن به شهر از چادر استفاده میکردند به طوریکه جهانگردان را شکفت زده میکردند جهانگرد یونس هانوی نوشته است زنان روستایی در این بخش کشور صورت هایشان را نمی پوشانند ، این لباس با تزیین بی نقص خود بسیار چشم نواز و روح بخش است و می تواند یک لباس متفاوت برای شرکت در مجالس و مهمانی ها باشد

    رشتی دوزی

    رشتی‌دوزی نوعی از رودوزی‌های سنتی ایرانی است که طی آن زمینه پارچه به‌وسیله نخ‌های ابریشمین رنگین به‌گونه‌ای بسیار زیبا و چشم‌نواز تزئین می‌شود. مرکز عمده رشتی‌دوزی شهر رشت است که به‌سبب شهرتی که در رشت داشته، رشتی‌دوزی نامیده می‌شود. رشتی‌دوزی به سه روش ساده، برجسته و معرق دوخته می‌شود و کاربرد این هنر از دیرباز تاکنون شامل پرده، فرش، پوشش زین، سجاده، روکش مقابر بزرگان، کلاه، لباس، رومیزی و روتختی است.هنر (رشتی دوزی)از معدود هنرهای صنایع دستی است که توسط مردان انجام می شد سابقه اش بسیار طولانی است و باستان شناسان قدمت آن را به ۳۳۰ تا ۵۵۰ سال قبل از میلاد نسبت داده اند. این هنر آمیزه ای است از ذوق سرزمین ابریشم خیز که به دیگر شهرها رفت و در شهرهایی مانند اصفهان و کاشان به هنر ( قلاب دوزی) معروف شد اما چون خواستگاه اولیه آن شهر رشت بوده، در کتاب ها و اسناد تاریخی به رشتی دوزی شهرت دارد.

    مروار دوزی

    یکی از صنایع بسیار رایج و متداول استان که جنبه های کاربردی هم در زندگی روزمره مردم دارد ‏مروار بافی می باشد و مواد اولیه آن نوعی ترکه میباشد و گروه کثیری از صنعت گران اعم از زنان و مردان به بافت انواع وسایل مصرفی و تزیینی اشتغال دارند ‏و تنوع در آن بسیار زیاد است . نام  مروار از نام گونه ای درختان بید بوده که به نام بید مروار ‏معروفند

    خراطی

    خراطی یا تراش برروی چوب از جمله صنایع دستی گیلان است که طرفداران بسیاری دارد و برای گردشگران از سوغاتی های ماندگار این استان بشمار می آید .نجار و خراط از آن جهت با هم متفاوت اند که نجار تکه های چون را با ابزار به هم وصل می کند و اجساام گوناگون می سازد؛ اما خراط از یک تکه چوب یکدست حجم مورد نظر را با کمک چرخ خراطی خلق می کند.از چوب هایی که خراط ها در کار خود استفاده می کنند چوب درختان گردو، بید، نارون، توسکا، زبان گنجشک، چنار، گلابی، کنار، گز، جغ (ششم) و… است.در گذشته 80درصد خراطی های مطرح کشور در رشت متمرکز شده بود و گیلان رتبه های اولین را در این حرفه به خود اختصاص داده بود و دست سازهای هنرمندان این عرصه در بزرگترین موزه های ایران به نمایش گذاشته می شد.

    گره چینی

    گره چینی یکی از رشته های سنتی است که به نقوش هندسی تکیه دارد،گره چینی به قطعات برش خورده چوب در اشکال مختلف و متعدد و در کنار هم قرار گرفتنشان که این هنر از الگوهای پیچیده ایی پیروی میکند و با نظم مشخصی تکرار میشوند الگوهاي خاص تزیيناتی در هنر گره چينی، چشم را می نوازند از گره چینی در تزئینات وابسته به معماری طرح های اماکن  استفاده می شود و در رشت و لاهیجان و ماسوله تولید میشود.

    چلنگری

    چلنگری هنر شکل‌دادن به فلز است که  روزگاری نه چندان دور، رونق قابل توجهی داشت حرفه چلنگری یا آهنگری با تولید کشاورزی رابطه‌ی نزدیک دارد، می‌شود اساس تولید کشاورزی را بر حرفه چلنگری استوار ساخت این هنر که قدمتی تاریخی در گیلان دارد با توجه به موقعیت جغرافیایی استان متشکل از مجموعه سازه های سنتی و مخصوص کشاورزی است این ابزار شامل داس، کارد، چاقو، قلم فولادی و گل میخ و ... است.

