بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات زِیتونِت
    فیلترها
    Preferences
    جستجو

    نقش موسیقی سنتی ایران در گردشگری فرهنگی و مدیریت مقاصد گردشگری ایران

    موسیقی، پیوندی ذاتی با گردشگری دارد که به عنوان یک جاذبه، معرف برای وضع معیشت زندگی، و محملی برای پیامها و انگیزه های جوامع انسانی به شمار می آید. موسیقی از طریق عجین شدن با روح و جسم آدمی و به عنوان هنر، یکی از جذابیت های حوزۀ گردشگری محسوب میشود. گردشگری موسیقی از شاخه های گستردۀ گردشگری فرهنگی است و امروزه بخش قابل توجهی از گردشگران بین المللی به این نوع گردشگری تمایل دارند. موسیقی فقط هنر جاری در بستر اجتماع قلمداد نمیشود و سالهاست که این هنر، قدم در دنیای گسترده تری نهاده و در قالب صنعتی بزرگ در حال فعالیت است. صنعتی که در مدیریت مقاصد گردشگری، نقش جاذبه ای تجربی و حسی را بازی میکند. آشنایی با فرهنگ بومی، مشاهده و مشارکت در اجرای موسیقی، درمانگری و تجدید روحیه، از جمله کاربردهایی است که ایام کم تقاضای مقاصد را نیز، پررونق خواهد کرد.

    گردشگری یکی از عوامل تسهیل کنندۀ فرایند جهانی شدن است که امکان انتقال جریان سرمایه از مرکز به پیرامون را بر عهده دارد و بستر معرفی جذابیت های محلی را فراهم میسازد.

    در سالهای اخیر گردشگری بستر فعالیتهای رقابتی جدید بین مقاصد را فراهم کرده که به صورت مستقیم و غیرمستقیم به اقتصاد ملی، منطقه ای و محلی اثرگذار است. آشنایی با فرهنگ، آداب و رسوم برای گردشگران بسیار جذاب است، بنابراین ساخت هویتی متمایز و هنری برای مقاصد گردشگری، اقدامی در جهت رقابت پذیری مقاصد است. اقدامی که در عین نمایش استعدادهای جامعۀ میزبان، به معرفی و برندسازی مقصد منجر خواهد شد.

    موسیقی به عنوان یکی از قدیمی ترین هنرهای بشر، در مسیر توسعۀ تمدن و تکامل شکل گرفته است. موسیقی در سطح جهانی به عنوان یک بخش اساسی از تجربیات فرهنگی و سبک زندگی شناخته میشود تا جایی که گردشگران به طور کلیشه ای انتظار دارند تجربۀ حضورشان در اماکن های فرهنگی یا خاص با موسیقی همراه باشد.

    در این نوع از گردشگری، موسیقی عامل اصلی سفر و جذب گردشگر است و گردشگران برای شنیدن و تجربۀ انواع موسیقی ملیتها و قومیتها به مقاصد مختلف سفر میکنند. موسیقی از آن جهت که با احساس و عواطف انسانها در ارتباط بوده و زبان مشترک بین تمامی انسانها است، یکی از قویترین ابزارهای فرهنگی برای خاطره سازی به حساب می آيد.

    در ساده ترین سطح، رویدادها و اجراهای صحنه ای موسیقی پای ثابت تمامی گونه های گردشگری هستند. آنجا که تقریبا نحوۀ اجراکردن موسیقی و ابزارآلات آن میتواند گردشگران را به فکر وا دارد و زمینه ای برای روایت فرهنگ و خاطرات جمعی محلی را فراهم سازد.

    ایران با دارا بودن تنوع قومیتی، مستعد معرفی مقاصد گردشگری با محوریت موسیقی محلی است اما آنگونه که باید و شاید مورد توجه قرار نگرفته است. برخی ریشۀ کم توجهی به موضوع موسیقی در ایران را در تفسیرهای فردی از آیات و روایات دانسته اند. با بررسی آیات و روایاتی که به موضوع موسیقی مرتبط بوده، مشخص است که چند دسته از برنامه های موسیقی حرام است. موسیقی مبتذل و تحریککننده جنسی، موسیقی مربوط به مجالس گناه، موسیقی مربوط به جلسات عیش و نوش، موسیقی که زمینه ساز فساد شود، موسیقی که انسان را از یاد خدا غافل کند و موسیقی که دارای محتوای باطل باشد. در تمامی موارد ذکرشده عرف عام است که مشخص میکند آیا موسیقی حرام است یا حلال و در موارد مشکوک که افکار عمومی دچار شک است، دوری کردن و برائت از موسیقی مانعی ندارد.