    قلم زنی

    قلم‌زنی یکی از صنایع دستی قدیمی ایران است که در گروه فلزکاری قرار می‌گیرد. قلم‌زنی در واقع هنر تزیین و کندن نقش و نگار مختلف روی اشیای فلزی به خصوص مس، طلا، نقره و برنج به کمک قلم و ضربه‌ی چکش است کاوش‌های تپه مارلیک و جام‌های طلای معروف آن که شاهکار و زیبنده موزه های دنیاست حاکی از حضور موفق صنایع دستی فلزی در این سرزمین دارد.ایرانیان باستان بر این عقیده بودند که نوشیدن در این ظروف سبب انتقال نیرو و قدرت به آنها می‌شود،‌از قبور مارلیک آثاری کم نظیر چون ادوات گوناگون اسلحه، شمشیر، زیورآلات زنانه یافته شده که تزئینات روی آنها زیبا و هنرمندانه است.

    نمد مالی

    تولیدات نمدی در استان ‏گیلان از زیبایی، ظرافت، استحکام و مرغوبیت بسیار خوبی برخوردار است.نمد نوعی بافت سنتی زیراندازی است که با پشم تولید می‌شود. در فرانسه به آن فوتر می‌گویند. نمد در لغت پارچه ای کلفت است که از پشم یا کرک مالیده سازند و از آن فرش و کلاه و جامه تلید می کنند. این صنعت از دورانهای کهن تا به امروز همواره در گیلان رواج داشته بطوری که نمدمالی یکی از صنایع دستی بومی این استان بشمار می رود نمد به اصطلاح نسج نا بافته‌ای است كه با ایجاد فشار ،رطوبت و حرارت درست می شود. تولیدات نمدی در استان ‏گیلان از زیبایی و ظرافت و استحکام و مرغوبیت بسیار خوبی برخوردار است که به صورت پراکنده ‏در بعضی از شهرهای استان نظیر رودسر ،املش ،رودبار و شفت تولید می شود . نمد زیرانداز مناسبی برای پیشگیری از نفوذ رطوبت است

    جوراب بافی

    جوراب از جمله بافته‌های سنتی است که در مناطق کوهستانی گیلان بافته می‌شود و از نیازهای ضروری کوه‌نشینان است،‌ جوراب‌ها به‌دلیل داشتن نقوش اصیل و منحصر به‌فرد از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند و در بافت جوراب از رنگ‌های متنوع و نقوش مختلف نظیر آینه پشت، عروس، چشم و ابرو و عقرب استفاده می‌شود.جوراب‌ها از پشم یا ابریشم و در دو نوع بدون ساق و ساق بلند هستندپشم ها از فراورده های حاصل از دامداری محسوب می شوند. و نوع مرغوب آن در مناطقی از گیلان که در آن دامداری رونق دارد، یافت می گردد و زنان با استفاده از آنها و رنگ کردن آنها به صورت طبیعی جورابهایی زیبا تولید میکنند.

    چادر شب

    چادر شب بافی به نوعی بافت پارچه محلی گفته می‌شود، كه توسط زنان و دختران گیلانی بافته می‌شوداین پارچه از نخ‌های پنبه‌ای، پشم و ابریشمی از سالیان گذشته تاكنون با كاربردهای گوناگون بافته شده است.بانوان شرق گيلان از چادرشب استفاده مي کنند که در گويش محلي به آن « چارشو » گفته مي شود و مرکز عمده چادرشب بافي قاسم آباد است، چادرشب از 6 قطعة 2 متري به هم دوخته شده، تهيه مي شودچادرشب‌‌های نقاط مختلف ایران از نظر طرح و رنگ تقریبا مشابه یکدیگرند ولی چادرشب قاسم آباد گیلان به دلیل تنوع رنگ و نیز نقوش خاصی که بر روی آن نقش اندازی می‌شود، جلوه‌ای خاص دارد. تنوع رنگ و نقش و نیز گوناگونی موارد کاربرد، چادرشب گیلان را از سایر چادرشب‌ها متمایز ساخته است.در گذشته پاچال بخشی از زندگی زنان قاسم‌آباد را تشکیل می‌داده است. هر دختری پیش از رفتن به خانه شوهر باید برای خود و فامیل شوهر چادرشب می‌بافته است. این پارچه‌ها با توجه به نقش‌شان کاربردهای گوناگونی داشته‌اند: لباس مردانه و زنانه، رختخواب پیچ، زیرانداز، کمرپیچ و .... شناخته ترین کاربرد چادرشب ها به عنوان کمرپیچ زنان محلی در هنگام کار است. همچنان رسم است مادران چند چادر شب یک‌رنگ گرانبها در جهاز دخترانشان قرار می‌دهند یا به عنوان چشم‌روشنی به عروس هدیه می‌دهند.چادرشب همواره به صورت ذهنی بافته می‌شده و این روند هنوز هم ادامه دارد.

    نظر خود را وارد نمایید.