    اما موضوع عرف عمومی، شک و تفسیرها از عوامل حرام کنندۀ موسیقی، باعث شده تا رأی و نظر متفاوتی نسبت به آن در جامعه و کنشگران آن شکل گیرد و توسعۀ گردشگری موسیقی در هاله ای از ابهام قرارگیرد. آنچه مشخص بوده، توجه به اصول دینی برای توسعۀ گردشگری وابسته به موسیقی سنتی یک پیشنیاز اساسی است که نیازمند هم اندیشی و همراهی متخصصان و فقها است. با فرض اینکه، تمام شروط حلال بودن موسیقی رعایت شود، مسئلۀ مورد توجه این است که چگونه موسیقی سنتی ایران در جذب گردشگران میتواند نقش آفرینی کند و نقش آلات موسیقی در این توسعه چیست.

    ستار بختیاری گردشگری موسیقی در ایران

    گردشگری به صورت عام و گردشگری موسیقی به صورت خاص از مباحثی است که در سالهای اخیر در صنعت گردشگری مطرح شده و مورد توجه کشورها قرار گرفته است.

    این موضوع در کشورهایی همچون ایران که دارای تمدنی کهن و تاریخ غنی از موسیقی هستند بسیار با اهمیت است. آنجاییکه در تقسیم بندی، گردشگری موسیقی زیرمجموعۀ گردشگری فرهنگی و جزئی از فولکلور فرهنگ عامه است. اثرگذارترین عوامل برای جذب گردشگران، برخورد فرهنگی مناسب با تکیه بر مناسبات فرهنگی خاص به ویژه فولکلور است.

    ایران با داشتن چشم انداز تاریخی و جاذبه های فرهنگی فراوان، نتوانسته است زمینۀ جذب گردشگران فرهنگی را فراهم کند. موسیقی مقامی در تربت جام، بستر تنوع بخشیدن به اشکال گردشگری فرهنگی است که به حفظ و احیای موسیقی محلی و فرهنگ بومی منجر خواهد شد.

    سه تار موسیقی سنتی ایران گردشگری موسیقی ایران

    مطالعه ای در آذربایجان نشان داد که برگزاری رویدادهای موسیقی، هم به جذب گردشگران کمک میکند و هم موجب حفظ و احیای موسیقی محلی است.

    مطالعۀ دیگری نشان داد که استفاده از موسیقی برای جذب گردشگران امکان تبدیل شدن مقصد به جاذبۀ فرهنگی را فراهم خواهد ساخت. هرچند ممکن است پیامدهای منفی فرهنگی-اجتماعی و زیست محیطی را به همراه داشته باشد و موسیقی به شکل یک محصول، اصالت خود را از دست دهد، اما در صورت مدیریت صحیح اثرات منفی، پیامدهای مثبت اقتصادی و فرهنگی قابل قبولی به همراه خواهد داشت.

    مطالعۀ دیگری نشان داد که توسعۀ گردشگری مبتنی بر موسیقی میتواند به درگیرشدن جامعۀ محلی در فعالیتهای گردشگری منتهی شود که سطح مشارکت پذیری این جامعه را افزایش میدهد و موجب ایجاد امنیت در مقصد شده و ارزشهای ملی را باز زنده سازی میکند. در حالیکه میتواند به هزینه های اجتماعی و محیطی مثل تخریب زندگی روزانه جامعۀ میزبان، ایجاد سروصدا و مختل شدن آرامش منتهی شود.

    موسیقی سنتی ایران 

    افلاطون در تعریف موسیقی میگوید : موسیقی یک ناموس اخلاقی است که روح به جهانیان و بال به تفکر و جهش به تصور و ربایش به غم و شادی و حیات به همه چیز میبخشد.

    دوتار موسیقی سنتی ایران و خراستان موسیقی جامی تربت جام زیتونت

    به عبارت دیگر موسیقی مجموعه ای از نظام اصوات و ترکیب امواج مختلف به نحوی که به گوش خوشایند آید و باعث افزایش هوش، رفع خستگی، روشن بینی و تعادل جسم و روح شود.

    موسیقی ایران در سه دوره قابل تقسیم است:

    1-عصر باستان

    2-موسیقی بعد از اسلام

    3-دوران صفویه 

    موسیقی ایران در عصر باستان:

    تاریخ رسمی ایران را از زمان مادها تا پایان سلسلۀ ساسانیان حدود 1500 سال میدانند. بر این اساس اولین نشانه های رسمی وجود موسیقی را زمان به تخت نشستن (دیاکو) نخستین پادشاه ماد شاهد هستیم که، شادی و سرور برپا شد و نوای کوس و شاخهای شیپوری در فضای ایران به صدا درآمد.

    این نوع موسیقی شاید به شاخه های محلی از یکسو و موسیقی رزمی از سوی دیگر بیشتر نزدیک باشد.

    موسیقی ایران پس از ورود اسلام:

    پس از عزیمت یزدگرد سوم و غلبۀ اعراب بر ملت ایران، تحولات فرهنگی و ارزشی زیادی رخ داد. موسیقی نیز تحت تأثیر این جریانات قرار گرفت و قسمت زیادی از شاهکارهای اساتید موسیقی (مثل باربد و نکیسا) فراموش شد. نهی شدن موسیقی به واسطۀ قوانین شرع مقدس، توجه طبقات ممتاز به این هنر را کاهش داد. ولی فرم ها و فرهنگ مزبور ادامه یافت و هنر و صنعت قدیمی پایۀ فرهنگ هنری جدید شد.

    در دورۀ خلفای راشدین تا اوایل حکومت عباسیان موسیقی در ایران، مورد تحریم واقع شده بود.

    در این دوره، عناصر ایرانی به درون حکومت عباسیان رخنه کردند و کم کم به احیای آداب و رسوم و موسیقی ایرانی پرداختند. به همت گروهی از حکمای ایرانی در قرن چهارم رسالۀ (اخوان الصفا) در کلیۀ علوم از جمله موسیقی به رشتۀ تحریر درآمد. از مطالب این رساله بر می آمد که آنها موسیقی را در کاهش درد، شفای بیماران و تهذیب اخلاق مؤثر میدانستند. این نشان از جایگاه موسیقی نزد حکما و فیلسوفان داشت. موسیقی حتی توسط ایرانیان با الحان محزون به عزاداری ها و دسته گردانیهای روز عاشورا برای احترام به امام حسین (ع)، وارد شد.

     

    آغاز موسیقی علمی در ایران به زمان فارابی منصوب شده است. کتاب (الموسیقی الکبیر) به عنوان یک نمونه علمی، در دو جلد به بررسی وزن، صوت، فواصل، الحان و عقاید فلسفی پرداخت.

    در قرن سوم و چهارم یعنی دوران طاهریان، صفاریان، سامانیان، آل زیار و آل بویه، ایرانیان درصدد رهایی از سلطۀ اعراب برآمدند. بنابراین به احیای رسوم، تشریفات و ترغیب هنرمندان پرداختند که این امر موجب رشد و پیشرفت موسیقی شد.

    در دورۀ غزنویان و سلجوقیان موسیقی اهمیت ویژه ای یافت. شاهنامه در این عصر متولد شد و موسیقی مذهبی از جمله تعزیه و نوحه خوانی رایج شد. تیموریان با جلب شاعران و ادیبان و هنرمندان و موسیقی دانان به رونق دربار خویش افزودند. بیشتر شاهان و بزرگان این سلسله، شاعر، موسیقی دان، هنرمند و هنرپرور بودند.

    موسیقی دوران صفوی: با ظهور صفویان و رواج مذهب شیعه، موسیقی ایران مورد تحریم قرار گرفت. بنابراین حمایت اجتماعی خود را از دست داده و دچار انحلال و زوال شد.

    بررسی این سه دورۀ تاریخی نشان میدهد که موسیقی در ایران دارای تاریخچۀ غنی و ریشه داری است. هرچند گاه با توجه یا عدم توجه پادشاهان و حاکمان دچار نوساناتی شده است، اما جایگاه آن در فرهنگ ایران را نمیتوان نادیده گرفت.

    گردشگری و موسیقی

    واژۀ Tourism از دو بخش ترکیب یافته است : تور (Tour) به معنای سفر، گشت، مسافرت، سیاحت و پسوند ism که اشاره به مکتب یا اندیشه ای فلسفی، مذهبی، سیاسی، ادبی و غیره دارد.

    بنابراین توریسم یعنی مکتبی که پایۀ فکری آن مبتنی بر سفر و گشتن است. در مجموع گردشگری همراه با جابه جایی از مبدأ به مقصد و بازگشتن به مبدأ است، بنابراین طی کردن سیری دایره وار در آن مطرح است.

    گردشگری براساس مبنا و هدف به گروه های مختلفی تقسیم میشود. گردشگری فرهنگی به معنای حرکت انسان و جداشدن او از مکان زندگی معمول با هدف دیدار از جاذبه های فرهنگی است. هدف آن به دست آوردن اطلاعات و تجربۀ جدید برای ارضای نیازهای فرهنگی است.

    در هر کشوری، نشانه هایی از فرهنگ در موسیقی، رقص، تئاتر، شعر، ادبیات، حرکت تصاویر، تلویزیون ها، مراسم و جشنواره ها وارد شده که جلوه ای از بهترین ارزشهای منطقه برای عرضه است.

    عرضه ای که به شکل گیری بازدید و سفر منتهی میشود. بازدید از منابع فرهنگی و میراثی بیشترین رشد را در صنعت گردشگری داشته و در کشورهای در حال توسعه، رشد سریع آن به عنوان ابزاری برای کاهش فقر و توسعۀ اقتصادی جامعه به حساب آمده است. اندیشمندان، گردشگری فرهنگی و گردشگری میراث را دو بخش مکمل و متداخل میدانند که در بسیاری از موارد این دو به جای یکدیگر به کار رفته است. در زمانهای قدیم بیشتر منابع گردشگری-فرهنگی شامل سایت های تاریخی و بناهای باستانی بود. اما امروزه میراث ناملموس که میراث معنوی است، بسیار مورد توجه قرارگرفته و تلاشهای فراوانی در جهت حفظ و حراست از آن صورت گرفته است.

    لازم به ذکر است که در سالهای اخیر میراث معنوی کشورها به عنوان بخش پیشروی فرهنگی در آمیخته های بازاریابی گردشگری شناخته شده است.

    گردشگر هنری به عنوان یکی از گونه های گردشگری میراث، با هدف دیدن اجراهای هنری است. هنرهای ً مخاطبانی را جذب میکنند که انگیزۀ آنها، متعالی غالبا توجه به ارزشهای منزلتی یا جایگاه اجتماعی است.

    اینگونه از گردشگری، گروه های نسبتا ولی پرخرج گردشگران را به خود جذب میکند و شیوه ای با اعتبار برای ترویج و توسعۀ گردشگری در بسیاری از مناطق و مقاصد است.

    شرکت کنندگان در این سفرها از سایر اشکال هنری برای بهبود تجربه بازدید خود غافل نمیشوند.

    گردشگری موسیقی سنتی در ایران

    گردشگری موسیقی عمل بازدید از یک شهر یا منطقه به منظور و با هدف اصلی تماشا و شرکت در جشنواره ها و کنسرتهای موسیقی و فرهنگی و یا تجربه موسیقی آن مقصد را گردشگری موسیقی میدانند.

    گردشگر موسیقی یعنی شخصی که مبادرت به سفر داخلی یا بین المللی به منظور شرکت در رویداد موسیقی (غلب به عنوان تماشاگر)، تجربه آیینهای موسیقی محلی و بازدید از سایتها و موزه های مرتبط با موسیقی را مینماید.

    تصویر بالا تعاریف و ارتباط سه نوع گردشگری (گردشگری فرهنگی، گردشگری موسیقی و گردشگری هنری) را با یکدیگر نشان میدهد. اصالت، هویت و اجرا سه رأس مثلث سیاستهای گردشگری موسیقی برای جذب مخاطب است. 

    هر هفته تعداد زیادی از گردشگران برای ایرانگردی از اقامتگاه های روستایی، کلبه های چوبی و ویلاهای جنگلی زیتونت استفاده می کنند، شما نیز می توانید با کلیک بر روی تصویر زیر اقامتگاه خودتان را رزرو نمایید.

    رزرو خانه روستایی، کلبه چوبی، ویلا جنگلی زیتونت

     

    هر شهرستان یک محصول کشاورزی ارزشمند دارد. در زیتونت شما می توانید محصولات کشاورزی رودبار (زیتون، روغن زیتون و صابون زیتون) را آنلاین خریداری کرده و در هر نقطه ای از ایران تحویل بگیرید.

     

    خرید محصولات کشاورزی گیلان و رودبار زیتونت زیتون روغت زیتون

     

    نظر خود را وارد نمایید.